CST / PROGRAM NA GRUDZIEŃ 2018

29/11/18 / Aktualności, Animacje, Kino Tańca, Program 2018, Warsztaty

Centrum Sztuki Tańca w Warszawie powstało z inicjatywy warszawskich artystów/ek i teoretyków/ek tańca działających w 20 organizacjach pozarządowych NGO i kolektywach tanecznych związanych z tańcem współczesnym i sztukami performatywnymi. Głównym celem CST jest promocja działań tych organizacji poprzez zbudowanie atrakcyjnej oferty dla miłośników/ek tańca i współpraca na polach artystycznym, edukacyjnym, społecznym i teoretycznym.
———————————————

Program GRUDZIEŃ 2018 / Centrum Sztuki Tańca w Warszawie

 

10.12.2018 Warsaw Dance Days 2018 – 7. Międzynarodowy Festiwal Tańca Współczesnego w Centrum Sztuki Tańca w Warszawie

Zapraszamy do udziału w 7. edycji Warsaw Dance Days – Międzynarodowego Festiwalu Tańca Współczesnego – dedykowanego w całości młodym adeptom sztuki tańca: uczniom, studentom i absolwentom szkół baletowych oraz polskich i zagranicznych uczelni związanych z tańcem i choreografią. W tym roku przez trzy festiwalowe dni na dwóch scenach: 10.12 w Centrum Sztuki Tańca w Warszawie  i 11-12.12 w  Ośrodku Teatr Tańca Zawirowania na Belwederskiej swoje choreografie zaprezentują artyści młodego pokolenia z Austrii, Czech, Francji, Niemiec, Polski i Słowacji.

 

Pełen Program Festiwalu –> TU

 

10.12.2018 / godz. 19:00

Centrum Sztuki Tańca, Dom Kultury Kadr, ul. Gintrowskiego 32

WSTĘP 10 zł, rezerwacja miejsc online lub telefonicznie SPRZEDAŻ BILETÓW RUSZA W PONIEDZIAŁEK 26.11

Czas trwania: ok.2h 30 min (w tym 1 przerwa)

Organizatorzy: Mazowiecki Instytut Kultury, Stowarzyszenie Strefa Otwarta

Partnerzy: Centrum Sztuki Tańca w Warszawie, Fundacja Scena Współczesna

Teatr Tańca Zawirowania, Warszawski Teatr Tańca, Wydział Teatru Tańca w Bytomiu, Akademia Sztuk Teatralnych w Krakowie, Akademia Wychowania Fizycznego w Poznaniu, Konzervatórium J. L. Bellu w Bańskiej Bystrzycy, Tanečni Konzervatoř w Pradze

 

PROGRAM 10 GRUDNIA

Warsaw Dance Days w Centrum Sztuki Tańca w Warszawie

h.art company

„Ravnfjær” / chor. Artur Grabarczyk  / 30min

Akademia Sztuk Teatralnych w Krakowie, Wydział Teatru Tańca w Bytomiu

„Spotkanie” / chor. Agnieszka Skorut / 10min

„Bo należy nam się maj” / chor. Karolina Januszek / 5min

„Jak rozebrałem tęczę, czyli sprawdzam grunt” /  chor. Łukasz Zgórka / 12min

„Multitude” /  chor. Wojciech Marek Kozak / 25min

 

Kompania Tańca Akademii Wychowania Fizycznego w Poznaniu

„Myśl ucieleśniona” / chor. Agnieszka Doberska i zespół / 22min

 

Artystki Polskiego Baletu Narodowego, Teatr Wielki – Opera Narodowa

„Mów don’t move” /  chor. Joanna Drabik / 17min

 

OPISY SPEKTAKLI / BIOGRAMY

 

„RAVNFJÆR”

h.art company

Czas trwania: 30 min

Choreografia: Artur Grabarczyk

Muzyka: Collage

Scenografia i kostiumy: Iwona Raczyńska, Weronika Cudzik

Występują: Agata Baran, Wiktor Bębacz, Agata Biela, Agnieszka Brzezińska, Stanisław Bulder, Sylwia Czubińska, Patrycja Kubiak, Dominika Lewandowska, Beata Miernik, Iza Prokopek, Przemysław Jarema Stokowiec, Konrad Zagajewski, Ewa Noras

Produkcja: Akademia Teatru Tańca Zawirowania

Trailer –> TU

Ravnfjær to spektakl oparty na mitologii nordyckiej oraz na zwyczajach i rytuałach ludności Normańskiej z przełomu VII-XII w. Jest to swoisty collage, który w abstrakcyjny sposób zabiera w podróż po sagach i mitach. Podobnie jak na inne indoeuropejskie systemy wierzeń, na mitologię nordycką składają się mity o bogach i boginiach, bohaterach, cudownych krainach, powstaniu oraz końcu świata. Możemy znaleźć tu m.in. historie olbrzymów i karłów, śmierć Baldura, perypetie Lokiego, proroczą przepowiednię Ragnaroku, jak i nawiązania do świąt i obrzędów obchodzonych przez Normanów na cześć swoich bogów. Ravnfjær (czyt. :ravmfjer) przekładając z języka norweskiego oznacza „krucze pióra” co wpasowuje się metaforycznie w strukturę spektaklu, ukazując mnogość i wielowarstwowość poruszanego tematu. Sam kruk jest symbolem śmierci, wojny ale i mądrości. Jest także jednymi z atrybutów Odyna – boga Wszechojca, któremu towarzyszyły dwa kruki o imionach Hugin (Myśl) i Munin (Pamięć).

Artur Grabarczyk – tancerz, choreograf, nauczyciel tańca oraz filmowiec. Absolwent Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej w Gdańsku oraz szkoły wyższej Northern School of Contemporary Dance w Leeds (UK) z tytułem Bachelor of Arts. Studia zakończył z wyróżnieniem (First Class Degree), a jego końcowo-roczne solo wyróżniły znane magazyny Dance Europe oraz Dancing Times. Były tancerz m.in. Scottish Dance Theatre i Bałtyckiego Teatru Tańca, a także studenckiego zespołu AP Group, którego był założycielem. Autor spektakli m.in. When he has given sleep, REM – Rapid Eye Movement, SiCK, Eight8 Chapters, Druga Strona, Ravnfjær. W swojej krótkiej, ale bogatej karierze, na wyróżnienie zasługuje niemal 4-letni pobyt w Scottish Dance Theatre – jednym z najlepszych teatrów tańca na świecie. Tam dojrzał, tańcząc we wszystkich pozycjach repertuarowych, pracując z rzeszą wspaniałych artystów – choreografów, tancerzy, projektantów, producentów, muzyków, artystów sztuk wizualnych czy twórców gier komputerowych. Współpracował m.in. z Damien Jalet przy spektaklu Yama, Sharon Eyal przy spektaklu Process Day oraz Antonem Lachky przy spektaklu Dreamers. Zespół korzystał również z jego usług cyfrowych wykorzystując jego zdjęcia do promocji i plakatów oraz zatrudniając go do tworzenia filmów promocyjnych. Artur po powrocie do Polski podjął współpracę z Teatrem Tańca Zawirowania, Formatem Zero, Fundacją Polka Dot oraz Warszawską Operą Kameralną. Założył również fundację Grab Art. Foundation, pod którą działa zespół h.artcompany. Podczas swojej kariery Artur występował i uczył w wielu krajach świata m.in. Wielkiej Brytanii, Portugalii, Francji, Rumunii, Polsce, Albanii, Włoszech, Niemczech, Białorusi, Ukrainie, Indiach, Chinach, Meksyku, Korei Południowej oraz Brazylii. Na tym etapie kariery miał przyjemność współpracować z tak wybitnymi choreografami jak: Damien Jalet, Sharon Eyal, Anton Lachky, Jo Strømgren, Fleur Darkin, Ann Vachon, Emil Wesołowski, Douglas Thorpe, Jorge Crecis, Andrzej Morawiec, RafałDziemidok, Jennifer-Lynn Crawford, Henri Oguike, Matthew Robinson, Laszlo Nyakas, Sally Owen i Roman Komassa.

h.artcompany to zespół teatru tańca, który powstał w 2017 roku. Pierwszy spektakl pt. Ravnfjær został zrealizowany  w Akademii Tańca Zawirowania. Pod nazwą własną i niezależnie działa od października 2018. Celem i misją h.artcompany jest promowanie teatru tańca i sztuki, zacieranie granicy pomiędzy osobami profesjonalnie działającymi w sferze tańca, a amatorami na wysokim poziomie ruchowym, którzy chcą realizować się zawodowo w sztuce teatru tańca. W planach h.artcompany jest ciągłe tworzenie nowych spektakli, praca zarówno z założycielem grupy jak i innymi zaproszonymi przez niego choreografami. Do tej pory zespół występował głównie w Warszawie. W bieżącym roku można było oglądać go również na IV Konkursie Teatrów Tańca w Kielcach, Festiwalu Sfera Ruchu Toruń 2018, XIV Międzynarodowym Festiwalu Teatrów Tańca Zawirowania, Ogólnopolskim Festiwalu Alternatywnych Teatrów Tańca Sfera Ruchu „Otwórz oczy”.

 

„SPOTKANIE”

Czas trwania: 10 minut

Choreografia: Agnieszka Skorut

Występują: Agnieszka Kramarz, Sebastian Wiertelak i Julia Lewandowska

Produkcja: Akademia Sztuk Teatralnych w Krakowie, Wydział Teatru Tańca w Bytomiu

Projekt Spotkanie jest nie tylko spotkaniem dwóch osób będących na scenie. Jest również spotkaniem widza z dźwiękiem. Ławka, jako symbol spotkania, staje się pretekstem do wejścia w dialog dwóch przypadkowych osób, którym towarzyszy tzw. „oko zewnętrzne” dialogujące z nimi dźwiękowo. Głównymi założeniami projektu są powstające zależności dźwiękowo ruchowe, rytm i spontaniczne reagowanie na partnera.

Agnieszka Skorut, urodzona w 1994 roku. Ukończyła Liceum Plastyczne im. Jana Matejki w Nowym Wiśniczu z tytułem Plastyk ze specjalizacją Tkanina Artystyczna. Studiowała malarstwo na Wydziale Sztuki na Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie. Od 2014 roku członek stowarzyszenia Kuźnia Tańca. Reżyserka etiud – Retrospekcja, Spotkanie. Współtworzyła spektakl Król Lew, którego premiera miała miejsce w Myślenicach w 2018 roku. Obecnie studentka IV roku Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie na Wydziale Teatru Tańca w Bytomiu. W roku 2017 -2018 brała udział w projekcie badawczym w ramach, którego prowadziła zajęcia z tańca współczesnego w Ogólnokształcącym Liceum im. S. Żeromskiego w Bytomiu. Można zobaczyć ją w spektaklu dyplomowym „CPH4” w choreografii Jacka Łumińskiego.

Fot.: Marta Chrobak

„BO NALEŻY NAM SIĘ MAJ”

Czas trwania: 5 minut

Choreografia: Karolina Januszek

Wykonawcy: Sebastian Wylot i Karolina Januszek

Produkcja: Akademia Sztuk Teatralnych w Krakowie, Wydział Teatru Tańca w Bytomiu

 

Projekt Bo należy nam się maj stanowi rodzaj dialogu między tancerzami. Celem pracy była chęć wygenerowania wspólnego języka ruchowego oraz wzajemna wymiana energii. Na scenie widzimy Karolinę i Sebastiana, między którymi buduje się „jakaś” relacja w konkretnym momencie. „Nie” dla naddawania, „nie” dla postaciowania – czy to w ogóle możliwe? „Bo należy nam się maj” przede wszystkim bazuje na pracy z partnerem i zaufaniu.

Karolina Januszek obecnie jest studentką trzeciego roku Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie, Wydziału Teatru Tańca w Bytomiu. W styczniu 2018 roku uczestniczyła w wymianie polsko – chińskiej podczas 2nd China-CEEC Winter Dance Camp w Shenzhen. Współpracowała z Sylwią Hefczyńską-Lewandowską przy spektaklu w ramach XIX Festiwalu Sztuki Wysokiej 2018, pt. „To sztuka być kobietą”, który miał miejsce w Bytomiu. Od najmłodszych lat silnie związana z kulturą street dance, co pomogło ukształtować jej indywidualny charakter ruchu. Stale poszerza swoją wiedzę podczas uczestnictwa w międzynarodowych warsztatach oraz poprzez poznawanie innych kultur.

Fot. Marta Chrobak

„JAK ROZEBRAŁEM TĘCZĘ, CZYLI SPRAWDZAM GRUNT”

Czas trwania: 12 min

Choreografia i wykonanie: Łukasz Zgórka

Produkcja: Akademia Sztuk Teatralnych w Krakowie, Wydział Teatru Tańca w Bytomiu

 

Jak rozebrałem tęczę, czyli sprawdzam grunt… siebie, mięśni, osobowości, ego, emocji. Projekt taneczny o rozkładaniu na czynniki pierwsze ludzkich lęków, obaw, pragnień, marzeń. Osobiste zmierzenie się z samym sobą. Podzielenie się obecnością, intymnością i emocją, poprzez fizyczny ruch i taniec. Próba znalezienia dobra, odnalezienia siebie w sobie, odbicia z widownią. Wykorzystanie energii, starcie się z nieokreśloną siłą w tańcu, nawiązania kontaktu z przestrzenią. Co w nas siedzi? Jak odnaleźć miłość? Jest to projekt solowy z wykorzystaniem fizyczności, w którym performer bada wewnętrzne siły, motywację do działania i szuka szczęścia. Wykorzystuje taniec do odnalezienia prawdziwego siebie. Poprzez język ciała i zmysły przekazuje swoją historię. Próbuje uchwycić marzenia, poznać siebie i przekazać to, czego nie da się opowiedzieć słowami. Spotkanie człowieka z człowiekiem. Ciała z ciałem. Mięśnia z mięśniem.

Łukasz Zgórka, 22 lata. Student IV roku Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie, Wydziału Teatru Tańca w Bytomiu. Przed studiami grał w warszawskim teatrze Pijana Sypialnia w takich spektaklach jak Wodewil warszawski, Łojdyrydy, Wyjowisko. Stypendysta Kibbutzim Collage of Education w Tel-Awiwie. Wraz z grupą studentów z Bytomia tworzył w Tel-Avivie spektakl – Politically (not)correct. Zagrał w realizowanym w OPT Gardzienice spektaklu Nowe Ateny (premiera na Festiwalu Teatrów Błądzących) w reż. Macieja Gorczyńskiego. W trakcie trwania studiów uczy się u m.in. Jacka Łumińskiego, Janusza Skubaczkowskiego, Briana Michaelsa, Sylwii Hefczyńskiej-Lewandowskiej, Sharon Reshef-Armony (Izrael), Hilke Diemer (Holandia), Allena Kuharskiego (USA), Claudii Jeschke (Niemcy). Wystąpił ze swoim projektem solowym Jak zbudowałem tęczę, czyli sprawdzam grunt na SHARE Festival w Macedonii w marcu i na Międzynarodowych Spotkaniach Teatrów Tańca w Lublinie w listopadzie 2018 roku. Tańczy w spektaklu dyplomowym CPH4 w choreografii Jacka Łumińskiego.

Fot. Marta Chrobak

„MULTITUDE”

czas trwania: 25 min

Reżyseria, choreografia, wykonanie: Wojciech Marek Kozak
Reżyseria światła: Radosław Lis

Produkcja: Akademia Sztuk Teatralnych w Krakowie, Wydział Teatru Tańca w Bytomiu

Premiera:  Scena WTT AST w Bytomiu 16.11.2017

 

multitude (ang. mnogość, wielość) to proces kształtowania, stawania się. Podejmuje temat  obcego poruszającego się w strukturach społecznych, jego dążeń, pragnień i przeżyć. Jest to podróż do świata wewnętrznego i zewnętrznego, w głąb cielesności i umysłowości. Konfrontuje ludzką potrzebę nazywania i klasyfikacji zjawisk z różnorodnością rzeczywistości.

Wojciech Marek Kozak urodził się 1993 roku. Pochodzi z Gądecza pod Bydgoszczą. Aktor, tancerz, performer, student V roku AST w Krakowie na Wydziale Teatru Tańca w Bytomiu. Jego zainteresowania krążą wokół sztuk performatywnych, w których poszukuje odpowiednich dla niego form wyrazu. Współpracował m. in. z Jackiem Przybyłowiczem Stany Skupienia, Jerzym Stuhrem Bal w Operze, Iloną Trybułą i Adamem Świtałą Uważnie się przyglądam, Sebastianem Majewskim Polonez alla polacca na niemiecką nutę, Janem Peszkiem Wariat i Zakonnica, Rudolfem Zioło Sinobrody. Nadzieja kobiet, Katarzyną Pawłowską DEXTRAL. Fascynują go Indie. Współpracuje z kalkuckim teatrem Kasba Arghya, gdzie odbył rezydencję i zrealizował monodram Moja podróż do Veda Prakritih reż. Manish Mitra, który prezentowany był na wielu scenach w Indiach i Polsce. Tworzy również własne projekty takie jak multitude (Nagroda Instytutu Muzyki i Tańca na 6. Ogólnopolskich Dniach Monodramu w Koszalinie), performance Interview, współtworzył projekt Nie/widzialne w ramach którego powstał spektakl teatru tańca oraz instalacja performatywna. Uczestniczył w 4 edycji China-CEEC Summer Dance Camp oraz Europe – Identity under (de)construction. Uwielbia filmy przyrodnicze i drzewa.

Fot.: Hangyu Ji

„MYŚL UCIELEŚNIONA”

Kompania Tańca AWF w Poznaniu

Czas trwania: 22min

Choreografia: Agnieszka Doberska i zespół

Wykonanie: Weronika Skórzewska, Katarzyna Leszek, Joanna Kukiełka, Marta Szostecka, Aleksandra Piasta, Nikolina Wrona, Filip Hylewicz, Damian Drozd, Patryk Gorzkiewicz, Bartek Dopytalski, Wojciech Furman, Oliwia Lech

Muzyka: Collage

Tekst: Rupi Kaur,  Charles Bukowski, ks. Józef  Tischner, Maria Peszek, John Boyne, Agnieszka Osiecka, Mary Oliver

Realizacja świateł: Miłosz Tulewicz

Produkcja: Akademia Wychowania Fizycznego w Poznaniu

Spektakl Myśl ucieleśniona jest filozoficzną podróżą umysłu w ciele w dosłownym znaczeniu słowa „podróż”, ale także w przenośni. Cytując jednego ze współczesnych Pitagorejczyków z greckiej wyspy Gawdos: „Lepiej jest podróżować z kimś. Wtedy jeden mówi: chodźmy tam a drugi na to: nie, chodźmy w drugą stronę. A jak jest trzeci to chce jeszcze gdzie indziej. I w końcu nigdzie nie idą, tylko zaczynają rozmawiać. I tu jest miejsce na filozofię.”

 

Agnieszka Doberska, urodzona w Warszawie w 1980 roku, tancerka, choreografka i pedagożka tańca. Od roku 2005 dyplomowany Instruktor I-go stopnia w  systemie GYROTONIC EXPANSION SYSTEM®. W roku 2008 ukończyła studia magisterskie Master of Arts w dziedzinie choreografii na wydziale Tańca Współczesnego w Anton Bruckner  Privatuniversität  w Linz w Austrii. Wcześniej otrzymała dyplom Bachelor of Arts  z pedagogiki tańca na tej samej uczelni. Od roku 2008 Agnieszka jest pedagogiem tańca w wielu placówkach w Polsce jak i za granicą. W latach 2009-2012 jako asystentka choreografa współpracowała z takimi twórcami jak: Idan Cohen, Shaden Abu-Elassal, Joe Alter, Irad Mazliah. W latach 2009 – 2013 była tancerką Śląskiego Teatru Tańca w Bytomiu. Wcześniej współpracowała m.in. Teatrem Tańca Alter. W 2014 roku tancerka Bytomskiego Teatru Tańca i Ruchu Rozbark. W ramach pracy dla tego teatru brała udział w dwóch projektach: Legendy w choreografii Kai Kołodziejczyk i w This is not a love song w choreografii Uriego Ivgi i Johana Grebena. Od 2016 roku jest kierowniczką artystyczną i choreografką Kompanii Tańca AWF Poznań, dla której stworzyła dwa spektakle: Gdybym wiedział… w 2017 roku i Myśl ucieleśniona w 2018 roku.

 

„MÓW DON’T MOVE”

Artystki Polskiego Baletu Narodowego, Teatr Wielki – Opera Narodowa

Czas trwania: 17min

Choreografia: Joanna Drabik

Wykonanie: Joanna Drabik i Anna Hop

Muzyka: Nicolas Jaar „Keep Me There”, Nicolas Jaar „Russian Dolls”,Ugress „Undead Funeral March”, Nina Simone „I wish I Knew”

Scenografia i kostiumy: Swietłana Owsiankina

Realizacja świateł: Joanna Drabik

 

Słowo bez grawitacji. Istnienie bez względu. Okoliczność bez wyjścia. Taniec bez reszty. Położenie bez sensu. Ruch bez przesady. Tekst bez ogródek. Przestrzeń bez przerwy. Mowa bez nawiasów. Krok bez powrotu. Gadka bez kitu. Mów don’t move.

fot. Vladimir Yaroshenko

Joanna Drabik – Absolwentka Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej im. Ludomira Różyckiego w Bytomiu (2007) i pedagogiki baletowej Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie (2013). Laureatka konkursów baletowych w kraju i zagranicą: III miejsce w XV Ogólnopolskim Konkursie Tańca w Gdańsku 2007, finalista Konkursu Baletowego Złote Pointy w Szczecinie oraz Citta di Rieti we Włoszech. W tym samym roku zdobyła I  miejsce w III Międzynarodowym Konkursie Choreograficznym w Bytomiu. W 2007 roku otrzymała angaż w teatrze wielkim w Warszawie, gdzie występowała w licznych spektaklach baletowych m.in.: Jezioro Łabędzie (Irek Muchamiedow), Śpiąca Królewna (Jurij Grigorowicz), Bajadera (Natalia Makarowa), Tristan, Kurt Weill, In Light and Shadow (Krzysztof Pastor), Concerto Barocco (George Balanchine), Artifact Suite (William Forsythe), Alpha KryoniaXe (Jacek Przybyłowicz). Jako artystka Polskiego Baletu Narodowego, po wykonaniu partii Wybranej w Święcie wiosny w wersjach Wacława Niżyńskiego i Maurice‘a Bejarta oraz Naszej Kobiety w balecie I przejdą deszcze… Krzysztofa Pastora została awansowana na koryfejkę. W 2013 roku  po raz pierwszy wzięła udział w V edycji warsztatów choreograficznych dla tancerzy Polskiego Baletu Narodowego Kreacje. Zaprezentowała swoją pracę choreograficzną Kwartet
(muz. W. Lutosławski Gry Weneckie, cz. I – Ad libitum). Następnie podczas VI, IX i X edycji warsztatów choreograficznych stworzyła kolejne etiudy choreograficzne: Szpile (muz. Tom Waits, Simone Diaz), Momentum (muz. M. Richter, J. Talbot), Mów don’t move (muz. N. Jaar, Ugress, N. Simone). W 2015 w ramach międzynarodowego projektu dla młodzieży stworzyła choreografię IN/Out (muz. W. Kiar), która została zaprezentowana w Operze w Oslo oraz w Teatrze Wielkim-Operze Narodowej w Warszawie. Dodatkowo współpracuje ze szkołami baletowymi w Warszawie i w Bytomiu przygotowując choreografie na Konkursy baletowe i koncerty szkolne.

———————————

12.12.2018 /godz. 19:00 KINO TAŃCA / Body.mov: WSPÓLNOTA

Centrum Sztuki Tańca w Warszawie, Dom Kultury Kadr, ul. Gintrowskiego 32, Warszawa
WSTĘP WOLNY

Projekt współfinansuje m.st. Warszawa
Kuratorka: Regina Lissowska-Postaremczak

Program zrealizowany we współpracy z Fundacją Edukacji Kulturalnej AdArte oraz ShortWavesFestival.

 

Program Body.mov realizowany w ramach projektu Centrum Sztuki Tańca w Warszawie koncentruje się na współczesnych obrazach ciała w ujęciu filmu tańca. Odwołuje się do różnych obszarów ekspresji cielesności oraz jej postrzegania w kontekstach artystycznym, społecznym i kulturowym.

 

W programie ostatniego w 2018 roku pokazu Kina Tańca znalazły się cztery wyjątkowe filmy, które łączy idea wspólnoty. Niezależnie od geograficznej specyfiki, każdy z filmów oferuje unikalną perspektywę w opowieści o uniwersalnej potrzebie bycia razem, „demokratyczności” tańca, oraz mentalnym przywiązaniu do miejsc i relacji, które współtworzą naszą tożsamość. Czy razem jesteśmy czymś więcej, niż tylko sumą części?

 

„Carry it on…” w reżyserii i choreografii Sharon Leahy to taneczna eksploracja miejsca i wpisanej w nie tradycji – zrealizowany w Wernette Farm w stanie Michigan, gdzie od ponad 40 lat odbywa się Festiwal Muzyki Wheatland.

 

Dokumentalny film „The Golds” w reżyserii Sue Healey to przełamująca stereotypy i urzekająca twórczą energią opowieść o grupie artystów-seniorów z Cranberry i sztuce starzenia się poprzez taniec.

 

Film „The Area” stworzony przez Ríonach Ní Néill i Joe Lee z udziałem seniorów z i Macushla Dance Club to taneczna mapa śródmieścia Dublina – obraz żywej pamięci przestrzeni w zmieniającym się z upływem czasu mieście.

 

„Boombox Eryri” w reżyserii Ellir Pierce to dynamiczny filmowy collage złożony ze stu taneczno-muzycznych portretów mieszkańców i krajobrazów regionu Conwy w Północnej Walii.

 

Zdanie o kuratorce: Regina Lissowska-Postaremczak, teatrolog, badaczka tańca, od 6 lat działa w obszarze filmu tańca jako kuratorka (Dances with Camera w ramach Short Waves Festival), selekcjonerka i programerka pokazów i międzynarodowych festiwali filmowych (m.in. Mobile Dance Film Festival, NY), jest członkiem Dance Films Association.

 

PROGRAM:

Carry it on…

Reż. Sharon Leahy | USA 2013 | 18 min 45 s

Film koncentruje się na sile i potencjale miejsca, oraz naszego związku z nim, naszej relacji ze środowiskiem oraz uniwersalną potrzebą wspólnoty.

Carry it on…  to film tańca stworzony i wykonany w Wernette Farm w okolicy Remus w stanie Michigan, na której od ponad 40 lat odbywa się Festiwal Muzyki Wheatland.

PREMIERA POLSKA

 

Reżyseria i choreografia: Sharon Leahy

Montaż: Erick Stoll

Muzyka: Rick Good, Cleek Schrey

Zdjęcia: Erick Stoll, Megan Hague, Andy Snow and Mike Buol

Występują:

Tancerze – Ira Bernstein, Christine Galante, Nic Gareiss, Matt Gordon, Becky Hill, Abby Ladin, Sharon Leahy, Matt Olwell, Zane Terry, Emma Young

Muzycy: Kevin Anderson, Sam Bartlett, Ben Cooper, Rick Good, Cleek Schrey

Dzieci: Ruth Bartlett, Stefan Bartlett, Wade Bartlett, Clay Cooper, Olive Cooper, Olivia Good

 

Trailer: https://www.youtube.com/watch?v=p6u1B2ecHbg&feature=youtu.be

Strona www: http://www.leahygood.com/carry-it-on-film

 

The Golds

Reż. Sue Healey | Australia 2014 | 34 min 10 s

Dokumentalna opowieść o grupie artystów-seniorów i sztuce starzenia się poprzez taniec.

Dokument stworzony przez reżyserkę i choreografkę Sue Healey przedstawia wyjątkowy zespół taneczny, którego członkowie – osobliwi i pełni życia – przełamują stereotyp, że taniec jest tylko dla młodych. THE GOLDS (Growing Old Disgracefully) to grupa seniorów z Cranberry w wieku 60-90 lat, którzy po odejściu na emeryturę z wcześniejszych karier, żyją tańcem. The Golds to film o twórczej energii, która – na przekór starości – pozwoliła im odkryć, co jest dla nich ważne w ich „złotym wieku” – wspólny taniec i pragnienie ciągłego rozwoju.

PREMIERA POLSKA

Reżyseria: Sue Healey
Zdjęcia: Judd Overton
Muzyka: Ben Walsh
Produkcja: Sue Healey, Liz Lea (Canberra Dance Theatre)

Występują: The GOLD Company, Canberra

Trailer -> TU

Recenzje:
michellepotter.org/reviews/the-golds-a-film-by-sue-healey

ccc-canberracriticscircle.blogspot.com.au/2014/10/the-golds-film-by-sue-healey.html?m=1

 

The Area

Reż. Joe Lee, Rionach Ni Neill | Irlandia 2013 | 25 min

Filmowa opowieść o mieszkańcach dzielnicy Dublina, eksplorująca relacje i pamięć związaną z poddanym upływowi czasu miejscem.

The Area – a Dance Map to współpraca artystki tańca i geografki Ríonach Ní Néill, z filmowcem Joe Lee i członkami Macushla Dance Club dla seniorów 50+. Ujmuje ich bliski związek ze znajdującą się w trudnej sytuacji dublińską dzielnicą śródmiejską. Ich taniec jest jak efemeryczne graffiti – nadaje miejscom, które zajmują, nieautoryzowane i nieoficjalne znaczenia – „Byliśmy tutaj! To jest nasze!” Przeszłość i teraźniejszość splatają się, gdy zaplecze domu handlowego ponownie staje się salą balową, parking samochodowy gości kuchenną partyjkę pokera, a mężczyźni śpiewają serenadę manekinom w opuszczonej postindustrialnej okolicy portowej.

PREMIERA POLSKA

 

Reżyseria: Ríonach Ní Néill & Joe Lee

Choreografia: Ríonach Ní Néill

Montaż: Joe Lee

Zdjęcia: Michael Doyle,

Kamera: Daniel St Ledger

Produkcja: Ciotóg

Występują: May Behan, Paddy Behan, Michelle Cahill, Catherine Campion, Susan Deery, Eithne Doyle, Patti Doyle, Marie Curtin, Teresa Fleming, Geraldine Guy, Robert Jackson, Sylvia Keegan, Marian Kelly, Pauline Kelly, Brendan Lyons, Ríonach Ní Néill, Marie Nolan, Valerie Owens, Patricia Phelan, Jim Reddington, Rebecca Reilly, Mary Robinson, Marie Rose, Doris Weldon, Sylvia Whelan

 

Muzyka oryginalna: Morgan Cooke; Peter Browne. Aranżacja I wykonanie: Brian McCarthy Big Sound. Nagranie: Ary Barrosso; Colm Mac an Iomaire; Irving Berlin; Sidney Lippman/Sylvia Dee

Wykonaniae muzyczne: The Brian McCarthy Big Sound; Paddy Behan; Brendan Lyons, Morgan Cooke, Peter Browne

 

Trailer

 

Boombox Eryri

Ellir Pierce | Wielka Brytania 2014 | 10 min.

100 osób, 100 piosenek, 100 miejsc, 100 tańców –  w ramach Migration powstał film pokazujący 100 mieszkańców walijskiego hrabstwa Conwy, tańczących swój ulubiony taniec.

Boombox Eryri to film stworzony przez Migrations, zainspirowany przez „Boombox” nowojorskiego performera i reżysera Ely Kim i odtworzony w Północnej Walii. Migrations sfilmowało 100 osób tańczących do ich ulubionej muzyki w ich ulubionym miejscu w wiejskich okolicach Conwy. Ten krótki film jest celebracją tańca, krajobrazów Conwy i jego społeczności.

 

Koncept: Ely Kim

Reżyseria, zdjęcia i montaż: Eilir Pierce

Współpraca artystyczna: David Subal

Produkcja: Migrations

 

Dokument Boombox Eryri People (reż. Ellir Pierce):

https://vimeo.com/842952

———————————-

16.12.2018 / godz. 15:00 TANIEC Z PARKINSONEM / FINAŁ PROJEKTU ANIMACJI CST

Centrum Sztuki Tańca w Warszawie / PROGRAM ANIMACJE CST 2018

Otwarty warsztat Taniec z Parkinsonem

Poruszająca moc ruchu!

Zapraszamy na otwarte spotkanie finalizujące trzy miesiące wspólnych treningów, w ramach projektu „Taniec z Parkinsonem”!

Dzięki wsparciu CST w ramach programu Animacje 2018 oraz współpracy ze Studiem Oh La La, mieliśmy możliwość przeprowadzić ponad 36 godzin treningowych z nauczycielami rożnych technik ruchowych skierowanych do seniorów, ze szczególnym uwzględnieniem osób dotkniętych chorobą Parkinsona. Zaprosiliśmy też grono zawodowych tancerzy i aktorów do wspólnego opracowywania aktywności ruchowych dla tej szczególnej grupy w trakcie 8-godzinnego warsztatu.

 

Niedzielne spotkanie odbędzie się w formie otwartego warsztatu, na który zapraszamy wszystkich: aktywnych tancerzy, pasjonatów ruchu, seniorów oraz osoby z diagnozą choroby Parkinsona – i wszystkich krewnych i znajomych 🙂

 

Zapraszamy do Tańca z Parkinsonem! Na wydarzenie zapraszamy Was wspólnie – Centrum Sztuki Tańca w Warszawie, Warsaw Dance Department, Mazowieckie Stowarzyszenie Osób z Chorobą Parkinsona i tangowy dream-team!

 

W programie:

15.00- gromadzimy się tłumnie

15.30 – rozgrzewka i warsztaty tańca współczesnego i tango

16:30 – wspólna rozmowa, ciasto i herbata

17:00 – zakończenie spotkania

 

Stwórz razem z nami wspierającą społeczność ruchowców, tancerzy, profesjonalistów i entuzjastów, byśmy mogli dzielić się naszą pasją z tymi, którzy jej potrzebują! Wszyscy są zaproszeni, nie potrzebne jest żadne wcześniejsze doświadczenie taneczne 🙂

 

GDZIE

Centrum Sztuki Tańca w Warszawie

Dom Kultury Kadr ul. Przemysława Gintrowskiego 32

 

WSTĘP WOLNY!

#chwilekontaktu #tanieczparkinsonem #dancewithparkinsons #wdd #cst #dkkadr

fot. Eliza Krakówka

Projekt realizowany w ramach Programu Edukacji Centrum Sztuki Tańca w Warszawie: Animacje 2018

Organizatorzy: Centrum Sztuki Tańca w Warszawie / Warsaw Dance Department / Fundacja Movementum / Fundacja Artystyczna PERFORM / Fundacja Rozwoju Teatru ‘NOWA FALA’

Partner projektu: Mazowieckie Stowarzyszenie osób z chorobą Parkinsona

Projekt został stworzony i jest realizowany przez Fundację Movementum/Warsaw Dance Department

Projekt CST współfinansuje m.st. Warszawa

———————————-

17.12.2018 / 18:00-21:30 / Finał projektu CST 2018 Międzypokoleniowe spotkanie wigilijne

Poczęstunek wigilijny zapewnia Fundacja Rozwoju Teatru ‘NOWA FALA’

 

18:00 Finał projektu „Taniec w bibliotece – La Danza i el Baile”

Autorka: Małgorzata Matuszewska

Sala Marzyciel

 

19:00 SPEKTAKL „KONSTELACJE”/Paulina Święcańska/Romuald Woźniak

Sala Broadway / bilety 10 zł

17.12.2018

godz. 19:00 / „Konstelacje”/ Paulina Święcańska / Romuald Woźniak

Koncepcja i choreografia: Paulina Święcańska

Reżyseria: Romuald Woźniak

Kreacja postaci: Aleksandra Osowicz, Paweł Konior, Małgorzata Czaban, Magdalena Sztylińska, Krzysztof Sztyliński

Muzyka: kolaż muzyczny


Fot. Marta Ankiersztejn

W ramach finału Roku Edukacji w CST zostanie zaprezentowany spektakl Fundacji Artystycznej PERFORM będący współpracą artystów tańca z grupą seniorów. Jest to spektakl taneczny oparty na improwizacji kontaktowej w koncepcji i choreografii Pauliny Święcańskiej oraz reżyserii Romana Woźniaka. Spotkanie sceniczne dwóch pokoleń: tancerzy Aleksandry Osowicz i Pawła Koniora z amatorami tańca w wieku 50+. Eklektyczna opowieść o przemijaniu, miłości i wrażliwości na drugiego człowieka. Konstelacja czyli układy międzyludzkie rozmieszczone na gwiazdozbiorze czasu i przestrzeni.

 

Co determinuje nasze wybory życiowe?

Co jest nieuchronne , co zmienne, a co nam przeznaczone?

Czas a natura ludzka?

Co jest początkiem, a co końcem cyklu miłości?

Jakie są cechy miłości wiecznej?

Koncept spektaklu dotyczy złożonych relacji ludzkich w kontekście wyborów partnerów życiowych i miłość. Do realizacji tego projektu zaproszeni zostali amatorzy – seniorzy, którzy współpracowali z choreografką i tancerką we Wrocławiu w ramach Stypendium Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego 2017. Międzypokoleniowy aspekt tego projektu jest niezwykle ważny, ponieważ podkreśla znaczenie tematu czasu, który jest jednym z kluczowych zagadnień poruszanych w spektaklu. Podczas pracy artyści i uczestnicy projektu skupili się na wspólnym wyszukiwaniu kontekstów artystycznych, jak również  systemowych metod pracy z relacjami m.in. ustawienia rodzinne Berta Hellingera. Ważne było także wielowątkowe podejście do tematu dotyczącego świadomości i czasu na podstawie relacji międzyludzkich.
 

PAULINA ŚWIĘCAŃSKA

Choreografka, pedagożka, kulturoznawczyni, menadżerka kultury. Wykształcona na uniwersytetach: w Zielonej Górze, Łodzi i w Warszawie. Doświadczenie zawodowe zdobywała w ramach programów coachingowych, konferencji naukowych i warsztatów w większości krajów europejskich, a także w Izraelu, Brazylii, Indiach, Turcji, Rosji, Ukrainie, Australii, Indonezji, Japonii, USA, Tajlandii. Stypendystka m.in. dwukrotnie Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Instytutu Muzyki i Tańca. Jako kuratorka i menadżerka kultury współorganizowała Warszawski Festiwal Sztuki Niezależnej Re:wizje oraz Warszawską Platformę Tańca. Od 2010 roku organizuje Międzynarodowy Festiwal Kontakt Improwizacji „Warsaw Flow”. Od 2011 roku prowadzi Fundację Artystyczną PERFORM, w której realizuje projekty artystyczne, edukacyjne i społeczne. W pracy zawodowej wykorzystuje techniki i metody pracy z ciałem m.in. takie jak: animal flow, authentic movement, bodywork, contact improvisation, ecstatic dance, improvisation.

www.perform.org.pl

www.polandcontactfestival.com

 

ROMULAD WOŹNIAK

Uprawia – rzeźbę, scenografię, instalacje przestrzenne, reżyserię światła. Od kilkunastu lat, główne pole aktywności to spektakle teatru narracji wizualnej i działania performatywne. Zrealizował kilkadziesiąt autorskich spektakli będących sumą jego doświadczeń rzeźbiarskich, performerskich i scenograficznych. W spektaklach tych jest twórcą scenariuszy, reżyserem, scenografem, autorem koncepcji światła i ruchu. W 1993 r. wraz z Marcinem Jarnuszkiewiczem założył Teatr Akademia, początkowo działający przy katedrze scenografii ASP, a od 1999 r. na warszawskiej Pradze, stając się ważnym punktem kultury alternatywnej w stolicy. Tu artysta realizował swoje autorskie spektakle, a także popularyzował twórców z obszaru teatru tańca i narracji wizualnej. Teatr Acadamia zakończył działalność w 2018 r.

Romulad Woźniak jest profesorem Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Pracował na Wydziałach Scenografii i Rzeźby. Prowadzi Pracownię Działań Przestrzennych. Piastował funkcje Prodziekana Wydziału Rzeźby i Kierownika Katedry Działań Przestrzennych.

 

Fundacja Artystyczna PERFORM to organizacja skoncentrowana na promocji sztuki performatywnej. Fundacja realizuje artystyczne projekty, które są potrzebne społecznie oraz użyteczne dla rozwoju kultury i sztuki w Polsce i za granicą. Projekty artystyczne koncentrują się na działaniach multidyscyplinarnych, na pograniczu tańca, muzyki, performance, teatru i nurtu site-specific. Prezeską Fundacji jest Paulina Święcańska.

 

FRAGMENTY RECENZJi SPEKTAKLU

Konstelacje – wielkie wydarzenie tegorocznego INQUBATORA

 

Musiał przyjść ten moment, kiedy któryś spektakl sprawi, że puszczą mi emocje. Nie przypuszczałem, że to będą „Konstelacje” Fundacji Artystycznej Perform. Mam wielki szacunek do twórców tańca współczesnego, do performerów, ekspertów w dziedzinie improwizacji. Zazwyczaj jednak w widowiskach tego typu widzę jedynie technikę, nie potrafiąc dotrzeć ani treści ani związanych z nią emocji. Tym razem było zupełnie inaczej… Paulina Święcańska dokonała rzeczy niezwykłej. Chociaż w pierwszych chwilach spektaklu myślałem sobie: oj, chowamy się za rekwizytami, nagle zdarzyło się coś ciekawego. Sytuację zmieniła Ola Osowicz, której fascynująca gra aktorska przeniosła mnie w rejony świadomości emocjonalnej, o które bym się nie podejrzewał przy oglądaniu spektaklu tańca. Potem zaś w ten świat wchodzili kolejno wszyscy pozostali: Paweł Konior, Małgorzata Czaban, Magdalena Sztylińska i Krzysztof Sztyliński.

Spektakl poruszał kolejne struny prując fale znaczeniowe wokół tematu miłości. Trudny, choreograficznie spektakularny, przede wszystkim jednak to takie widowisko z duszą, pulsującą, gorącą i bardzo prawdziwą. (…)

Tutaj nikt niczego nie udaje, nikt nie pozuje, nie markuje gestów, nie kłamie. Wielkim sukcesem reżysera i choreografki oraz tancerzy jest to, że swoich scenicznych partnerów, wywodzących się z zupełnie innych artystycznie rejonów, nie uczynili tłem. Nikt im nie mówił, że w toku pracy nad spektaklem staną się mistrzami. „Konstelacje” są dowodem, że twórcy podjęli się zadania o wiele trudniejszego: „chodź, sprawię, że będziesz po prostu lepszy niż dotąd”. Jak to się udało!

Najważniejsze jednak, że przez cały czas trwania spektaklu piątka artystów jest razem. Za tę wspólnotę ciał i dusz, niepokojący kolaż emocji i przeżyć, mają u mnie najwyższą notę. Po spektaklu pobiegłem do garderoby, żeby ich wszystkich przytulić, tak po prostu, szczerze wyściskać za to, że nie tylko dali mi Niagarę doznań, ale że nauczyli mnie o tańcu współczesnym i improwizacji czegoś bardzo, bardzo ważnego! (…)

Włodzimierz Neubart, 15.09.2018 / chochlik kulturalny.blogspot.com

 

Spektakl jest częścią finału projektu CST w 2018 – „Międzypokoleniowa Gwiazdka w Centrum Sztuki Tańca w Warszawie”.

Po drugim spektaklu tego wieczoru, premierze „Wbijamy na balet”, odbędzie się wspólne świąteczne spotkanie, które poprowadzi Joanna Szymajda.

Świąteczny poczęstunek zapewnia Fundacja Rozwoju Teatru ‘NOWA FALA’

Podczas spotkania odbędzie się także świąteczny konkurs z nagrodami

 

20:00 SPEKTAKL „WBIJAMY NA BALET” / PREMIERA / THIERRY VERGER

Sala Broadway / bilety 10 zł

PREMIERA / WBIJAMY NA BALET 

17/12/2018 / GODZ. 20:00

Bilety 10 zł / dostępne wkrótce

Choreografia: Thierry Verger

Muzyka: Marcin Dutka

Wykonanie: Isabelle Klajda, Marek Klajda

Finał projektu Centrum Sztuki Tańca w Warszawie w roku 2018. Premiera spektaklu w choreografii Thierry’ego Vergera w autorskiej technice Modal Underground. Duet taneczny ojca z córką opowiadający o osobistych relacjach.

Jak chcę, to mogę!

Pojeździć na koniu, polatać samolotem, być aniołem.

Nauczyć się wszystkiego mogę. Albo nie.

Na górę razem, zobaczyć największe drzewo.

Czym lecimy tym razem: śledziem, czy wielorybem?

No weź się tato…

Jak byłem w twoim wieku nie rób tego kiedyś zrozumiesz wyłącz ten telefon!

Wbijamy na balet!

Co za obciach…

 

ISABELLE KLAJDA

Rocznik 2001. Tańczyć zaczęła od razu. Zaczęła od wolnych improwizacji, jak tylko nauczyła się chodzić. Potem tata woził na przez ładnych parę lat na disco i balet. Na dłużej zajęła się tańcem współczesnym – modern, jazz; tańczyła w zespole Reliese. W ostatnich latach związała się Modal Underground, współpracując obecnie z Thierrym Verger.

MAREK KLAJDA

Na co dzień przedsiębiorca i Konsul Honorowy Republiki Mauritiusu. Ale jego największa pasja to ruch. Od ponad 30 lat trenuje oraz uczy wushu i qigong. Dwukrotny mistrz Polski wushu. Uprawia skoki spadochronowe. Woził nieustannie swoje córki na tańce. W końcu się tym znudził i pewnego razu po prostu dołączył na zajęcia.  I tak już zostało. Zajmuję się kontakt improwizacją oraz techniką Modal Underground.

THIERRY VERGER

Francuski tancerz, edukator, choreograf. Twórca stylu Modal Underground. W swojej pracy Thierry opiera się na stworzonej przez siebie, oryginalnej i eklektycznej technice tanecznej. Czerpie z doświadczeń mistrzów tańca z przeszłości i teraźniejszości, ze sztuk walki i tańca rytualnego. Modal Underground to pomost pomiędzy średniowieczną fantazją a współczesną rzeczywistością. Ten sposób tworzenia choreografii łączy przeciwieństwa: klasyczne linie i barokowe krzywe, zmysłowość i nieokiełznanie. Thierry współpracuje z wieloma znanymi szkołami i teatrami tańca w Europie. Na stałe mieszka, tworzy i uczy w Paryżu.

Spektakl jest częścią finału projektu CST w 2018 – „Międzypokoleniowa Gwiazdka w Centrum Sztuki Tańca w Warszawie”.

Po spektaklu tego wieczoru odbędzie się wspólne świąteczne spotkanie, które poprowadzi Joanna Szymajda.

Świąteczny poczęstunek zapewnia Fundacja Rozwoju Teatru ‘NOWA FALA’

Podczas spotkania odbędzie się także świąteczny konkurs z nagrodami

Po spektaklach spotkanie prowadzi Joanna Szymajda

———————————-

JAM NIEDZIELNY – Improwizacja Kontaktowa w CST

30.09 – 16.12.2018 / NIEDZIELE / 19:00-21:30 / SALA NR 307 / 3 PIĘTRO

W każdą niedzielę spotykamy się w Centrum Sztuki Tańca w Warszawie.

WSTĘP WOLNY

PROWADZENIE: Julka Tomiczek / Tomasz Domański / Andrzej Woźniak / Natalia Oniśk

Jam Niedzielny – Improwizacja Kontaktowa w CST

Od 30 września, w każdą niedzielę w godzinach 19.00 – 21.30, zapraszamy Was na cotygodniowe jamy improwizacyjne.  Jam to wspólna przestrzeń, w ramach której praktykować będziemy improwizację kontaktową.

W ramach CST przygotowaliśmy dla Was nie tylko jam improwizacyjny, ale też jego specyficzną formułę nazywaną jamem uważnym (ang. Focused jam). Jam uważny jest to przestrzeń do praktyki improwizacji kontaktowej, w której dzięki pewnym strukturom lub narzędziom tworzy się wyższy niż przeciętnie poziom skupienia. Dzięki temu łatwiej o wydobycie z tej praktyki aspektów, które podczas „zwykłych” jamów bywają zaniedbywane, tj. słuchanie, kompozycja, a nawet performatywność. Przykładowymi narzędziami mogą być cisza, rozpoczynanie i kończenie jamu wspólnie lub krótkie wprowadzenie.

DLA KOGO? Zapraszamy wszystkie osoby od 16 roku życia zainteresowane jamami, zarówno te początkujące, jak i zaawansowane.

KOSZT? Jamy improwizacyjne organizowane są bezpłatnie dzięki dofinansowaniu działań Centrum Sztuki Tańca ze środków m.st. Warszawy.

ZAPISY? Wstęp jest wolny, nie trzeba się zapisywać. Jeśli chcesz wziąć udział, bądź 10 minut przed zajęciami.

Coniedzielne jamy improwizacyjne prowadzić będzie wymiennie czwórka prowadzących:  Tomek Domański, Julka Tomiczek, Natalia Oniśk, Andrzej Woźniak.

 

Tomek Domański

Tancerz, performer, pedagog. Od kilku lat zajmuje się tańcem współczesnym, improwizacją, improwizacją kontaktową, partneringiem, performansem oraz świadomością ciała. Interesuje go eksplorowanie nieskończonej ilości możliwości ruchu, elementów, które na ten ruch wpływają – świadomość ciała, partner, intencja, uwaga oraz budowanie głęboko zakorzenionego zaufania do swojego ciała, intuicyjne podążanie za pojawiającą się energią.

Julka Tomiczek

W warszawskiej kontaktowej społeczności dba o środowe jamy. Jest osobą pierwszego kontaktu w pilnych kwestiach. Troszczy się o przestrzeń taneczną, współorganizuje imprezy rocznicowe i współprowadzi fanpage. Wspiera nowych członków kontaktowej grupy. Aktywnie poszukuje zasad bezpiecznego jamowania, w czym towarzyszą jej pozostali facylitatorzy niedzielnych spotkań w CST. Od niedawna pomaga w nauce tańca improwizacji kontaktowej.

Natalia Oniśk

Edukatorka, tancerka, performerka i aktywistka taneczna. Prowadzi regularne zajęcia i warsztaty z improwizacji kontaktowej, improwizacji i świadomości ciała. Uczestniczka wielu warsztatów i coachingów ruchowych z zakresu somatyki, improwizacji i choreografii. Studiuje Body-Mind Centering (Somatic Movement Education Program). Praktykuje Metodę Feldenkraisa i Ruch Autentyczny. Ukończyła kurs choreografii eksperymentalnej organizowany przez Centrum w Ruchu. Jako performerka współpracowała z Renatą Piotrowską-Auffret, Magdą Ptasznik, Marią Stokłosą, Pauliną Święcańską. Jest współzałożycielką Fundacji „Ciało Się” zajmującej się szerzeniem pracy z ciałem w jej terapeutycznych i artystycznych aspektach.

Andrzej Woźniak

Z wykształcenia pedagog. Od 9 lat związany z warszawską sceną improwizacji kontaktowej. Uczy i organizuje wydarzenia taneczne – jamy, warsztaty i festiwale, m.in. sic! 4 seasons. Współtworzył fundację „Ciało Się”, z którą organizował pierwsze polskie szkolenie Body-Mind Centering.

============================

Organizatorzy projektu CST: Fundacja Artystyczna PERFORM oraz Fundacja Rozwoju Teatru ‘NOWA FALA’ / HOTELOKO movement makers


Partner projektu: Dom Kultury Kadr


Współpraca: Centrum w Ruchu, Fundacja Burdąg, Fundacja B’cause, Fundacja Ciało/Umysł, Fundacja Ciało się, Fundacja Movementum/Warsaw Dance Department, Fundacja „Myśl w Ciele” / Warszawska Pracownia Kinetograficzna, Fundacja Rozwoju Tańca „Eferte” / Mufmi Teatr Tańca, Fundacja Scena Współczesna / Teatr Tańca Zawirowania, Fundacja Sztuka i Współczesność, Fundacja Sztuki Tańca, Fundacja Tradycji i Transformacji Sztuki / Teatr Tańca NTF, Stowarzyszenie „Akademia Umiejętności Społecznych”/ Teatr Limen Butoh, Stowarzyszenie i Kolektyw Artystyczny Format ZERO, Stowarzyszenie Ja Ja Ja Ne Ne Ne / TukaWach, Stowarzyszenie Strefa Otwarta / Warszawski Teatr Tańca, Stowarzyszenie Sztuka Nowa.

Patronat medialny: portal taniecPOLSKA.pl, TVP Kultura, e-teatr, miesięcznik TEATR, RDC, Warsawholic, Going., TANIEC, Notes na 6 tygodni, Teatr dla Wszystkich, Teatralia.com.pl.

Centrum Sztuki Tańca w Warszawie
Siedziba 2017-2019: Dom Kultury Kadr
ul. Przemysława Gintrowskiego 32
02-697 Warszawa

Dokładny program i szczegółowe informacje na stronach:
www.centrumsztukitanca.eu
http://www.dkkadr.waw.pl/k/repertuar/
Facebook: www.facebook.com/cstwarszawa
Instagram: https://www.instagram.com/centrumsztukitancacst/
Twitter: https://twitter.com/CSTwWarszawie
— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —

Prawa autorskie

Klauzula zgody na wykorzystanie wizerunku uczestnika imprezy organizowanej przez Centrum Sztuki Tańca w Warszawie

Każdy uczestnik biorący udział w imprezach organizowanych przez Centrum Sztuki Tańca w Warszawie / CST wyraża zgodę na rozpowszechnianie, w celach promocji CST, swojego wizerunku w filmach i zdjęciach zrealizowanych podczas wydarzeń, w których dobrowolnie uczestniczył zgodnie z art. 81 ustawy z dnia 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity Dz.U. z 2006r. nr 90,poz. 631,z późniejszymi zmianami). W przypadku braku takiej zgody uczestnik imprezy organizowanej przez CST informuję organizatora przed rozpoczęciem imprezy, w której dobrowolnie uczestniczy.