24/09/2018 / 4 PREMIERY: ANNA PIOTROWSKA / 44 POWODY * DZIŚ SĄ MOJE URODZINY / TRYPTYK „fascynat odśrodkowy_dwatrzycztery” / JUST&JUMP:SzurSure

15/08/18 / Aktualności, Program 2018

24.09.2018/ godz. 18:00

PREMIERA / BILETY 10 zł –> KUP BILET

ANNA PIOTROWSKA

Tytuł: 44powody *dziś są moje urodziny

Miejsce: Centrum Sztuki Tańca w Warszawie / Dom Kultury Kadr

Fot. Gosia Piotrowska

 „44 powody *dziś są moje urodziny.

Urodzinowy wieczór Anny Piotrowskiej w Centrum Sztuki Tańca w Warszawie

Centrum Sztuki Tańca w Warszawie wraz z eferte_Fundacją Rozwoju Tańca w Warszawie zapraszają na wieczór pt.: „44 powody *dziś są moje urodziny. Impulsem do jego powstania są przede wszystkim urodziny Anny Piotrowskiej, choreografki i reżyserki, która od ponad 20 lat kształtuje swój artystyczny świat. Jubileusz jest pretekstem do spełniania marzeń, którymi są m.in. zaproszenie do współpracy córek, Aleksandry i Małgorzaty oraz spotkanie z teatralnymi przyjaciółmi.

 

Wieczór składać się będzie z czterech części. Jako pierwsza zaprezentowana zostanie premiera „just&jump”, zrealizowana z kolektywem performatywnym SzurSure z Warszawy, z którym Piotrowska od lipca 2017 spotyka się regularnie w ramach programu mufmi_Sure.  Kolejną propozycją jest przygotowany w koprodukcji CST i eferte tryptyk pod nazwą „fascynat odśrodkowy_dwatrzycztery”, w którym zobaczymy trzy premierowe przedstawienia jubilatki: „ce_real mothers” (występują: Anna Piotrowska i Małgorzata Piotrowska), „kompozycja_trzecia rzeczywistość” (występują: Joanna Chitruszko, Anna Piotrowska i Aleksandra Piotrowska na gitarze basowej) oraz „ziemia niczyja” (występują: Anna Piotrowska, Kamil Bończyk, Alexey Torgunakov i beatboxer Dominik „Domix” Franusik; ze scenografią Adama Królikowskiego). Gospodarzem wieczoru będzie Łukasz Pawłowski, aktor i pisarz, znany z przedstawień Piotrowskiej m.in. „kwadrat w szafie”, „toniejestpostawartystczna! czyli premiery nie będzie!” i w warstwie głosowo-tekstowej: „PRZY PRZY…” i „Czekając trawnika”.

 

Głównym powodem stworzenia tryptyku „fascynat odśrodkowy_dwatrzycztery” była chęć zmierzenia się przede wszystkim z zagadnieniem kompozycji poprzez ustawienia i relacje liczbowe w przestrzeni.

Zapraszamy na ten wyjątkowy wieczór w Centrum Sztuki Tańca w Warszawie.


Fot. M. Zakrzewski

Program wieczoru:

„just&jump” / SzurSure

występują: Talya Balikcioglu, Katarzyna Burzyńska, Aleksandra Dahan, Dorota Dunder, Yuliya Dzichkouskaya, Gosia Kuszner, Katarzyna Pawlak, Małgorzata Piotrowska, Agata Rutkowska, Nadia Szypilow, Paulina Tomaszewska, Tomasz Domański, Tomek Jagusztyn-Krynicki, Marek Joński, Wojciech Stępień

 

Tryptyk „fascynat odśrodkowy_dwatrzycztery”:

koncepcja, choreografia i reżyseria: Anna Piotrowska

 

„ce_real mothers”

występują: Anna Piotrowska / Małgorzata Piotrowska

 

„kompozycja_trzecia rzeczywistość”

występują: Joanna Chitruszko / Anna Piotrowska / Aleksandra Piotrowska

 

„ziemia niczyja”

występują: Anna Piotrowska / Kamil Bończyk / Alexey Torgunakov /Dominik „Domix” Franusik/ scenografia: Adam Królikowski

21:45 Spotkanie po spektaklach prowadzi Łukasz Pawłowski

 

Koprodukcja: Centrum Sztuki Tańca w Warszawie / eferte_Fundacja Rozwoju Tańca

Organizatorzy: Fundacja Rozwoju Teatru ‘NOWA FALA’ / Fundacja Artystyczna PERFORM

Partner: Dom Kultury Kadr

Współpraca: Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, mufmi

Projekt współfinansuje m.st. Warszawa

 

 

Opisy premier

 

Tryptyk „fascynat odśrodkowy_dwatrzycztery”:

koncepcja, choreografia i reżyseria: Anna Piotrowska

 

ce_real mothers
koncepcja, reżyseria: Anna Piotrowska
kreacja i wykonanie:
Anna Piotrowska i Małgorzata Piotrowska
muzyka:
Aleksandra Piotrowska

Jak podkreślają Anna Piotrowska i Małgorzata Piotrowska – Trudno tworzyć opis, do tak wyjątkowego wydarzenia, którym jest wspólny, dojrzały spektakl matki i córki. Wcześniej miałyśmy doświadczenie i spotkanie artystyczne w spektaklu „Heritage”, którego premiera odbyła się podczas Międzynarodowego Festiwalu Solo Duo Dance w Budapeszcie (18.01.2015) w Mu Theatre. Małgorzata miała wówczas 13 lat. Teraz spełniamy nasze marzenie sprzed dwóch lat. Pomysł przez cały ten czas dojrzewał i nasza uważność na siebie i relację, którą tworzymy, eksplorowałyśmy możliwie za każdym naszym spotkaniem w studio i nie tylko. Tym bardziej zagranie premiery jest dla nas ważne, ponieważ Małgorzata 23 września kończy 16 lat, a 24 września Anna 44 lata. Spektakl nasz jest zwieńczeniem poczucia tego, co jest między nami. Jaką mamy we wspólnym świecie własną przestrzeń. Jakie są podobieństwa w postrzeganiu każdej z nas z osobna. Nie jest to typowy spektakl mówiący o relacji, o problemach, o sprawach. Zbudowany jest na autentycznej bliskości fizycznej, eksplorowanej od samych narodzin Gosi. Niezwykłym prezentem dla nas jest muzyka, którą skomponowała dla nas Aleksandra Piotrowska, która scala nasz osobliwy trójkąt artystyczny.

kompozycja_trzecia rzeczywistość

piotrowska & chitruszko & piotrowska

koncepcja, reżyseria, choreografia: Anna Piotrowska

kreacja i wykonanie: Joanna Chitruszko, Anna Piotrowska

muzyka na żywo: Aleksandra Piotrowska

pokaz work in progress:

Festiwal Kalejdoskop, 27 kwietnia 2018, Akademia Teatralna im. A. Zelwerowicza, Wydział Sztuki Lalkarskiej w Białymstoku

 

„Kontrast jest konieczny, by istniały rzeczy i powstać mogła trzecia rzeczywistość” (Hans Bellmer)

 

Poszukiwania do spektaklu „kompozycja_trzecia rzeczywistość” obejmuje temat ciała instalacji, w stanach gęstości i zawieszeń, wydobywając kompozycję wyobrażeń w zmieniających się żywych obrazach. Intrygująca wydaje się postać artysty Hansa Bellmera, ekscentrycznego samotnika z oryginalną fantazją, który zafascynowany był m.in. surrealizmem. Urodzony w Katowicach w 1902 r. niemiecki malarz, rzeźbiarz i grafik – Hans Bellmer – znany był głównie z serii rzeźbiarskich instalacji „Lalka” – fascynujących lalkowych kompozycji. Jak mówi sam Bellmer: Myślę, że różne sposoby ekspresji – postawa, ruch, gest, działanie, dźwięk, słowo, wyobraźnia, ustawienie przedmiotów – biorą się z tego samego mechanizmu, i że ich źródło ma podobną strukturę. Podstawowym rodzajem ekspresji, jeśli nie będzie komunikacja, to będzie refleks. Jakiej potrzebie, jakiemu cielesnemu pragnieniu może on odpowiadać? (…). Dziwna hybryda powstaje z połączenia rzeczywistych i nierealnych elementów, rodzi się ona z przyzwoleń i zakazów obydwu tych elementów, z których jeden o tyle zyskuje na rzeczywistości, o ile drugi się jej zrzeka.

 

ziemia niczyja / nobody’s landscape

koncepcja, choreografia i reżyseria: Anna Piotrowska

kreacja i wykonanie: Anna Piotrowska, Kamil Bończyk, Alexey Torgunakov

muzyka: Dominik „Domix” Franusik

scenografia: Adam Królikowski

przestrzeń i kostiumy: Anna Piotrowska

pokaz work in progress: 15 czerwca 2018, Teatr ROZBARK, Bytom

 

Friedrich Nietzsche (1844-1900)

Świat rzeczywisty jest o wiele mniejszy niż świat wyobraźni.
Jeśli zbyt długo patrzysz w czeluść, czeluść zaczyna patrzeć na ciebie.
Człowiek to najokrutniejsze zwierzę.

 

Czym jest przestrzeń niczyja? Strefą wolności, bezpieczeństwa, czy też komfortu? Każdy z nas porusza się w przestrzeni niczyjej, co z jednej strony tworzy naszą niezależność i buduje tożsamość, z drugiej może pozbawiać nas poczucia przynależności. Przestrzeń, w której nie ma zasad i każdy porusza się w trwaniu.

To, co charakteryzuje artystów współpracujących razem z Anną Piotrowską, to totalna akceptacja różnorodności, która zapisana jest i studiowana w ciele. Każde ciało jest inne, indywidualne, niepowtarzalne, a to co łączy artystów to pasja i wiara w kreatywność i proces tworzenia. Sztuka jest podróżą w głąb siebie, szukamy wspólnej energetycznej przestrzeni twórczej. Poszukujemy tożsamości energetycznej, społecznej i artystycznej. Interesuje nas m.in. definiowanie
i redefiniowanie pojęcia „ciała industrialnego” uwikłanego w historię i znaczenia. Nie bez powodu Śląsk kojarzony jest często ze specyficzną aurą sentymentalizmu, przełamaną miejscami bezkompromisowym realizmem. Ta sama atmosfera zdaje się towarzyszyć klimatowi pracy z ciałem
w artystycznych dokonaniach Piotrowskiej.
(Anna Duda). Charakterystyczne dla „ciała industrialnego” staje się właśnie swoiste bycie na pograniczu i chęć zrozumienia swojej własnej tożsamości. W tym wypadku powiązanie „ciała industrialnego” z pamięcią miejsca przywiodło choreografkę do ziemi niczyjej, która z jednej strony ma ogromny potencjał, nienaruszalność i odrębność, z drugiej skłania do nostalgii i do rozważań o samotności nie tylko ludzi, ale też miejsc, tworzących bezkompromisowy realizm.

 

Biogramy artystów

 

ANNA PIOTROWSKA BYTOM / WARSZAWA

Tancerka, choreograf, reżyser, nauczyciel tańca współczesnego, Fundator i Prezes Zarządu Fundacji Rozwoju Tańca eferte, założycielka „mufmi” w Warszawie (od 1995 r.). Kierownik artystyczny zespołu Teatru ROZBARK (2014-2018). Stworzyła ponad 100 autorskich choreografii i przedstawień. Anna Piotrowska otrzymała nagrodę Województwa Śląskiego „Złotą Maskę 2016” za całokształt pracy, za reżyserie i choreografie spektakli dla Bytomskiego Teatru Tańca i Ruchu ROZBARK w 2015 r.

Pomysłodawczyni i koordynatorka wielu ogólnopolskich i międzynarodowych programów edukacyjno-kulturalnych: PolemiQi, Atak przestrzeni, kierunek.(Europa_Warszawa).taniec, SoloDuo_Polska, laboratorium choreografii, British 4 Polish Dance i in. Laureatka „SoloDuo Dance Festival” (Budapeszt 2005/2006), wielokrotnie juror SoloDuo. Stypendystka British Council Awards 2004 Young Polish Arts Entrepreneur. Producent przedstawień teatru tańca. Juror Doliny Kreatywnej programu TVP2 w dziedzinach taniec i animacja kultury. Juror Międzynarodowego Konkursu Choreograficznego Uczniów Szkół Baletowych. Anna Piotrowska uczestniczyła jako gość w festiwalu Gramigna Festival (Palermo 2007), International Poesifestival (Sztokholm 2007), Nu Dance Fest (Bratysława 2007/2008), Fabrikationen (Berlin 2008), Working Title Festival (Bruksela 2008), jak również wielokrotnie jako gość Międzynarodowej Konferencji Tańca Współczesnego (Bytom), Międzynarodowego Festiwalu Współczesnych Form Tańca (Kalisz, główna nagroda 2007), Międzynarodowych Spotkań Teatrów Tańca (Lublin), wielokrotny gość festiwalu SoloDuo Dance Festival (Budapeszt 2005-2016). Reżyser ruchu w teatrach dramatycznych m.in. w Szczecinie, Zielonej Górze, Poznaniu, Krakowie, Warszawie, Białymstoku i Legnicy. Współpraca z reżyserami: Paweł Kamza, Michał Siegoczyński, Artur Tyszkiewicz. W 2013 r. zrealizowała spektakl dyplomowy dla studentów Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie na Wydziale Teatru Tańca pt.: TRANSDYPTYK. W 2014 r. stworzyła przedstawienia m.in. dla Polskiego Teatru Tańca w Poznaniu „farfalla” i „6 x 9”, dla Wrocławskiego Teatru Pantomimy pt.: „Historia Brzydoty” i „i don’t wanna be a horse” w ramach międzynarodowego projektu „Recording Fields”, którego premiera odbyła się w Düsseldorfie w tanzhaus nrw (realizacja na tancerzy Bytomskiego Teatru Tańca i Ruchu ROZBARK). We wrześniu 2015 r. spektakl w reżyserii Anny Piotrowskiej i wykonaniu Łukasza Pawłowskiego „toniejestpostawartystyczna! czyli premiery nie będzie!” zdobył Grand Prix XIII Ogólnopolskiego Przeglądu Monodramu Współczesnego w Warszawie i Nagrodę Główną 3. Koszalińskich Ogólnopolskich Dni Monodramu. Realizacje artystyczne Anny Piotrowskiej w repertuarze Teatru Rozbark: „democratic body”, „toniejestpostawartystyczna! czyli premiery nie będzie!”, „Podziemne Słońca”, „Zagubieni w Skórze”, „umarłam w krasie, czyli przypuszczalnie żyłam”, „Fast Food Foot”, „zjednoczone stany zmyślone”, „KURU”, „OR ID”. W 2018 r. spektakl „bless the king_nieliryczna pieśń” współtworzony z Kamilem Bończykiem otrzymał nagrodę na Festiwalu Szekspirowskim w nurcie alternatywnym.

 

Artystycznie Piotrowska zainteresowana jest improwizacją i pogłębianiem świadomości ciała i umysłu jako narzędzia zwielokrotnionej, wielofunkcyjnej obserwacji. Poszukuje relacji obiektywnego ciała w kategorii, którą nazwała „onebodyspacerecognizer”. Od wielu lat zajmuje się zagadnieniem pracy procesowej odkrywając m.in. narzędzia zgłębiające laboratoryjną pracę nad tekstem, kreacją postaci, jak również wzmacniając doświadczenia w podwyższonych stanach ciała i umysłu, poprzez działanie na wyobrażeniach i emocjach, które wpływają na kreację ruchu i poszukiwanie kanałów energetycznych uwalniających sam taniec.

http://annapiotrowska.com

https://vimeo.com/user6161350

MAŁGORZATA PIOTROWSKA – obcuje z ruchem i tańcem od 5-go roku życia. Od dwóch lat rozwija się tanecznie, korzystając z szerokiej oferty warsztatowej. Szczególnie bliskie są dla niej „Ogólnopolskie Warsztaty Tańca Współczesnego – Na Bosaka” organizowane od wielu lat w Połczynie Zdroju. Tam również udziela się z zaangażowaniem jako wolontariusz. Szkoliła się już m.in. na Sycylii i na Węgrzech, czy obserwując od wielu lat Międzynarodowy Festiwal Solo Duo Dance w Budapeszcie. Szkoliła się m.in. u A. Piotrowskiej, W. Jurewicza, I. Olszowskiej i E. Makohona, A. Krysiak, N. Iwaniec. Od lat uczestniczy w zajęciach mufmi prowadzonych obecnie przez A. Bożek-Muszyńską, która specjalizuje się w improwizacji. Pierwsza poważna choreografia, w której wystąpiła to „Heritage” i obecne „ce_real mothers” zagrany z jej mamą Anna Piotrowską. Otrzymała nagrodę za solowe prace Złotej i Srebrnej Weny w „Śródmiejskim Festiwalu Młodych Talentów” w latach 2017-2018. Wyróżniona również nagrodą Burmistrza dzielnicy Śródmieście m.st. Warszawa. Bierze udział w projekcie performatywnym „just&jump” oraz atakach przestrzeni (akcjach site-specific).

 

ALEKSANDRA PIOTROWSKAinteresuje mnie kultura współczesna, szczególnie mojego pokolenia. Potrafię grać muzykę, śpiewać melodie, pisać słowa i tworzyć wolnomyślicielskie konstrukty teoretyczne, których z wyboru jestem zazwyczaj jedyną odbiorczynią. Moją życiową pasją są gołębie miejskie, absurd, poszukiwania nieśmiertelności. Nie lubię musicali, ale chciałabym żyć w jakimś.

 

JOANNA CHITRUSZKO – pedagog, tancerka, performerka, producentka, kuratorka, instruktor tańca współczesnego. Od 2008 roku związana z Podlaskim Stowarzyszeniem Tańca, które do tej pory zrealizowało wiele projektów z dziedziny kultury. Wiceprezes Fundacji Głos. Dyrektor Festiwalu Kalejdoskop od 2007 roku, dyrektor Hip Hop Groove Festiwal 2008 – 2009 roku i Free Mind Festiwal od 2010 – 2013 roku w Białymstoku. Producentka współpracująca m. in. z Fundacją Kino Tańca i Fundacją Ciało Umysł. Kurator Sceny Tańca Studio – wrzesień 2018 roku w Warszawie.
Od roku 1995 tancerka wielu nagradzanych projektów i spektakli Teatru Tańca Projekt w Białymstoku. W latach 2000 -2003 tancerka Teatru Tańca Alter w Kaliszu. Obecnie współpracuje i tworzy z Anną Piotrowską, m.in.: „Kwadrat w szafie”, „ZmianAA pogody”, „PRZY PRZY”, „ kompozycja_trzecia rzeczywistość”. Zrealizowała również spektakle: „Matylda R” z Karoliną Garbacik i „Darklena” z Agatą Życzkowską i Wojciechem Grudzińskim.

 

KAMIL BOŃCZYK – zainteresowany badaniem różnic w kreowaniu roli scenicznej w teatrze dramatycznym a w teatrze tańca oraz działaniem fizycznym generowanym przez postać, a także treningiem opartym na kalistenice. Absolwent rocznego studium aktorskiego „Lart Studio” w Krakowie oraz PWST w Krakowie, Wydziału Teatru Tańca w Bytomiu. Od stycznia 2017 roku tancerz Bytomskiego Teatru Tańca i Ruchu Rozbark oraz współpracownik Centrum Sztuki i Rekreacji MOVYTZA w Rybniku. Brał udział w realizacjach teatralnych, filmowych i telewizyjnych oraz w projekcie wykorzystującym technikę motion capture w „Alvernia Studios”. Od 2015 roku pracował w produkcjach Anny Piotrowskiej „Democratic Body” oraz „Umarłam w krasie, czyli przypuszczalnie żyłam”, „Podziemne słońca”, „Zagubieni w skórze”, „Fast Foot Food”, „OR ID”, „Gemini_recall”, a także współtworzy program warsztatowy w ramach projektu „Ciało jako medium” oraz „mufmi”. Wystąpił również w spektaklu Cecili Moisio „ Mommy Isuues”. Zrealizował także niezależny spektakl „Smutki Tropików” (reż. K. Kostrzewa, chor. M. Karczewski), współpracował z „Fabryką kultury”oraz brał udział w międzynarodowym projekcie „Take Over” pod patronatem Teatru Chorea w Łodzi. W 2016 roku współpracował z Fundacją Artystyczną „California”. W 2018 roku w Teatrze Małym w Tychach zagrał tytułową rolę w spektaklu „Woyzeck” w reżyserii Macieja Gorczyńskiego. W tym samym roku spektakl stworzony wraz z Anną Piotrowską „bless the king nie_liryczna pieśń” otrzymał nagrodę na Festiwalu Szekspirowskim w nurcie alternatywnym.

 

ALEXEY TORGUNAKOV – ukończył Moskiewską Akademię Choreografii jako artysta baletu w 2004 r. i jako pedagog w 2008 r. Po ukończeniu Akademii dołączył do zespołu artystycznego Teatru Bolszoj, gdzie występował w repertuarze klasycznym i współczesnym. Tańczył w pierwszych obsadach baletów neo-klasycznych i współczesnych. Występował w spektaklach takich choreografów jak: Angelin Preljocaj, Jiri Kylian, Roland Petit, Alexei Ratmanski, John Neumeier, Tatiana Baganova, Yuri Grigorovich, Natalia Shirokova.. Po produkcji z Tatianą Baganovą ( „The Rite of spring”) został zaproszony do kierowanego przez nią prestiżowego Provincial Dances Theater, gdzie zaczął również pracę pedagoga. Występował w spektaklach takich choreografów jak Ivgi&Greben, Tatiana Baganova.

W 2007 roku Alexey wygrał „International dance competition Hellas” w Atenach w kategorii tańca współczesnego i klasycznego. W 2013 wspólnie z Olegiem Stepanovem utworzyli mover|evermore creative|duet. Tworzą i poszukują łącząc taniec z innymi dziedzinami sztuki. Jako duet współpracują także z innymi artystami i grupami, między innymi z Vozdukh Dance company (Krasnodar / Russia)

W 2016 wspólnie z Olgiem Stepanovem byli nominowani do Rosyjskiej Złotej Maski za spektakl „All I could ever be” w kategorii najlepsza choreografia we współczesnym teatrze tańca i najlepszy spektakl teatru tańca. Obecnie Alexey jest związany z Bytomskim Teatrem Tańca i Ruchu Rozbark jako tancerz i pedagog. Występuje w spektaklach Anny Piotrowskiej: „Zagubieni w skórze”, „Podziemne słońca”, „Fast Food Foot”, „Czytanki perFORMAtywne”, „Under the Dead Tree”, „pastmefuture”, Cecilii Moisio: „Mommy issues” i Heleny Ganjalyan: „April 31”. W 2017 w ramach projektu „Zjednoczone stany zmyślone” stworzył solo „singulāris”.

 

 

DOMINIK „DOMIX” FRANUSIK – beatboxem zajmuje się od około 9 lat. W roku 2013 zajął 3. miejsce na mistrzostwach Polski (WBW). Miał okazję grać z artystami takimi jak: Mietek Szcześniak, Grzegorz Turnau, Włodek Pawlik przy okazji festiwalu „Aranżator” organizowanego w Żyrardowie. Podbił Filharmonię w Katowicach z już nieistniejącą grupą a’capella „Panie i Panowie”, razem z FTM (Fejz, Samiryi) wystąpił w Spodku podczas 20-lecia Śląskiego Rap Festivalu. Jego filozofią jest nie zamykanie beatboxu w ramy, skoro można z nim zrobić wszystko, przywołać każdy klimat, wystarczy tylko odpowiednio ugryźć temat. Domix wierzy, że beatbox jest przyszłością muzyki, chociażby dzięki looperom, które otwierają niezliczoną ilość możliwości. Przy odpowiednim doborze dźwięków, efektów i sposobów zaloopowania można zrobić, cokolwiek tylko się chce.

 

 

Premiera Just&Jump / SzurSure

koncepcja, kostiumy i reżyseria: Anna Piotrowska

występują: Talya Balikcioglu, Katarzyna Burzyńska, Aleksandra Dahan, Dorota Dunder, Yuliya Dzichkouskaya, Gosia Kuszner, Katarzyna Pawlak, Małgorzata Piotrowska, Agata Rutkowska, Nadia Szypilow, Paulina Tomaszewska, Tomasz Domański, Tomek Jagusztyn-Krynicki, Marek Joński, Wojciech Stępień.

 

 

just&jump, just&jump, just&jump, just&jump, just&jump, just&jump, just&jump, just&jump …

 

Jakie jest przesłanie “just&jump”? Można odnieść się do symbolicznego  “tu i teraz”. Przez pryzmat przysłówka: „just” – odbywa się tutaj, właśnie, tylko, w tej chwili, dopiero co, ściśle; a z perspektywy przymiotnika „just” czyli godziwie, właściwie, słusznie i rzetelnie. W pewnym sensie spotykamy się i tworzymy jako grupa społeczna, którą jednoczą wspólne zainteresowania i cele. Razem spotykamy się w tzw. „definicji sytuacji”, czyli określenia przez partnerów interakcji dyspozycji do działania w danej sytuacji społecznej oraz uświadomienia sobie własnego położenia w niej. Pojęcie to pojawia się za Barbarą Szacką, polską socjolog, która zajmuje się m.in. problematyką pamięci zbiorowej i społecznej. Wg Szackiej pamięć zbiorowa współtworzy poczucie tożsamości w grupie, opartej na świadomości i wspólnej przeszłości i istnienia w czasie. Nas łączy pamięć skoku, która włożona w struktury zachowań, tworzy w warstwie zewnętrznej obraz pamięci zbiorowej. W zainteresowaniu reżyserki intrygujący jest zamysł zachowania pamięci, czy też stanu skoku bez skoku.

Czy zainspirujemy do codziennego podskakiwania? Czy skok jest na tyle inspirujący, żeby za pomocą niego tworzyć pamięć zbiorową i nadawać jej tożsamość?

Skok jest wejściem w trans, gdzie ciało staje się wolne i szczęśliwsze, rozpoznaje swój oddech, zaskakuje się swoją siłą i wyrzuca z siebie wszelkie napięcia. Skok niesie nadzieję, oddala od ziemi i zatrzymuje w powietrzu na niezauważalną chwilkę, która wzmaga uczucie satysfakcji. A czym staje się zwielokrotniony skok?

Spektakl, w drodze eksploracji, w głównej mierze oparty był na poszukiwaniach strategii
w improwizacji ruchowej i poszukiwaniach ekspresji ciała w stanie skoku, bez konieczności nieustannego skakania. Intrygujący stał się sam skok i siła, którą daje szczególnie w działaniach grupowych.

 

 

SzurSure – kolektyw Performatywny SzurSure – to grupa perfomatywna eksplorująca taniec improwizowany, technicznie oparty na tańcu współczesnym, improwizacji kontaktowej, teatrze fizycznym i innych technikach ruchowo-tanecznych. Specjalizuje się w projektach site-specific inspirowanych architekturą, historią, kulturą, specyfiką konkretnego miejsca, performensach inspirowanych teatrem fizycznym, w warsztatach performatywnych oraz w warsztatach wymiany doświadczeń. Kolektyw tworzy 14 performerów oraz artystów z innych dziedzin (muzycy, fotograficy, wideografowie). Na swoim koncie kolektyw ma już kilka akcji i performansów realizowanych we współpracy z różnymi instytucjami, festiwalami m.in “Procedura Performansu” – performens site-specific na IX Festiwalu Zjawisk Teatralnych Czarna Offca, “de:FORM:akcja” – performens site-specific na zakończenie projektu Centrum Sztuki Tańca w Warszawie oraz cyklicznych warsztatów performatywnych “Energia Miłości”, które odbyły się m.in. na festiwalu Dharma Music and Art. Kolektyw współpracuje również warsztatowo z różnymi artystami tj. Wojciechem Ziemilskim i Anną Piotrowską, z którą obecnie pracuje nad wspólnym projektem “just&jump”.

 

 

mufmi to autorski teatr Anny Piotrowskiej, który istnieje w Warszawie od ponad 20 lat (założony w 1995). Po wyjeździe Anny Piotrowskiej z Warszawy do Bytomia w 2012 r. funkcję jego koordynatora ds. artystycznych pełni wieloletnia tancerka teatru – Aleksandra Bożek-Muszyńska, która jest instruktorem i choreografem mufmi, jak również niezależną performerką, działającą głównie w zakresie improwizacji. Początkowo mufmi silnie związane było z Klubem Dowództwa Garnizonu Warszawa i dzielnicą Mokotów, jak również działania mufmi wspierał Mazowiecki Instytut Kultury. W ciągu wielu lat działalności teatru swoje talenty rozwijało blisko 70 osób, które stały się osobowościami działającymi aktywnie w obrębie sztuki tańca, teatru, performansu, sztuk wizualnych, działań społeczno-animacyjnych, czy też w formie aktywnej widowni. Są to obecnie profesjonalni tancerze i aktorzy. mufmi utożsamia rodzaj działań twórczych i markę wypracowaną przez Annę Piotrowską w obrębie tańca i teatru tańca. Ważne w pracy twórczej Piotrowskiej jest otwarcie na kreację i proces. Specyficzny język, który artystka odkrywa i którego używa, buduje twór artystyczny zwany mufmi. Jest to język, który czerpie z tańca, teatru, gestu, absurdu i abstrakcji.

 

Organizatorzy projektu CST: Fundacja Artystyczna PERFORM oraz Fundacja Rozwoju Teatru ‘NOWA FALA’ / HOTELOKO movement makers

Zdjęcie w tle Maciej Zakrzewski

———————————-

Organizatorzy: Fundacja Artystyczna PERFORM, Fundacja Rozwoju Teatru ‘NOWA FALA’ / HOTELOKO movement makers

Partner projektu: Dom Kultury Kadr

Współpraca: Centrum w Ruchu, Fundacja Burdąg, Fundacja B’cause, Fundacja Ciało/Umysł, Fundacja Ciało się, Fundacja Movementum/Warsaw Dance Department, Fundacja „Myśl w Ciele” / Warszawska Pracownia Kinetograficzna, Fundacja Rozwoju Tańca „Eferte” / Mufmi Teatr Tańca, Fundacja Scena Współczesna / Teatr Tańca Zawirowania, Fundacja Sztuka i Współczesność, Fundacja Sztuki Tańca, Fundacja Tradycji i Transformacji Sztuki / Teatr Tańca NTF, Stowarzyszenie „Akademia Umiejętności Społecznych”/ Teatr Limen Butoh, Stowarzyszenie i Kolektyw Artystyczny Format ZERO, Stowarzyszenie Ja Ja Ja Ne Ne Ne / TukaWach, Stowarzyszenie Strefa Otwarta / Warszawski Teatr Tańca, Stowarzyszenie Sztuka Nowa

Patronat medialny: portal taniecPOLSKA.pl, TVP Kultura, RDC, e-teatr, miesięcznik TEATR, Teatrdlawas, Teatralia.com.pl, TANIEC, Warsawholic, Notes na 6 tygodni, Going.

Centrum Sztuki Tańca w Warszawie

Siedziba 2017-2019: Dom Kultury Kadr
ul. Przemysława Gintrowskiego 32
02-697 Warszawa

 

Dokładny program i szczegółowe informacje na stronach:

www.centrumsztukitanca.eu

http://www.dkkadr.waw.pl/k/repertuar/

 

Facebook: www.facebook.com/cstwarszawa

Instagram: https://www.instagram.com/centrumsztukitancacst/

Twitter: https://twitter.com/CSTwWarszawie

— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —

Prawa autorskie

Klauzula zgody na wykorzystanie wizerunku uczestnika imprezy organizowanej przez Centrum Sztuki Tańca w Warszawie

Każdy uczestnik biorący udział w imprezach organizowanych przez Centrum Sztuki Tańca w Warszawie / CST wyraża zgodę na rozpowszechnianie, w celach promocji CST, swojego wizerunku w filmach i zdjęciach zrealizowanych podczas wydarzeń, w których dobrowolnie uczestniczył zgodnie z art. 81 ustawy z dnia 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity Dz.U. z 2006r. nr 90,poz. 631,z późniejszymi zmianami). W przypadku braku takiej zgody uczestnik imprezy organizowanej przez CST informuję organizatora przed rozpoczęciem imprezy, w której dobrowolnie uczestniczy.

Tutaj dodaj treść posta, a poniżej wyedytuj przycisk kierując go na odpowiednią galerię. Możesz także zmieniać jego kształt i nadawać mu kolory! 🙂