CST / PROGRAM NA LISTOPAD 2018

15/10/18 / Aktualności

Centrum Sztuki Tańca w Warszawie powstało z inicjatywy warszawskich artystów/ek i teoretyków/ek tańca działających w 20 organizacjach pozarządowych NGO i kolektywach tanecznych związanych z tańcem współczesnym i sztukami performatywnymi. Głównym celem CST jest promocja działań tych organizacji poprzez zbudowanie atrakcyjnej oferty dla miłośników/ek tańca i współpraca na polach artystycznym, edukacyjnym, społecznym i teoretycznym.
———————————————

Program LISTOPAD 2018 / Centrum Sztuki Tańca w Warszawie

14.11.2018 /godz. 19:00

KINO TAŃCA / Body.mov 2: EMOCJE

Centrum Sztuki Tańca w Warszawie, Dom Kultury Kadr, ul. Gintrowskiego 32, Warszawa
WSTĘP WOLNY (projekt współfinansuje m.st. Warszawa)
Kuratorka: Regina Lissowska-Postaremczak

Program zrealizowany we współpracy z Fundacją Edukacji Kulturalnej AdArte oraz ShortWavesFestival.

 

Program Body.mov realizowany w ramach projektu Centrum Sztuki Tańca w Warszawie koncentruje się na współczesnych obrazach ciała w ujęciu filmu tańca. Odwołuje się do różnych obszarów ekspresji cielesności oraz jej postrzegania w kontekstach artystycznym, społecznym i kulturowym.

 

Program drugiego wieczoru cyklu Body.mov – EMOCJE koncentruje się na emocjonalnym wymiarze cielesności, prezentując szerokie spektrum doświadczeń między wewnętrznym napięciem, a fizyczną ekspresją. Za pośrednictwem filmowych obrazów przyjrzymy się emocjom, które są esencją, a zarazem najbardziej nieuchwytnym czynnikiem ulotnej sztuki tańca.

 

W programie Body.mov 2 znalazło się pięć intrygujących, krótkometrażowych filmów, wielokrotnie nagradzanych na międzynarodowych festiwalach i konkursach filmowych. Néants w reż. Nellie Carrier to poetycko zobrazowane, filmowo-choreograficzne studium wewnętrznego załamania i rozpaczy. True Love Waits (reż. Adi Halfin) to muzyczno-taneczna opowieść o doświadczeniu straty, tęsknoty i samotności. Przejmujący film z udziałem światowej sławy tancerki i choreografki Bobbi Jene Smith ma w programie Kino Tańca szczególny kontekst, nawiązując do pełnometrażowego filmu dokumentalnego Bobbi Jene, zaprezentowanego w CST kwietniu 2018 r. Lay Me Low w reż. Marlene Millar, film stworzony na podstawie rytualnej pieśni pogrzebowej Shakersów, otwiera wspólnotową przestrzeń doświadczenia żałoby, łącząc ludzi w pieśni i ruchu. Kalt to obraz cierpienia matki, która mimo starań nie jest w stanie poczuć miłości do swojego dziecka. Choreograf Sven Niemeyer w swoim filmowym debiucie mierzy się z niezwykle trudnym i często negowanym w społeczeństwie doświadczeniem depresji. Zwieńczeniem programu będzie film TACTUM – żywioły tańca w reż. Krzysztofa Stasiaka, który w symbolicznym nawiązaniu do Ajurwedy ujmuje życie jako taniec trzech sił nadających koloryt naszej egzystencji.

 

Po projekcji zapraszamy na rozmowę o sztuce filmowania tańca, której gościem będzie Krzysztof Stasiak, reżyser filmu TACTUM – żywioły tańca.

 

REGINA LISSOWSKA-POSTAREMCZAK

Teatrolog, badaczka tańca, od 6 lat działa w obszarze filmu tańca jako kuratorka (Dances with Camera w ramach Short Waves Festival), selekcjonerka i programerka pokazów i międzynarodowych festiwali filmowych (m.in. Mobile Dance Film Festival, NY), jest członkiem Dance Films Association.

 

————

PROGRAM:

Néants

reż. Nellie Carrier | Kanada 2015|  10 min.

Filmowo-choreograficzne studium doświadczenia wewnętrznego załamania i rozpaczy. Czworo bohaterów filmu sportretowanych w momencie, w którym ich życie się rozpada.

Reżyseria: Nellie Carrier

Scenariusz: Nellie Carrier

Produkcja: Audrey Laroche

Montaż: Philippe Gariépy

Zdjęcia: Hugo Gendron

Muzyka: Charles B. White

Dźwięk: Ivann Uruena

Obsada: Patricia Gagnon, Claudia Chan Tak, Greg Selinger, Léo Coupal-Lafleur

 

True Love Waits

reż. Adi Halfin | Izrael 2017 | 3 min.

Przejmująca opowieść o stracie i samotności. Światowej sławy choreografka, Bobbi Jene Smith, prezentuje hipnotyczny taniec do utworu „True Love Waits” zespołu Radiohead.

Scenariusz, reżyseria i montaż: Adi Halfin

Produkcja: Adi Halfin, Experimental Film Virginia

Zdjęcia: Roman Linetsky

Muzyka: Radiohead

Dżwięk: Chrostopher Jones

Obsada: Bobbi Jene Smith

Strona www: http://www.adihalfin.com

Trailer: https://vimeo.com/266266321

 

KALT

reż. Sven Niemeyer | Niemcy 2017 | 6 min. 15 s.

Kiedy emocje są zimne…

Obraz depresji i cierpienia matki, która nie jest w stanie poczuć miłości do swojego dziecka, bez względu na podejmowane próby.

Scenariusz i reżyseria: Sven Niemeyer

Produkcja: Markus Koepke, red penguin

Zdjęcia, montaż, dżwięk: Markus Koepke

Muzyka: Jorge Méndez

Obsada: Jules Matberg, Emilia Pries

Trailer: https://vimeo.com/231051971

 

Lay Me Low

reż. Marlene Millar | Kanada 2015 | 8 min

Film stworzony na podstawie rytualnej pieśni pogrzebowej Shakersów. Lay me Low otwiera wspólnotową przestrzeń doświadczenia żałoby, łącząc ludzi w pieśni i ruchu: pojedyncze głosy splatają się razem, a kroki łącza się w rytmie. Lay Me Low to tradycyjna pieśń pogrzebowa Shakersów. Wykonana przez 10 tancerzy i muzyków, trafia do serca, przywołując uniwersalne doświadczenie straty i żałoby, a jednocześnie przekazuje paradoksalne poczucie biskości.

Reżyseria i montaż: Marlene Millar

Choreografia: Sandy Silva

Scenariusz: Marlene Millar, Sandy Silva

Zdjęcia: Geoffroy Beauchemin

Dźwięk: Félix Boisvert

Produkcja: Sandy Silva, Migration

Obsada: Andrew Bathory, Sonia Clarke, Dominic Desrosiers, David Conkite, Josée Gagnon, Josianne Lapointe, Hélène Lemay, Kimberly Robin, Bobby Thompson, Sandy Silva

Trailer: https://vimeo.com/125331919

Strona www:     http://sandysilvadance,com

Facebook: http://www.facebook.com/Migration Dance Film Project

 

TACTUM – żywioły tańca

Reż. Krzysztof Stasiak | Polska 2015 | 29 min.

Ziemia, Ogień i Wiatr – taniec jest wszędzie. Nawet w Tobie.

Według Ajurwedy nasze życie to taniec trzech sił nadających koloryt naszej egzystencji. „Zielona“ Kapha to połączenie żywiołów wody i ziemi. „czerwona“ Pitta, ognia i wody a „błękitna“ Vata powietrza i eteru. Film „Tactum – żywioly tańca“ to zderzenie pierwiastka męskiego i żeńskiego poprzez tęsknotę do prostych prawd i reguł zachodzących w przyrodzie. To las, miasto i pustynia; dotyk i ruch. Na przemian: równowaga i jej brak. Łączenie i rozdzielanie.

Reżyseria, produkcja i montaż: Krzysztof Stasiak – BMC Film

Koprodukcja: CVK Studio, Silesia Film

Zdjęcia: Nicolas Villegas, Jakub Jakielaszek, Adam Bajerski, Krzysztof Stasiak.

Muzyka: Mikołaj Blajda, Darius Gall, Aleksander Lason, Krzysztof Stasiak, IwanHarlan

Kostiumy: Barbara Dębska, Aleksandra Staszko

Choreografia: Witold Jurewicz, Pawel Skalski, Dominika Koj

 

Strona www: http://www.bmcfilm.com/bmcfilm/Tactum.html

Trailer: https://vimeo.com/138754516

 

Krzysztof Stasiak

Producent flmowy, realizator obrazu i dźwięku – reżyser. Członek Europejskiej Akademii Filmowej i nauczyciel w Warszawskiej Szkole Filmowej. Doktorant PWSFTviT w Łodzi.

Stypendysta Województwa Śląskiego w dziedzinie kultury. Uczestnik warsztatów „Sound of the Image” – Berlin; „European Video Dance Heritage” – Madryt; „Screendance Masterclass” –

Perth, UK; „Winnipeg Screendance Intensive” – Kanada.

—————————–

MORPHIC RESONANCE / MEGAN BRIDGE

SPEKTAKL / DYSKUSJA

21.11.2018 / GODZ. 13:00

Centrum Sztuki Tańca w Warszawie, Dom Kultury Kadr, ul. Gintrowskiego 32, Warszawa

Sala 307 / III piętro

Wstęp wolny

Projekt współfinansuje m.st. Warszawa

fot. Juan Santacruz

Megan Bridge, tancerka i choreografka, (Filadelia/USA) zaprezentuje dwie solowe prace, a następnie zaprosi do wspólnej dyskusji na temat linii improwizacji i eksperymentowania w post-Judson* American Dance. Spotkanie odbędzie się w ramach roku edukacji CST w dziedzinie tańca współczesnego.

„Morphic Resonance” to solowa improwizacja w wykonaniu Megan Bridge, z oryginalną muzyką Petera Price’a.** Jest to projekt performatywny oparty na poszukiwaniach, w których ciało tańczące solo jest nastawione na rezonans z dźwiękiem i przestrzenią, które je otaczają. Muzyka elektroniczna i ambient Petera Price’a jest dodatkowo podkreślona przez perkusyjne zapętlenia. Tancerka buduje światy ruchu kinestetycznie ekspansywne, które podobnie jak architektura, są także drobiazgowo precyzyjne.

Megan Bridge zaprezentuje również swoje najnowsze solo, „(Un) Locking McClary”. W 1987 roku feministka i muzykolożka Susan McClary porównała muzykę Beethovena, a w szczególności jego IX Symfonię, do gwałtu. W tym solo Bridge zaproponuje kontrargument do teorii McClary.

Po tych dwóch prezentacjach odbędzie się rozmowa na temat improwizacji i eksperymentowania w amerykańskim tańcu po Judson. Megan Bridge współpracowała z Stevem Paxtonem i Lisą Nelson, wykonywała także choreografie Lucindy Childs i Davida Gordona oraz studiowała u Deborah Hay. Podczas spotkania i rozmowy z uczestnikami tancerka podzieli się swoim doświadczeniem i obserwacjami na temat tych artystów oraz ich podejściem do ruchu opartego na zadaniach, ucieleśnianiu i obecności.

 

* Peter Price nie zagra na żywo podczas tego występu

** Judson Dance Theatre – kolektyw tancerzy, kompozytorów i artystów wizualnych funkcjonujący w Nowym Jorku w latach 1962-64; byli z nim związani m.in. Trisha Brown, Yvonne Rainer, David Gordon, Deborah Hay, Lucinda Childs, Steve Paxton; odrzucili oni modern dance i w drodze poszukiwań i eksperymentów stworzyli postmodernizm w tańcu współczesnym

Megan Bridge jest tancerką, choreografką, producentką, pedagożką i dramaturżką tańca z Filadelfii. Jest także współtwórczynią i współdyrektorką wraz z kompozytorem i muzykologiem Peterem Pricem patformy współpracy <fidget>. Artyści wspólnie prowadzą przestrzeń thefidget, eksperymentalne laboratorium badawcze i miejsce performatywnych działań. Artystka obecnie kontynuuje studia MFA w dziedzinie tańca na Temple University, gdzie wykłada także jako adiunkt. Jako redaktorka współpracuje z thINKingDANCE, a także publikowała artykuły w Dance Magazine, Pointe i The Dance Chronicle. Odbyła rezydencje artystyczne w Haverford College, West Chester University, Franklin & Marshall College i University of Arizona. W 2013 roku została wyróżniona tytułem „Best of Philly” przez Philadelphia Magazine za prace performatywne. Uczyła się u następujących artystów: Deborah Hay, Xavier LeRoy, Miguel Gutierrez i Jan Fabre. Jako profesjonalna tancerka współpracowała z takimi  choreografami i zespołami jak Group Motion, Steve Paxton and Lisa Nelson, Jérôme Bel, Willi Dorner, Lucinda Childs, David Gordon, Susan Rethorst, and Headlong Dance Theater. Wielokrotnie występowała w USA i za granicą w Austrii, Bułgarii, Kolumbii, na Cyprze, w Niemczech, Japonii, na Litwie, w Polsce, w Afryce Południowej i Szwajcarii.

www.thefidget.org

————————–

26.11.2018 / godz. 19:00

 „Ogrody opuściły swoje drzewa” Wersja kobaltowa / Teatr Limen Butoh

godz. 19:00, Bilety 10 zł / Scena Broadway -> KUP BILET

Centrum Sztuki Tańca w Warszawie, Dom Kultury Kadr, ul. Gintrowskiego 32, Warszawa

Reżyseria / choreografia / taniec butoh: Sylwia Hanff

Choreografia / taniec butoh: Marek Kowalski

Mezzosopran: Elwira Janasik

Wiolonczela / elektronika / Wideo: Robert Jędrzejewski

Produkcja: Teatr Limen Butoh

Premiera: 3 września 2015

Czas trwania: 45 min

 

Opera butoh – utwór na mezzosopran, wiolonczelę, elektronikę, wideo i dwójkę performerów butoh.

Inspiracją dla artystów była rytualna funkcja lamentu, jego wymiar absolutny jako pieśni mającej moc transformującą. Momentu transgresji twórcy poszukują w dekonstrukcji jego klasycznej formy operowej, w zderzeniu ze współczesną kompozycją i improwizacją muzyczną oraz z tańcem butoh.

W sferze zainteresowań Teatru Limen Butoh jest zarówno indywidualne doświadczenie straty, jak i poczucie zagubienia i opuszczenia charakteryzujące świat współczesnego człowieka.

 

„Próbujemy dotknąć tęsknoty na granicy wytrzymałości i odnaleźć jej inny wymiar.

Czy lament jest beznadziejną próbą zaspokojenia nieokreślonej tęsknoty i magicznym zabiegiem mającym przywrócić stan sprzed straty? Czy może być „przejściem” i odnalezieniem nowego sensu? Każdy performans może dać inną odpowiedź, każdy będzie lustrem. Tytuł spektaklu pochodzi z poezji J. Przybosia i w naszej interpretacji odzwierciedla obecny „stan świata”.

Sylwia Hanff

W spektaklu wykorzystano fragmenty „Lamentu Ariadny” C. Monteverdi’ego, „Lamentu Dydony” H. Purcell’a, „Hor ch’è tempo di dormire”  Tarquinio Merula.

Spektakl dla młodzieży (16+), studentów, dorosłych, jak i seniorów. Butoh jako forma post-tańca, przemawia do różnych pokoleń odbiorców. Stawiając pytanie o taniec i udzielając odpowiedzi radykalnie rozszerzającej jego granice, uczy odbiorców, że taniec to nie tylko skomplikowane techniki ruchu, ale taniec to samo Życie w jego nieograniczonych formach.

Fot. Yassiek Janusz Matuszewski

Teatr Limen – działa od 15 lat; występował na wielu międzynarodowych festiwalach w Polsce i za granicą (USA, Francja, Włochy). TL dotychczas zrealizował 18 spektakli, wiele etiud i improwizacji; współrealizował międzynarodowe projekty. TL pracuje w zmiennym składzie, otwarty na współpracę z różnymi artystami plastyki, muzyki i teatru, dzięki której dokonuje się wymiana energii twórczej i wzajemnych inspiracji. Jako jeden z kilkunastu polskich teatrów tańca został opisanych w książce J. Majewskiej „The Body Revolving Stage. New Dance in New Poland”,  będącej wizytówką polskiego tańca, wydanej przez Instytut Teatralny w 2011 w języku angielskim

www.limenbutoh.net

Sylwia Hanff – pionierka i najbardziej rozpoznawalna tancerka butoh w Polsce; butoh uczyła się u największych mistrzów, tworzy własny język butoh. Mgr filozofii UW, menadżerka kultury – od kilkunastu lat organizuje wydarzenia butoh. Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Od kilkunastu lat prowadzi warsztaty pracy z ciałem; od 2002 r. prowadzi Teatr Limen Butoh. Stworzyła 18 autorskich spektakli solowych i zespołowych oraz wiele etiud i improwizacji.

Robert Jędrzejewski – wiolonczelista, kompozytor, kreatywny improwizator, studiował w krakowskiej AM; kursy wykonawstwa muzyki współczesnej i kompozycji w Krakowie, Stuttgarcie, Avignon, Gdańsku. Był stypendystą Fundacji Płockiej. Działa na pograniczu muzyki intuitywnej, komputerowej, elektronicznej oraz audioart. Autor projektu Video Partytura – inspiracji dla kompozytora i nowej perspektywy dla odbiorcy. Od 2014 roku jest doktorantem Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie

Marek Kowalski – aktor teatru fizycznego, współtwórca Teatru Akt. Uczestniczył w wielu treningach różnych technik pracy z ciałem. Przez ponad 20 lat swojej drogi zawodowej wystąpił w kilkudziesięciu spektaklach teatru ruchu. Tańczy butoh i współtworzy „Ogrody opuściły swoje drzewa” Teatru Limen Butoh. Animator wydarzeń artystycznych w Warszawie i na Mazowszu.

Elwira Janasik – mezzosopran. Jest absolwentką Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina. Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Stypendium Fundacji Pro Polonia Society. Laureatka pierwszych miejsc na festiwalach i konkursach ogólnopolskich i międzynarodowych. Wykonywała partie operowe na scenie Teatru Wielkiego Opery Narodowej, w Teatro Lope De Vega w Hiszpanii oraz w Stambule. W sezonie 2014/2015 współpracowała z Teatrem Wielkim w Łodzi. Obecnie prowadzi działalność koncertową. Nagrała płytę Pieśni Stanisława Moniuszki.  

———————————-

Organizatorzy: Fundacja Artystyczna PERFORM, Fundacja Rozwoju Teatru ‘NOWA FALA’ / HOTELOKO movement makers

Partner projektu: Dom Kultury Kadr

Współpraca: Centrum w Ruchu, Fundacja Burdąg, Fundacja B’cause, Fundacja Ciało/Umysł, Fundacja Ciało się, Fundacja Movementum/Warsaw Dance Department, Fundacja „Myśl w Ciele” / Warszawska Pracownia Kinetograficzna, Fundacja Rozwoju Tańca „Eferte” / Mufmi Teatr Tańca, Fundacja Scena Współczesna / Teatr Tańca Zawirowania, Fundacja Sztuka i Współczesność, Fundacja Sztuki Tańca, Fundacja Tradycji i Transformacji Sztuki / Teatr Tańca NTF, Stowarzyszenie „Akademia Umiejętności Społecznych”/ Teatr Limen Butoh, Stowarzyszenie i Kolektyw Artystyczny Format ZERO, Stowarzyszenie Ja Ja Ja Ne Ne Ne / TukaWach, Stowarzyszenie Strefa Otwarta / Warszawski Teatr Tańca, Stowarzyszenie Sztuka Nowa

Patronat medialny: portal taniecPOLSKA.pl, TVP Kultura, RDC, e-teatr, miesięcznik TEATR, Teatr dla Wszystkich, Teatralia.com.pl, TANIEC, Warsawholic, Notes na 6 tygodni, Going.

Centrum Sztuki Tańca w Warszawie

Siedziba 2017-2019: Dom Kultury Kadr
ul. Przemysława Gintrowskiego 32
02-697 Warszawa

 

Dokładny program i szczegółowe informacje na stronach:

www.centrumsztukitanca.eu

http://www.dkkadr.waw.pl/k/repertuar/

 

Facebook: www.facebook.com/cstwarszawa

Instagram: https://www.instagram.com/centrumsztukitancacst/

Twitter: https://twitter.com/CSTwWarszawie

— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —

Prawa autorskie

Klauzula zgody na wykorzystanie wizerunku uczestnika imprezy organizowanej przez Centrum Sztuki Tańca w Warszawie

Każdy uczestnik biorący udział w imprezach organizowanych przez Centrum Sztuki Tańca w Warszawie / CST wyraża zgodę na rozpowszechnianie, w celach promocji CST, swojego wizerunku w filmach i zdjęciach zrealizowanych podczas wydarzeń, w których dobrowolnie uczestniczył zgodnie z art. 81 ustawy z dnia 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity Dz.U. z 2006r. nr 90,poz. 631,z późniejszymi zmianami). W przypadku braku takiej zgody uczestnik imprezy organizowanej przez CST informuję organizatora przed rozpoczęciem imprezy, w której dobrowolnie uczestniczy.