23-24.04.2018 / KONFERENCJA CST: CZĘŚĆ NAUKOWA

02/04/18 / Aktualności, Konferencja 2018

KONFERENCJA CST 2018 /  CZĘŚĆ NAUKOWA

KURATORKI

Hanna Raszewska-Kursa (ur. 1982) – absolwentka Filologii Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego (2006) i Podyplomowych Studiów Teorii Tańca Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina (2011), doktorantka Instytutu Sztuki Polskiej Akademii Nauk (od 2016). W 2011 r. ukończyła szkolenie na warsztatach choreologicznych w Instytucie Choreologii w Poznaniu prowadzone przez prof. dr. hab. R. Langego i mgr U. Loba-Wilgocką. Wykładowczyni teorii tańca (UMFC) i historii tańca XX i XXI wieku (Mazowiecki Instytut Kultury). Krytyczka i publicystka (m.in. taniecPOLSKA.pl, „nietak!t Inne strony teatru”, teatralny.pl, „Studia Choreologica”). Członkini Polskiego Forum Choreologicznego, Otwartego Forum Środowisk Sztuki Tańca, Komisji Dialogu Społecznego: Taniec w Warszawie, International Dance Council CID, współzałożycielka sekcji warszawskiej CID-Varsovie, prezeska Fundacji „Myśl w Ciele”, założycielka i liderka Warszawskiej Pracowni Kinetograficznej.

Aleksandra Kleinrok (ur. 1985) – doktor nauk humanistycznych w zakresie historii – muzykologii. Tytuł doktorski zdobyła na podstawie rozprawy napisanej w Instytucie Muzykologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II (2017). Wcześniej ukończyła muzykologię na Uniwersytecie Warszawskim (2009) i Podyplomowe Studia Teorii Tańca na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina (2011). W 2013 roku ukończyła szkolenie na warsztatach choreologicznych prowadzonych w Instytucie Choreologii w Poznaniu przez prof. dr. hab. R. Langego i mgr U. Loba-Wilgocką. Artykuły autorstwa dr Kleinrok można znaleźć w czasopiśmie „Studia Choreologica” i wydawnictwach pokonferencyjnych, dotyczących kultury Śląska, teorii tańca, pogranicza kulturowego czy zagadnień czasu/rytmu w polskiej twórczości ludowej. W swoich pracach zwykle porusza badany problem w szerszym kontekście kulturowym. Jest członkinią Polskiego Forum Choreologicznego, Polskiego Seminarium Etnomuzykologicznego i Warszawskiej Pracowni Kinetograficznej.

 

PRELEGENCI/TKI

mgr Olga Ziopaja – Oczekiwane kompetencje nauczycielskie w kontekście specyfiki pracy z tancerzem – Warszawa na tle ogólnopolskim

Abstrakt

Praca z tancerzem to odpowiedzialność nie tylko za bezpieczeństwo i prawidłowy rozwój ciała, ale też umysłu, talentu i wyobraźni. Przygotowanie do nauczania tańca jest istotne zwłaszcza w pracy w ruchu amatorskim z dziećmi i młodzieżą, gdzie nie ma konkretnych wymagań co do wykształcenia osoby prowadzącej lekcje. Referat porusza szereg pytań dotyczących bardzo rozległej tematyki kompetencji nauczyciela tańca, m. in. możliwości zdobycia wykształcenia i doskonalenia zawodowego, cech dobrego nauczyciela, problemu rozróżnienia tancerza/instruktora/choreografa, kwestii metodyki, nauczania techniki – w kontekście środowiska warszawskiego. Wystąpienie jest podłożem do dyskusji o systemie kształcenia osób związanych z tańcem, o roli instruktora w życiu tancerza, świadomości odpowiedzialności za prawidłowy rozwój podopiecznych, także z perspektywy pomijanych często wartości psychologicznych i społecznych tańca.

 

Biogram

Mgr Olga Ziopaja – dyplomowana instruktor tańca, pedagog, tancerka, badaczka tańca. Ukończyła kulturoznawstwo, porównawcze studia cywilizacji oraz teatrologię ze specjalnością performatyka przedstawień w ramach Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie i filologię polską na Uniwersytecie Jana Kochanowskiego w Kielcach; obecnie doktorantka tamże. Absolwentka dwuletniego studium choreograficznego ze specjalizacją z tańca jazzowego w Nowohuckim Centrum Kultury w Krakowie. Członkini Polskiego Forum Choreologicznego, sędzia tańca PZTF, prelegentka licznych międzynarodowych i ogólnopolskich konferencji, autorka publikacji naukowych dotyczących tańca. Wielokrotnie nagradzana za naukową oraz artystyczną działalność, m.in. Stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za wybitne osiągnięcia, laureatka Studenckiego Nobla, konkursu na najlepszego studenta RP.

 

Emilia Cholewicka – „Balet jest kobietą.” Rola płci w edukacji tanecznej i na rynku tańca. Warszawa w kontekście ogólnopolskim

Abstrakt

Ballet is woman – powiedział Balanchine. Słowa te są punktem wyjścia referatu, a ich recepcja zmienia się wraz z poznaniem całości wypowiedzi choreografa. Umiejscawia on tancerkę w pozycji podrzędnej względem twórcy – mężczyzny, o sile sprawczej, kreacyjnej. Środowisko taneczne, zdecydowanie sfeminizowane, zarządzane jest przez mężczyzn (dyrektorzy, kierownicy). W znacznym stopniu wpływają oni na jego kształt i pokazywaną twórczość. W referacie zostaną omówione przyczyny sytuacji oraz jej ekonomiczne i społeczne konsekwencje. Głównym celem jest przyjrzenie się pozycji kobiet w środowisku tanecznym z uwzględnieniem zarobków, szybkości awansu, zajmowanych stanowisk, a także próba zdefiniowania przyczyn nierówności i kierunków zmian mających na celu szerzenie działań równościowych. Metodyka opiera się na analizie danych zastanych, wywiadach indywidualnych oraz ankietach. W badaniach wykorzystano narzędzia ekonomiki kultury, ekonomii feministycznej i szeroko pojętych nauk o kulturze.

 

Biogram

Emilia Cholewicka – tancerka, absolwentka OSB w Warszawie, studentka 5. roku kulturoznawstwa Uniwersytetu SWPS. Występowała w spektaklach TWON (Śpiąca Królewna, Don Giovanni, W krainie Czarodziejskiego Fletu) i koncertach szkolnych (układy zbiorowe i wariacje solowe najsłynniejszych baletów klasycznych: Raymonda, Korsarz, Giselle i in.). Uczestniczka warsztatów i wymian m.in. w Edynburgu i Tel-Avivie. Tancerka w spektaklach Roku Chopinowskiego: Chopiniana (przyg. polskie państwowe szkoły baletowe), Tańczący z Chopinem (chor. Jacek Tyski). Uczestniczka części artystycznej SemperOpernBall 2016 w Operze Drezdeńskiej. Pracowała przy tworzeniu wideo muzycznego Szukam (Flirtini, 2016, opr. chor. Kaya Kołodziejczyk, reż. Monika Kmita). W latach 2014-2016 pracowała przy Międzynarodowym Festiwalu Ciało/Umysł i odpowiadała za współpracę (PR) z APAP Performing Europe. Laureatka stypendium MNiSW za wybitne osiągnięcia naukowe i artystyczne (2014), dwóch tytułów VIS i czterech stypendiów rektorskich Uniwersytetu SWPS.

 

Małgorzata Matuszewska – Taniec w warszawskich bibliotekach

Abstrakt

Treścią referatu jest odpowiedź na pytanie „W jakim zakresie taniec jest obecny w bibliotekach Warszawy?”. Wśród przyjętych kryteriów znajdują się: stan zbiorów o tematyce tanecznej, ocena stanu zbiorów o tematyce tanecznej przez osoby zarządzające bibliotekami, wzbogacanie zbiorów o nowości wydawnicze o tematyce tanecznej, skala wszelkiego rodzaju wydarzeń o tematyce tanecznej, organizowanych na terenie bibliotek. Wymienione punkty rozpatrywane będą w dwóch planach: aktualny stan oraz plany na rok 2018. Temat zostanie opracowany na podstawie wyników ankiet wysyłanych do warszawskich bibliotek (kilkadziesiąt placówek). Badaniu zostaną poddane w szczególności filie bibliotek poszczególnych dzielnic Warszawy. Celem jest przede wszystkim ocena obecności tańca w bibliotekach o profilu ogólnym, których czytelnicy stanowią grupę bardzo zróżnicowaną i które mogłyby dotrzeć do nowych, jeszcze nie pozyskanych dla sztuki tańca odbiorców.

Biogram

Małgorzata Matuszewska – założycielka Teatru Tańca NTF. Tańcem zajmuje się od 1990 r., posiada dyplom zawodowego tancerza przyznawany przez ZASP. Konsultantka ds. tańca flamenco przy serialu Słownik Flamenco (telewizyjny kanał popularno-naukowy Planète; 2007). Prelegentka konferencji naukowej „Obraz Hiszpanii i krajów hispanojęzycznych w innych kulturach” z wystąpieniem pt. Tropem Carmen, tytułowej bohaterki opery Bizeta (Uniwersytet w Białymstoku, 2013). Prowadziła wykłady poświęcone dawnym formom tańca i muzyki Hiszpanii wraz z Romaną Agnel – dyrektor Baletu Dworskiego Cracovia Danza oraz klawesynistką Elżbietą Stefańską (Warszawa, Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina; Bydgoszcz, Akademia Muzyczna; 2015) i wykład Danza Española (warszawska siedziba ZASP; 2017). W 2016 r. organizowała autorski projekt „Spotkania z tańcem hiszpańskim” (Instytut Cervantesa, Warszawa). W latach 2013-2016 prowadziła projekt edukacyjny „Taniec Flamenco – podróż w czasie”, łączący teorię z praktyką tańca hiszpańskiego.

 

mgr Paulina Święcańska – Działania site-specific jako forma edukacji amatorów w Warszawie

Abstrakt

Referat przedstawia temat edukacji amatorów poprzez działania site-specific realizowane w Warszawie m.in. podczas międzynarodowych Festiwali Tańca takich jak International Contact Improvisation Dance Festival Warsaw Flow (organizowany przez Fundację Artystyczną PERFORM) czy Festiwal Ciało/Umysł (organizowany przez Fundację Ciało/Umysł), a także niezależnych artystów i kolektywy performatywne. Działania te łączą się z problematyką wykorzystywania improwizacji, improwizacji z obiektem i kontakt improwizacji oraz z tematyką psychologiczną, m.in. z oswajaniem się z wystąpieniami publicznymi poprzez udział w performansach. W kontekście projektów edukacyjno-artystycznych z obszaru site-specific prelegentkę szczególnie interesuje zagadnienie doboru, skuteczności i efektów metod oraz narzędzi pracy z amatorami.

fot. Marta Ankiersztejn

Biogram

Mgr Paulina Święcańska – absolwentka Państwowej Szkoły Muzycznej I i II stopnia na wydziale rytmiki, Uniwersytetu Zielonogórskiego studiów I stopnia na kierunku Animacja Kultury i Sportu, absolwentka Wyższej Szkoły Psychologii Społecznej w Warszawie studiów II stopnia na kierunku Kulturoznawstwo, absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego na kierunku menadżer kultury oraz Uniwersytetu Łódzkiego – produkcja teatralna. Pedagog Instruktorka Tańca Współczesnego uznany przez Narodowe Centrum Kultury. Stypendystka m.in. Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Instytutu Muzyki i Tańca, TVP 2, a także Fundacji Art Stations Foundation Stary Browar Nowy Taniec. Autorka tekstów i referentka międzynarodowych wydarzeń naukowych na temat tańca w Pradze czeskiej, Bilbao i Lizbonie. Doświadczenie i praktykę zawodową zdobywała również na międzynarodowych festiwalach i coachingach w całej Europie, a także w Izraelu, Brazylii, Indiach, Rosji, Ukrainie, Turcji, Australii, Indonezji, USA, Japonii i Tajlandii.

 

dr hab. Tomasz Nowak – Tańce narodowe jako forma edukacji. Środowisko warszawskie w XX wieku

Abstrakt

Tradycje edukacji w zakresie tańca narodowego w środowisku warszawskim sięgają co najmniej I połowy XVIII w. W XX w. Warszawa wkraczała jako najaktywniejszy ośrodek rozwoju form tańca narodowego zarówno w wersji towarzyskiej, jak i scenicznej. W okresie międzywojennym właśnie tu istniały jedne z najważniejszych szkół tańca modernistycznego i tu działało najwięcej choreografów i tancerzy sięgających po tańce narodowe. Z warszawską AWF związani byli Zofia Kwaśnicowa, Czesław Sroka czy też Ryszard Teperek, którzy odegrali istotną rolę w rozwoju edukacji w zakresie tańców narodowych. Wszystkie te tradycje współcześnie kontynuują m. in.: Kierunek Taniec UMFC, Ogólnokształcąca Szkoła Baletowa im. Romana Turczynowicza, kursy instruktorskie w zakresie tańca ludowego prowadzone przez Mazowiecki Instytut Kultury, w końcu związane z Warszawą zawodowe i amatorskie zespoły folklorystyczne.

Biogram

Dr hab. Tomasz Nowak – dr hab. nauk o sztuce. Absolwent studiów muzykologicznych (1997), doktoranckich (2003), podyplomowych studiów teorii tańca (2005) i menedżerskich (2006). Warsztat choreologiczny doskonalił w latach 2004-2005 w Instytucie Choreologii w Poznaniu. Od 1997 r. wykłada w Instytucie Muzykologii (obecnie adiunkt i zastępca dyrektora ds. studenckich). Gościnnie wykłada także na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina. Autor i redaktor książek oraz ponad pięćdziesięciu artykułów naukowych z zakresu tradycyjnej muzyki i tańca (m.in. Taniec narodowy w polskim kanonie kultury. Źródła, geneza, przemiany, Warszawa 2016; Tradycyjna kultura taneczna Wileńszczyzny do 1939 roku, Straduny 2014). Laureat Nagrody „CLIO” (III st. 2006, wyróżnienie 2017), Nagrody im. ks. prof. Hieronima Feichta (2007), Nagrody za najlepszą pracę pisemną z zakresu historii muzyki polskiej (2016), odznaczony m.in. Brązowym Krzyżem Zasługi i Odznaką Honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej”.

 

mgr Anna Opłocka – Kinetografia w Warszawie. Edukacja i zastosowania – zarys historii

Abstrakt

Kinetografię, czyli przełomową, uniwersalną notację ruchu, stworzył wybitny teoretyk oraz praktyk tańca: Rudolf Laban. Kinetografia ma istotne znaczenie dla tancerzy i dla choreologów: pozwala utrwalać taniec, odtwarzać go oraz analizować ruch; jest też narzędziem badań nad tańcem. W Polsce kinetografia stosowana była już w latach 30. XX wieku, a zainteresowanie nią zapoczątkował Stanisław Głowacki. W latach 50. i 60. regularne kursy kinetografii prowadził w warszawskiej CPARA Roderyk Lange, twórca m.in. ośrodka toruńskiego i poznańskiego. Obecnie zajęcia z notacji są stałym elementem programu Kierunku Taniec na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina. Celem referatu jest przedstawienie zarysu historycznego nauki i praktyki kinetograficznej w Warszawie na tle ogólnopolskim dawniej i współcześnie. Zostaną przedstawione ośrodki stosujące oraz propagujące kinetografię, a także wykaz kursów i lekcji prowadzonych w Warszawie.

 

Biogram

Mgr Anna Opłocka – abiturientka Podyplomowych Studiów Teorii Tańca na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie, dyplomowana instruktorka tańca i pilates. Trenerka międzynarodowych projektów, performerka w Polsce i za granicą. Propagatorka twórczości  Rudolfa Labana. Członkini Warszawskiej Pracowni Kinetograficznej i Polskiego Forum Choreologicznego. W 2012 r. odbyła staż w Ex Nunc: Centre of Modern Dance w Hadze: Laban Based Modern Dance, Laban Movement Analysis.

 

mgr Justyna Stanisławska – „Tańcząc poznaję świat.” Taniec jako element edukacji przedszkolnej w placówkach oświatowych, kulturalno-oświatowych i ofertach komercyjnych na terenie m.st. Warszawy

Abstrakt

Taniec wywiera korzystny wpływ na wszystkie sfery rozwoju dziecka: intelektualną, ruchową, emocjonalną i społeczną. Odpowiada na naturalne ludzkie potrzeby: ekspresji, rozładowania emocji, komunikacji. Przedszkola, domy kultury, świetlice i szkoły tańca oferują bogaty wachlarz zajęć tanecznych dla najmłodszych. Proponowane programy i ich realizacja różnią się w zależności od rodzaju placówki, a także jakości przygotowania i celów postawionych przez organizatora. Niemały wpływ na tę ofertę ma zainteresowanie rodziców dzieci oraz środki publiczne przeznaczane przez władze poszczególnych dzielnic. Jaka jest świadomość roli tańca w rozwoju dziecka wśród pedagogów i rodziców? Jakie jest zainteresowanie taką formą zajęć przedszkolnych? Jak w praktyce wygląda upowszechnianie tańca na etapie edukacji przedszkolnej na terenie m. st. Warszawy? Jaka jest sytuacja obecna i jaki można wskazać kierunek dalszych działań w celu popularyzacji tańca wśród najmłodszych?

 

Biogram

Mgr Justyna Stanisławska – absolwentka Akademii Teatralnej im. A. Zelwerowicza, wydziału Wiedzy o Teatrze. W 1996 r. została asystentką produkcji brytyjskiej Fundacji The Globe Theatre. Pracowała przy realizacji m. in. Art (J. Reza), Place with the Pigs (A. Fugard), Edmund Kean (R. FitzSimons), Teechers (J. Godber). Na scenie debiutowała w młodzieżowym teatrze ruchu TeArt Opty w Starej Prochowni. W 2000 r. zaczęła współpracę z warszawskim Teatrem Go i Fundacją Proscenium jako aktorka i pedagog młodzieżowego studia aktorskiego. W 2004 r. pracowała jako inspicjent w Harrogate Theatre (Wielka Brytania) przy realizacji spektakli Ghosts (H. Ibsen) i Mother Goose. Po powrocie zrealizowała cykl jednoaktówek A. Czechowa Niedźwiedź i Zaręczyny w ursynowskim Domu Sztuki „Jary”. Jako teatrolog współpracuje z czasopismem teatralnym „Scena”. Jest konsultantem przy organizacji wieczorów literackich i poetyckich, pisze opowiadania i felietony. Interesuje ją taniec i teatr w ujęciu antropologiczno-kulturowym i edukacyjnym.

 

mgr Zuzanna Kupidura – Kierunek Taniec na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina. Historia, pedagodzy, działalność

Abstrakt

Lata 70. XX wieku przyniosły polskim tancerzom możliwość kontynuowania ukierunkowanej edukacji na uczelni wyższej w Warszawie. Obecnie na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w ramach kierunku Taniec funkcjonują dwie specjalności: Pedagogika Baletowa oraz Choreografia i Teoria Tańca. Od kilkunastu lat na Wydziale Dyrygentury Chóralnej, Edukacji Muzycznej, Muzyki Kościelnej, Rytmiki i Tańca istnieje również możliwość kształcenia się na Podyplomowych Studiach Teorii Tańca. Wnikliwe zbadanie materiałów – zarówno archiwalnych, jak i aktualnych – dotyczących struktury wydziału oraz działalności pedagogicznej i artystycznej kierunku Taniec pozwoliło prelegentce usystematyzować wiedzę na temat rozwoju i zmian zachodzących na przestrzeni ponad 40 lat. Poprzez ukazanie wyników tych badań prelegentka pragnie przybliżyć szerszemu gronu historię powstania studiów kształcących teoretyków i praktyków tańca na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina.

 

Biogram

Mgr Zuzanna Kupidura – absolwentka Rytmiki na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina i od roku akademickiego 2017/2018 wykładowca techniki ruchu i kompozycji ruchu na tej samej specjalności, w trakcie przygotowań do obrony z drugiej specjalności na tej samej uczelni: Choreografia i Teoria Tańca. W 2015 r. ukończyła studia I stopnia na specjalności Rytmika i Przedmioty Teoretyczno-Muzyczne na Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach. W 2016 r. ukończyła szkolenie na warsztatach choreologicznych w Instytucie Choreologii w Poznaniu prowadzone przez mgr U. Loba-Wilgocką. Jej prace artystyczne pokazywane były m.in. w siedzibie Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach, na Scenie Kameralnej Teatru Wielkiego – Opery Narodowej, podczas Europejskich Dni Rytmiki w Brukseli. Związana z zespołem Chopin University Dance Company i z Teatrem Powszechnym im. Jana Kochanowskiego w Radomiu. Członkini Polskiego Forum Choreologicznego i Warszawskiej Pracowni Kinetograficznej.

 

mgr Katarzyna Milczewska – Proces stawania się transnarodowym profesjonalistą. Biografie warszawskich tancerzy tańca współczesnego

Abstrakt

Celem referatu jest przedstawienie procesu stawania się transnarodowym tancerzem-choreografem tańca współczesnego, w tym kluczowych wymiarów tego doświadczenia: kształcenia przez międzynarodowych pedagogów, wysokiej mobilności badanych, socjalizacji do różnych wzorów radzenia sobie na konkurencyjnym rynku tańca. W tym celu prelegentka wykorzystuje metodę wywiadu narracyjnego Fritza Schützego oraz koncepcję specyfiki transnarodowych profesjonalistów Izabeli Wagner. Na podstawie analizy wywiadów biograficznych z przedstawicielami warszawskiego środowiska tańca konstruuje typ idealny kariery transnarodowego tancerza-choreografa. Doświadczeniem formującym tożsamość jej rozmówców okazują się interakcje z międzynarodowym gronem pedagogicznym – transferem wiedzy i umiejętności wymaganych w świecie tańca współczesnego.

Biogram

Mgr Katarzyna Milczewska – absolwentka Instytutu Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego i Instytutu Kultury Polskiej UW, badaczka jakościowa. Doświadczenie zdobywała w badaniach z pogranicza kultury i edukacji (m.in. dla Centrum Nauki Kopernik czy Fundacji Badań i Innowacji Społecznych „Stocznia”). Współtworzy magazyn dla młodych dziewczyn „Szajn”. Uczestniczy w kursie choreografii eksperymentalnej „Choreografia w Centrum” organizowanym przez Centrum w Ruchu w Warszawie.

 

mgr Marta Seredyńska – Międzynarodowe projekty edukacyjne w Warszawie – szansa rozwoju dla profesjonalistów

Abstrakt

W referacie zostanie poruszona kwestia edukacji tanecznej i choreograficznej osób zajmujących się na co dzień różnymi formami tańca. Prelegentka chce przeanalizować ofertę kierowaną do profesjonalistów, którzy dzięki różnego rodzaju coachingom, warsztatom i seminariom mają szansę rozwoju i doskonalenia swoich umiejętności. Jako cezurę czasową obiera rok 2000, analizując zjawiska, które miały miejsce w XXI wieku. Bardzo istotny jest dla niej kontekst międzynarodowy – wpływ, jaki mieli i mają twórcy o międzynarodowej randze na kształt edukacji w Warszawie. Rozważania problemowe omówi na kilku przykładach, przyglądając się bliżej działalności organizacji zrzeszonych w Centrum Sztuki Tańca, takich jak Fundacja Ciało/Umysł, Fundacja Scena Współczesna/Teatr Tańca Zawirowania, Stowarzyszenie i Kolektyw Artystyczny Format ZERO czy Stowarzyszenie Ja Ja Ja Ne Ne Ne/Tuka Wach.

 

Biogram

Mgr Marta Seredyńska – absolwentka Wiedzy o Teatrze oraz Mediów Interaktywnych i Widowiska Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu, a także Polityki Społecznej Uniwersytetu Warszawskiego. Doktorantka na wydziale Nauk Politycznych i Studiów Międzynarodowych UW. Współpracowała m.in. z Malta Festival Poznań, Teatrem Polskim w Poznaniu, Fundacją Scena Współczesna w Warszawie, Fundacją Warsaw Bauhaus w Warszawie. Od 2012 roku pisze o tańcu i teatrze. Publikowała m.in. w „Didaskaliach”, na portalu taniecPOLSKA.pl, w Internetowym Magazynie „Teatralia”. Regularnie współpracuje z Kwartalnikiem TANIEC. Brała udział w projekcie Mobilna Akademia Krytyki Tańca, zainicjowanym przez Jadwigę Majewską, a także współpracowała jako recenzentka podczas takich festiwali jak: Międzynarodowy Festiwal Tańca Współczesnego KRoki, Maat Festival, L1danceFest, Konfrontacje Teatralne.

 

mgr Joanna Sibilska – Warszawska szkoła baletowa – jedna z najstarszych w Europie. Historia, rozwój, zmiany

Abstrakt

Początek szkolnictwa baletowego w Europie i okoliczności powstania warszawskiej szkoły baletowej. Organizacja placówki i powiązanie z WTR (1833 – 1915): dyrektorzy baletu, repertuar, wybitni wychowankowie (sukcesy zagraniczne). Zmiany w szkoleniu w okresie międzywojennym; emigracje warszawskich tancerzy i występy zagraniczne. Powstanie prywatnych szkół, promujących nowe kierunki taneczne; konkursy tańca. Okres okupacji. Powojenna organizacja szkolnictwa baletowego w największych ośrodkach muzycznych. Program nauczania; studia pedagogiczne i kursy. Lokalizacja szkoły warszawskiej, kadra i absolwenci. Zatrudnienie absolwentów: repertuar teatrów, zespoły folklorystyczne i inne; angaże zagraniczne. Zmiany organizacyjne teatrów po 1989 roku i potrzeba modernizacji szkolnictwa.

 

Biogram

Mgr Joanna Sibilska – absolwentka Państwowej Szkoły Baletowej w Poznaniu (1987). Ukończyła dwa kierunki studiów w Państwowym Konserwatorium im. N. Rimskiego-Korsakowa w Petersburgu: jako historyk baletu i krytyk baletowy oraz pedagog-korepetytor (oba w 1993 r.). Od ponad 20 lat wykładowca historii tańca i baletu na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie. Nauczyciel historii tańca w Ogólnokształcącej Szkole Baletowej im. R. Turczynowicza w Warszawie. Autorka ponad 200 biogramów polskich artystów baletu, w tym dla III tomu „Słownika biograficznego teatru polskiego” i publikacji z zakresu historii baletu. Pracowała także w Muzeum Teatralnym w Warszawie, łódzkiej szkole baletowej i jako specjalistka ds. zbiorów baletowych w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie. Wykłada historię tańca w Mazowieckim Instytucie Kultury i sporadycznie na Uniwersytetach III Wieku. Jest doktorantką Instytutu Sztuki PAN.

 

mgr Anna Banach – Warszawska edukacja taneczna poza instytucjami w XX wieku

Abstrakt

W dwudziestoleciu międzywojennym w Polsce edukacja w zakresie tańca modernistycznego, i eksperymentalnych form ruchu zaczęła rozwijać się na szeroką skalę. Centrum eksploracji kierunków pozaklasycznych stała się Warszawa. Celem prelegentki jest prześledzenie, jak w kolejnych dekadach funkcjonowały prywatne szkoły i inne ośrodki edukacji tanecznej w stolicy. Dlaczego upadały kolejne niepaństwowe inicjatywy, jaki wpływ na to miała sytuacja polityczno-społeczna, kiedy i w jakiej formie nastąpiło usankcjonowanie działalności pozainstytucjonalnych ośrodków związanych ze sztuką tańca. Referat przedstawia panoramę warszawskiej edukacji tanecznej począwszy od prywatnych szkół zakładanych przez wybitne tancerki i choreografki w latach 20. i 30., przez kryzys powojenny i zahamowanie rozwoju prywatnych inicjatyw oraz ewoluujący dynamicznie od lat 80. model kształcenia warsztatowego, aż do otwarcia granic po roku ’89 i początek swobodnej ekspansji inicjatyw związanych z tańcem współczesnym.

Biogram

Mgr Anna Banach – (ur.1974) absolwentka Filologii Polskiej, Wiedzy o Kulturze (Uniwersytet Łódzki) oraz Podyplomowych Studiów Teorii Tańca (Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina). Historyczka, teoretyczka i krytyczka tańca. Związana jako tancerka i choreografka z Teatrem Tańca PRO z Łodzi do 2014 r. Współpracuje z Wydziałem Wokalno-Aktorskim na Akademii Muzycznej w Łodzi, Łódzkim Domem Kultury oraz lokalnym środowiskiem choreografów i tancerzy (Pracownia Fizyczna, Teatr CHOREA, Teatr Tańca KIJO, Teatr Tańca PRO). Publikuje na łamach portalu taniecPOLSKA.pl, kwartalnika „Taniec” i „nietakt!t”, miesięczników „Teatr” i „Kalejdoskop”. Interesuje się kulturą współczesną, w tym szczególnie teorią tańca i jej związkami z innymi dziedzinami sztuki. Członkini Koła Naukowego Teorii Tańca na UMFC w Warszawie, Polskiego Forum Choreologicznego oraz Otwartego Forum Środowisk Sztuki Tańca. Aktywny instruktor tańca – prowadzi zajęcia dla dzieci w zakresie: balet, taniec współczesny, joga.

 

mgr Julia Hoczyk – Warszawska edukacja taneczna poza instytucjami współcześnie

Abstrakt

Rok 1989 przyjmuje się za umowną cezurę w historii tzw. bloku wschodniego. Łączy się ona z powstaniem inicjatyw artystycznych i edukacyjnych, na które miały wpływ m.in. upadek żelaznej kurtyny i od lat 90. uwolnienie szeroko rozumianego rynku. W tańcu przełożyło się to na rozwój prywatnych i pozarządowych inicjatyw edukacyjnych: szkół, warsztatów, zajęć. Wobec niewystarczającej instytucjonalizacji zwłaszcza dwa ostatnie służyły rozwojowi artystów (będąc często podstawą ich nieformalnej edukacji) i pasji amatorów. Kolejne otwarcie to przełom 2004/2005. Po wejściu Polski do Unii Europejskiej pojawia się więcej możliwości zapraszania zagranicznych pedagogów i organizowania przedsięwzięć edukacyjnych. Często inicjatorami są osoby traktujące edukację jako projekt permanentny – po skończeniu zagranicznych szkół biorąc udział w projektach dla profesjonalistów na całym świecie. Prelegentka omówi wybrane inicjatywy: te, które już nie funkcjonują, ale odegrały w Warszawie ogromną rolę, i te realizowane obecnie, mające szansę na dalszy rozwój.

Biogram
Mgr Julia Hoczyk – teatrolożka, krytyczka i teoretyczka tańca, redaktorka. Doktorantka Instytutu Sztuki PAN. Studiowała m.in. na podyplomowych studiach Gender Studies Instytutu Stosowanych Nauk Społecznych UW i ukończyła kurs animal studies w Instytucie Badań Literackich PAN. Teksty krytyczne publikowała m.in. w „Didaskaliach”, „Teatrze”, „Opcjach”, „Dwutygodniku.com” i na nowytaniec.pl. W latach 2005–2010 była redaktorką „Sceny” – periodyku o kulturze i edukacji teatralnej, w latach 2008–2011 – miesięcznika „Kultura Enter”, a od 2011 pracuje jako redaktorka w Instytucie Muzyki i Tańca, gdzie m.in. prowadzi portal taniecPOLSKA.pl poświęcony informacji, promocji, dokumentacji tańca artystycznego w Polsce i wspierający dyskurs krytyczny. W latach 2010-2015 prowadziła zajęcia z analizy teatru tańca i tańca współczesnego w Akademii Teatralnej w Warszawie. Zajmuje się tematyką ciała, cielesności i gender (płci kulturowej) w tańcu współczesnym. Prowadzi gościnne wykłady oraz rozmowy o tańcu współczesnym i butō.

 

PROWADZĄCY BLOKI I DYSKUSJE

 

mgr Magdalena Przybysz – psycholożka, pedagożka, choreografka. Jedna z Kuratorek Programu Animacji 2018 w Centrum Sztuki Tańca.

fot. Anna Ciupryk

dr Magdalena Malska – badaczka tańca i artystka, autorka książki „Filozofia baletu”. Kieruje Studiem Baletowym Opery Krakowskiej.

fot. Dariusz Pawelec

mgr Julia Hoczyk – badaczka tańca, krytyczka, redaktorka prowadząca taniecPOLSKA.pl. Doktorantka Instytutu Sztuki Polskiej Akademii Nauk.

dr Joanna Szymajda – badaczka tańca, autorka licznych publikacji. W latach 2010-2017 zastępczyni dyrektora Instytutu Muzyki i Tańca.

fot. Tomasz Adamowicz

———————————-

HARMONOGRAM

23.04.2018 (poniedziałek)

10:00-16:00, sala konferencyjna, II piętro

BLOK I

mgr Hanna Raszewska-Kursa – wprowadzenie do części naukowej konferencji

mgr Olga Ziopaja – Oczekiwane kompetencje nauczycielskie w kontekście specyfiki pracy z tancerzem – Warszawa na tle ogólnopolskim

Emilia Cholewicka – „Balet jest kobietą.” Rola płci w edukacji tanecznej i na rynku tańca. Warszawa w kontekście ogólnopolskim

Prowadzenie bloku I: mgr Magdalena Przybysz

BLOK II

Małgorzata Matuszewska – Taniec w warszawskich bibliotekach

mgr Paulina Święcańska – Działania „site-specific” jako forma edukacji amatorów w Warszawie

Prowadzenie bloku II: mgr Magdalena Przybysz

BLOK III

dr hab. Tomasz Nowak – Tańce narodowe jako forma edukacji. Środowisko warszawskie w XX wieku

mgr Anna Opłocka – Kinetografia w Warszawie. Edukacja i zastosowania – zarys historii

Dyskusja panelowa z udziałem prelegentów/tek bloków I-III

Prowadzenie bloku III i dyskusji: dr Magdalena Malska

 

24.04.2018 (wtorek)

10:00-16:00, sala konferencyjna, II piętro

 

BLOK IV

mgr Justyna Stanisławska – „Tańcząc poznaję świat.” Taniec jako element edukacji przedszkolnej w placówkach oświatowych, kulturalno-oświatowych i ofertach komercyjnych na terenie m.st. Warszawy

mgr Zuzanna Kupidura – Kierunek Taniec na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina. Historia, pedagodzy, działalność

Prowadzenie bloku IV: dr Magdalena Malska

BLOK V

mgr Katarzyna Milczewska – Proces stawania się transnarodowym profesjonalistą. Biografie warszawskich tancerzy tańca współczesnego

mgr Marta Seredyńska – Międzynarodowe projekty edukacyjne w Warszawie – szansa rozwoju dla profesjonalistów

Prowadzenie bloku V: mgr Julia Hoczyk

BLOK VI

mgr Joanna Sibilska – Warszawska szkoła baletowa – jedna z najstarszych w Europie. Historia, rozwój, zmiany

mgr Anna Banach – Warszawska edukacja taneczna poza instytucjami w XX wieku

mgr Julia Hoczyk – Warszawska edukacja taneczna poza instytucjami współcześnie

Dyskusja panelowa z udziałem prelegentów/tek bloków IV-VI

Prowadzenie bloku VI i dyskusji: dr Joanna Szymajda

mgr Hanna Raszewska-Kursa, dr Aleksandra Kleinrok – zamknięcie części naukowej konferencji

 

Osoby zainteresowane udziałem w części naukowej konferencji prosimy o rejestrację pod adresem konferencja@centrumsztukitanca.eu. W tytule maila prosimy wpisać: Konferencja CST – rejestracja. Wstęp jest bezpłatny.

ZAPOWIEDŹ KONFERENCJI 2019

W 2019 roku w ramach programu rozwoju refleksji nad tańcem Centrum Sztuki Tańca 2017-2019 odbędzie się Ogólnopolska Konferencja Naukowa „Taniec w Warszawie. Sztuka tańca i choreografii w XX i XXI wieku” poświęcona działalności artystycznej w stolicy i stanowiąca dopełnienie tegorocznej konferencji skupionej na edukacji. Nabór referatów zostanie ogłoszony na początku 2019 roku.

konferencja@centrumsztukitanca.eu

— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —

Organizatorzy: Fundacja Artystyczna PERFORM, Fundacja Rozwoju Teatru ‘NOWA FALA’ / HOTELOKO movement makers

Partner projektu: Dom Kultury Kadr

Współpraca: Centrum w Ruchu, Fundacja Burdąg, Fundacja B’cause, Fundacja Ciało/Umysł, Fundacja Ciało się, Fundacja Movementum/Warsaw Dance Department, Fundacja „Myśl w Ciele” / Warszawska Pracownia Kinetograficzna, Fundacja Rozwoju Tańca „Eferte” / Mufmi Teatr Tańca, Fundacja Scena Współczesna / Teatr Tańca Zawirowania, Fundacja Sztuka i Współczesność, Fundacja Sztuki Tańca, Fundacja Tradycji i Transformacji Sztuki / Teatr Tańca NTF, Stowarzyszenie „Akademia Umiejętności Społecznych”/ Teatr Limen Butoh, Stowarzyszenie i Kolektyw Artystyczny Format ZERO, Stowarzyszenie Ja Ja Ja Ne Ne Ne / TukaWach, Stowarzyszenie Strefa Otwarta / Warszawski Teatr Tańca, Stowarzyszenie Sztuka Nowa

Patronat medialny: portal taniecPOLSKA.pl, TVP Kultura, e-teatr, teatr dla was.pl, miesięcznik TEATR, RDC, Warsawholic, Going., TANIEC

Centrum Sztuki Tańca w Warszawie

Siedziba 2017-2019: Dom Kultury Kadr
ul. Przemysława Gintrowskiego 32
02-697 Warszawa

Facebook: www.facebook.com/cstwarszawa

Instagram: https://www.instagram.com/centrumsztukitancacst/

Twitter: https://twitter.com/CSTwWarszawie