CST / PROGRAM NA LISTOPAD 2019

30/10/19 / Aktualności, Animacje, Program 2019, Warsztaty

„PRYWATKA Eastern Europeans Take On Movement”

ALEKSANDRA BORYS / WOJCIECH GRUDZIŃSKI

PREMIERA

7.11.2019 / godz. 19:00

Miejsce: Centrum Sztuki Tańca w Warszawie / Mazowiecki Instytut Kultury / ul. Elektoralna 12

Bilety 20 zł

W 1989 roku w Polsce odbywają̨ się pierwsze demokratyczne wybory. Dwadzieścia lat później Jerzy Buzek zostaje wybrany na przewodniczącego Parlamentu Europejskiego, będąc tym samym pierwszą osobą z Europy Wschodniej na tak wysokim stanowisku w Unii Europejskiej. W tym czasie gust muzyczny kolejnego pokolenia Polaków kształtują między innymi składanki takie jak BRAVO HITS i POPCORN sygnowane przez zachodnie koncerny.

Bez względu na szerokość geograficzną, ludzie uwielbiają plebiscyty, które mogą być odzwierciedleniem ich poglądów, gustów lub wizytówką w świecie, do którego na co dzień nie mają bezpośredniego dostępu. W projekcie PRYWATKA Eastern Europeans Take On Movement zachodnia cywilizacja zderza się z rzeczywistością Europy Wschodniej, która dość bezkrytycznie, aczkolwiek na swój sposób łaskawie ją przyjmuje i z niej korzysta.

PRYWATKA to lista przebojów złożona z ulubionych utworów, zapamiętanych gestów i obrazów – to choreografia wspomnień, forma estradowego raportu i retrospekcja tożsamości.

Po spektaklu zapraszamy na spotkanie artystów z widzami. Prowadzenie: Julia Hoczyk

 

Koncepcja i wykonanie: Aleksandra Borys, Wojciech Grudziński

Koprodukcja: Centrum Sztuki Tańca w Warszawie

Organizatorzy projektu CST: Fundacja Artystyczna PERFORM, Fundacja Rozwoju Teatru ‘NOWA FALA’ / HOTELOKO movement makers

Projekt współfinansuje m.st. Warszawa

Partner projektu CST: Mazowiecki Instytut Kultury

Podziękowanie za wsparcie: Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk

 

fascynat odśrodkowy_dwatrzycztery: ce_real mothers

koncepcja i choreografia: Anna Piotrowska

Bilety 20 zł

występują: Anna Piotrowska, Małgorzata Piotrowska
7.11.2019 / godz. 20:30
Miejsce: Centrum Sztuki Tańca w Warszawie / Mazowiecki Instytut Kultury / ul. Elektoralna 12
czas trwania: 30 min

Tryptyk pt.: „fascynat odśrodkowy_dwatrzycztery” jest koprodukcją Centrum Sztuki Tańca i Funda-cji_eferte stworzonym przez Annę Piotrowską na jej 44 urodziny. W skład wchodzą spektakle: „ce_real mothers”, „kompozycja_trzecia rzeczywistość” oraz „ziemia niczyja”. Głównym powodem stworzenia tryptyku była chęć zmierzenia się przede wszystkim z zagadnieniem kompozycji poprzez ustawienia i rela-cje liczbowe w przestrzeni, które zostały zgłębione o aspekt relacji, sztuki i filozofii.

7 listopada zostanie pierwsza część tryptyku, czyli duet „ce_real mohters”.
 
„Trudno tworzyć opis, do tak wyjątkowego wydarzenia, którym jest wspólny, dojrzały spektakl matki i córki. Wcześniej miałyśmy doświadczenie i spotkanie artystyczne w spektaklu „Heritage”, którego premiera odbyła się podczas Międzynarodowego Festiwalu Solo Duo Dance w Budapeszcie (18.01.2015) w Mu Theatre. Małgorzata miała wówczas 13 lat. Teraz spełniamy nasze marzenie sprzed dwóch lat. Pomysł przez cały ten czas dojrzewał i nasza uważność na siebie i relację, którą tworzymy, eksplorowałyśmy możliwie za każdym naszym spotkaniem w studio i nie tylko. Tym bardziej zagranie premiery było dla nas ważne, ponieważ wówczas Małgorzata kończyła 16 lat, a Anna 44 lata. Spektakl nasz jest zwieńczeniem poczucia tego, co jest między nami. Jaką mamy we wspólnym świecie własną przestrzeń. Jakie są podobieństwa w postrzeganiu każdej z nas z osobna. Nie jest to typowy spektakl mówiący o relacji, o problemach, o sprawach. Zbudowany jest na autentycznej bliskości fizycznej, eksplorowanej od samych narodzin Gosi. Niezwykłym prezentem dla nas jest muzyka, którą skomponowała Aleksandra Piotrowska, która scala nasz osobliwy trójkąt artystyczny”.
Anna Piotrowska
 
Głównym wątkiem projektu choreograficznego Anny Piotrowskiej „fascynat odśrodkowy_dwatrzycztery” była fascynacja kompozycją, która zaistniała w trzech formach choreograficznych: duecie, trio i kwartecie. Istotne jest to, że choreograf tworzył dzieła od środka, zajmując się nie tylko kompozycją, ale też relacjami w jej wewnętrznej perspektywie. Co ważne różne osobiste i formalne aspekty relacji i obecności w relacji zostały w nim poruszone.
W pierwszej i drugiej części po raz pierwszy wystąpiły córki Anny Piotrowskiej: Aleksandra i Małgorzata. To bardzo ważny moment nie tylko osobisty, ale też ogromna ciekawość Piotrowskiej jako artysty, na re-lację rodzinną w profesjonalnym świecie. Ciekawi, jak pasje i rozumienie świata przekładają się na pracę z córkami, które od zawsze były za kulisami w tym świecie.


Fot. Marta Ankiersztejn

„ONE” / Durski / Kania / Stanek / Ustowska

POLSKA SIEĆ TAŃCA

14.11.2019 / godz. 19:00

Bilety 20 zł

Miejsce: Centrum Sztuki Tańca w Warszawie / Mazowiecki Instytut Kultury / ul. Elektoralna 12

Spektakl prezentowany w ramach Polskiej Sieci Tańca, której organizatorem jest Instytut Muzyki i Tańca.

 

„Obecny stan naszej wiedzy o tzw. rzeczywistości sugeruje, dość sensownie zresztą, że wszechświat zbudowany jest z bardzo małych cząstek elementarnych oraz tzw. ruchu zachodzącego pomiędzy nimi. Ich ilość jest nieskończona. To znaczy zawsze o jeden więcej. I co. I niektóre cząstki się zlepiają. I wytrzymują tak dłużej. Galaktyki, ludzie, owoce. To mniej lub bardziej złożone grudy cząsteczkowe. Rzadko o sobie tak myślicie, bo macie przed tym wrodzoną blokadę. Myślenie o sobie i o świecie jak o abstrakcyjnym zlepie cząsteczkowym prowadzi do niewygodnych wniosków.” „Sailor” Norman Leto

Spektakl rozpoczyna się od tańca, a taniec od interakcji ciał, dźwięków i obiektów. Ciała i obiekty z kolei rozpoczynają się w cielesnym „kolektywie”, a koncentrują się wokół jego twórczej i destrukcyjnej mocy. Powstająca forma pozwala na odkrywanie możliwości, dynamik i granic tego „kolektywu”. ONE napędzany jest nieustanną fascynacją budowaniem i dekonstrukcją, sensem i nonsensem, całością i czarną dziurą. Poprzez grę z „formą” spektakl balansuje na cienkiej granicy między eksperymentem a rozrywką. Opiera się na poetyckim dialogu pomiędzy jednostkowością a kolektywem. W przestrzeniach pomiędzy dźwiękami, tańcem i choreografią ukryte są pytania o to, kim jesteśmy sami i jak możemy być razem. Czego by nam zabrakło gdybyśmy utkwili w procesie dążenia do indywidualnej samowystarczalności.

 

Spektakl ONE realizują Katarzyna Ustowska i Piotr Stanek, znani gdańskiej widowni z kreacji w przedstawieniach Teatru Dada – ENCLAVE 4/7, INTRO i wspomnianym już DZISIAJ, WSZYSTKO – oraz Katarzyna Kania, studentka choreografii w Giessen (CuP ) i Patryk Durski, absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie, Wydziału Teatru Tańca w Bytomiu.

 

Koncept i realizacja: Katarzyna Kania, Katarzyna Ustowska, Piotr Stanek, Patryk Durski

Dramaturgia: Katarzyna Kania

Muzyka: Michał Drabczyk

Reżyseria świateł: Michał Kołodziej

Produkcja: Stowarzyszenie Teatr Dada von Bzdülöw, Teatr Wybrzeże, Gdańsk przy wsparciu Urzędu Miasta

Czas trwania: 60 min

Organizatorzy projektu CST: Fundacja Artystyczna PERFORM, Fundacja Rozwoju Teatru ‘NOWA FALA’ / HOTELOKO movement makers

Projekt współfinansuje m.st. Warszawa

Partner projektu CST: Mazowiecki Instytut Kultury

Po spektaklu zapraszamy na spotkanie artystów z widzami. Prowadzenie: Adela Prochyra

 


Fot. Dominik Werner

„DARKLENA”

HOTELOKO movement makers / WOJCIECH GRUDZIŃSKI / AGATA ŻYCZKOWSKA

Bilety 20 zł

28.11.2019 / godz. 12:00

Miejsce: Centrum Sztuki Tańca w Warszawie / Mazowiecki Instytut Kultury / ul. Elektoralna 12

„Darklena” to spektakl dla młodzieży, który poprzez story telling, nową choreografię i performans dotyka tematów tolerancji i edukacji młodych ludzi w XXI wieku. Opowiada o chłopaku, który lubi gry komputerowe, ale lub też tańczyć. Twórcy aktorka i reżyserka Agata Życzkowska oraz choreograf Wojciech Grudziński stworzyli słowno-ruchowy kolaż, w którym tytułowa Darklena odbija się w różnych postaciach. Do współpracy przy spektaklu zostali zaproszeni tancerka Joanna Chitruszko oraz młody 12-letni tancerz Bastian Knober-Żebrowski, który od szóstego roku życia tańczy w stylu Latin Show w formacji MBB Dance Sport Warszawa (m.in. mistrz świata/Ateny 2017 i mistrz Europy/Wałbrzych 2019). Spektakl skierowany jest szczególnie do młodzieży od 11 roku życia oraz starszych. Premiera została zrealizowana w ramach Programu Koprodukcji Centrum Sztuki Tańca w Warszawie.

„W tym spektaklu kluczowy jest temat tolerancji. Jestem zdania, że dzięki akceptacji różnorodności, mamy szansę na rozwój społeczeństwa. To czas, aby mówić o tym do młodych w sposób autentyczny i szczery, ale poprzez sztukę z elementami gry i dyskusji. Moje spektakle łączą nową choreografię, taniec współczesny, teatr fizyczny, wideo, performans. Są jak obraz w smartfonie, dalekie od linearnej narracji, kolorowe i pełne emocji. Czerpię z codzienności. Z naszego świata. Kim jest Darklena? Odpowiedzi szukajcie sami”.

Agata Życzkowska

„Darklena może pojawić się w dowolnym miejscu o każdej porze. To opowieść osób, które próbują ją opisać na podstawie swoich wspomnień i doświadczeń. Darklena to przede wszystkim to, co wy widzicie. Darklena publikuje i jest aktywna”.

Wojciech Grudziński

 

Koncepcja / dramaturgia / reżyseria: Agata Życzkowska

Choreografia: Wojciech Grudziński

Projekcje wideo: Maciej Bychowski

Wykonanie: Joanna Chitruszko, Bastian Knober-Żebrowski, Agata Życzkowska

Koprodukcja: Fundacja Rozwoju Teatru ‘NOWA FALA’ / HOTELOKO movement makers / Prom Kultury Saska Kępa / Centrum Sztuki Tańca w Warszawie

Patronat medialny: portal taniecPOLSKA.pl, TVP Kultura, RDC, e-teatr, miesięcznik TEATR, Teatr dla Wszystkich, TANIEC, Warsawholic, Notes na 6 tygodni, Going.

Partnerzy: Mazowiecki Instytut Kultury / Prom Kultury Saska Kępa

Premiera: 4.06.2018 / Centrum Sztuki Tańca w Warszawie

Projekt współfinansuje m. st. Warszawa

 


Fot. Marta Ankiersztejn

SPOTKANIA KINETOGRAFICZNE

Kinetografia – narzędzie edukacji tanecznej i dokumentacji tańca

CYKL WARSZTATÓW

WRZESIEŃ – GRUDZIEŃ 2019

Miejsce: Centrum Sztuki Tańca w Warszawie / Mazowiecki Instytut Kultury / ul. Elektoralna 12

Centrum Sztuki Tańca w Warszawie zaprasza do udziału w cyklicznych Spotkaniach kinetograficznych. Celem spotkań jest przedstawienie przydatnego, uniwersalnego sposobu notacji tańca i ruchu oraz propagowanie kinetografii. Każdy warsztat składa się z trzech części: teoretycznej, praktycznej oraz części zasadniczej.

Podczas części teoretycznej uczestnikom zostaną przedstawione tematy m.in. sylwetki twórców kinetografii, historia kinetografii, kinetografia w Polsce, przedstawienie sylwetki prof. Roderyka Lange oraz ważnych polskich notatorów i notatorek, zapisy tańców historycznych i współczesnych, kinetograficzna analiza ruchu w odbiorze spektaklu tanecznego, kinetografia jako narzędzie twórcze, zastosowanie kinetografii w pracach badawczych nad tańcem i w praktyce tanecznej.

Po części teoretycznej planowany jest wstęp do części praktycznej, czyli eksploracja ruchowa. Jest to przygotowanie i wprowadzenie uczestników do analizy przestrzennej wg Rudolfa Labana, polegająca na analizie kierunków, poziomów i płaszczyzn poruszającego się ciała w przestrzeni. Podczas części zasadniczej zostaną wyjaśnione podstawowe reguły kinetografii, objaśnienie znaków, metody zapisu, odczytu oraz analizowania.

Warsztaty są otwarte oraz bezpłatne, osoby zainteresowane uczestnictwem w warsztatach prosimy o wypełnienie formularza: https://forms.gle/HWeXZoDpUNH6nRQT6

Na warsztaty można dołączyć w każdym momencie jednak cykliczna organizacja Spotkań ma na celu wprowadzenie słuchaczy w procesy badawczo – rozwojowe w dziedzinie kinetografii.

Spotkania są skierowane do osób związanych z tańcem, tancerzy, choreografów, pedagogów, choreologów, adeptów sztuki tańca oraz wszystkich zainteresowanych tematem notacji tańca.

 

HARMONOGRAM

Spotkania odbywać się będą  dwa razy w miesiącu od września do grudnia 2019 w piątki w godz.17:00-20:00

6 i 27 WRZESIEŃ 2019

4 i 18 PAŹDZIERNIK 2019

8 i 29 LISTOPAD 2019

6 i 20 GRUDZIEŃ 2019

 

PROGRAM :

TEMATY PRELEKCJI:

8 LISTOPADA – HANNA RASZEWSKA-KURSA

Przydatność kinetografii dla ergonomii tańca na scenie i na imprezie

Kinetografia to nie tylko notacja, lecz także sposób rozumienia ruchu. Wyodrębnianie faktów czasu, przestrzeni, ciężaru i przepływu pozwala lepiej rozumieć własne ciało i posługiwać się nim dokładniej, swobodniej i bardziej bezpiecznie. Kinetografia jest cenną metodą dla tancerzy/cerek zawodowych, amatorskich i dla każdego, kto lubi spędzać czas na parkiecie.

29 LISTOPADA – ANNA OPŁOCKA

Zapis kinetograficzny elementów techniki Martha Graham

Martha Graham to jedna z najważniejszych postaci dla tańca modern. Graham zapoczątkowała wiele metod nauczania, które są obecnie standardem w lekcji tańca modern: ćwiczenia w pozycji siedzącej w czwartej pozycji nóg, stojącej czy ćwiczenia w przestrzeni i po przekątnej. Stworzyła elementy contraction i release, które są istotnymi elementami każdej techniki współczesnej. Kinetografia to uniwersalny system zapisu ruchu. System stwarza możliwość zapisu każdej sekwencji ruchowej w tańcu modern bądź innym stylu tanecznym.

JAM NIEDZIELNY – Kontakt Improwizacja w CST

NIEDZIELE / 19:00-21:30 / SALA TANECZNA / 2 PIĘTRO/

WSTĘP WOLNY

Warsztaty w terminie 01.09.2019 – 15.12.2019

Zapraszamy na coniedzielne jamy w CST w Mazowieckim Instytucie Kultury, Elektoralna 12.

PROWADZENIE: Tomasz Domański / Hanna Jurczak /Natalia Oniśk / Julka Tomiczek /  Andrzej Woźniak

 

Od 1 września do 15 grudnia, w każdą niedzielę w godzinach 19.00 – 21.30, kontynuujemy, rozpoczęte w 2018, cotygodniowe jamy improwizacyjne.  Pamiętajcie, że CST od stycznia 2019 mieści się w Mazowieckim Instytucie Kultury.

Jam to wspólna przestrzeń, w ramach której praktykować będziemy kontakt improwizację. W ramach CST przygotowaliśmy dla Was nie tylko jam improwizacyjny, ale też jego specyficzną formułę nazywaną jamem uważnym (ang. Focused jam). Jam uważny jest to przestrzeń do praktyki kontakt improwizacji, w której dzięki pewnym strukturom lub narzędziom tworzy się wyższy niż przeciętnie poziom skupienia. Dzięki temu łatwiej o wydobycie z tej praktyki aspektów, które podczas „zwykłych” jamów bywają zaniedbywane, tj. słuchanie, kompozycja, a nawet performatywność. Przykładowymi narzędziami mogą być cisza, rozpoczynanie i kończenie jamu wspólnie lub krótkie wprowadzenie.

Niektórym jamom będzie towarzyszyć muzyka – grana na żywo lub odtwarzana elektronicznie. Mamy świadomość tego, że dźwięk wpływa na percepcję ciała w ruchu, dlatego rodzaj oraz ilość muzyki będą świadomie moderowane.

DLA KOGO? Zapraszamy wszystkie osoby od 16 roku życia zainteresowane jamami, zarówno te początkujące, jak i zaawansowane.

KOSZT? Jamy improwizacyjne organizowane są bezpłatnie dzięki dofinansowaniu działań Centrum Sztuki Tańca ze środków m.st. Warszawy.

ZAPISY? Wstęp jest wolny, nie trzeba się zapisywać, jednak na miejscu prosimy o wpisanie się na listę uczestników. Jeśli chcesz wziąć udział, bądź 10 minut przed zajęciami.

Coniedzielne jamy improwizacyjne prowadzić będzie wymiennie czwórka prowadzących:  Tomek Domański, Hanna Jurczak, Natalia Oniśk, Julka Tomiczek,  Andrzej Woźniak.


Fot. Marta Ankiersztejn

18,19,20,21,22 LISTOPADA 2019 / godz. 9:00-12:00

WARSZTATY MODAL UNDERGROUND / THIERRY VERGER

WSTĘP WOLNY
OBOWIĄZUJĄ ZAPISY
https://forms.gle/8pTEntiC3SERuyUk7

Miejsce: Centrum Sztuki Tańca w Warszawie / Mazowiecki Instytut Kultury / ul. Elektoralna 12

 
Warsztaty zakończone otwartym pokazem pracy:
22 LISTOPADA / godz. 12:00
 
Warsztaty partneringu (pas de deux) oparte są na technice Modal Underground Thierry/ego Vergera.
Technika ta oznaczą się wyjątkowym bogactwem ruchów, rozwiązań i sposobów interakcji pomiędzy tańczącymi partnerami, czerpiąc inspiracje z różnych tradycji kulturowych oraz stylów tanecznych. Role w tym partneringu są jasno określone – mężczyzna jest zwykle osobą prowadząca i podnoszącą. Stosowane jest oddawanie ciężaru podobne do kontakt improwizacji, ale jednocześnie różnego rodzaje dźwignie, bardziej fizyczne manipulacje czy dynamiczne podnoszenia. Pracuje się zarówno w pozycjach stojących, jak i pośrednich oraz w parterze. Kontakt miedzy partnerami jest zwykle bliski i wymagający dużej dyscypliny i precyzji ruchów.
Warsztaty Thierry’ego Vergera charakteryzują się dużą energią i niezwykłą atmosferą. Oparte są najczęściej o krótkie choreografie, zmieniane lub rozwijane dynamicznie na każdych zajęciach. Poznamy także podstawowe zasady, pozycje i podnoszenia. Skupimy się jednak przede wszystkim na praktyce i doświadczeniu samego tańca.
Warsztaty przeznaczone są dla osób praktykujących regularnie taniec współczesny, balet czy kontakt improwizację.
Organizatorzy projektu CST: Fundacja Artystyczna PERFORM, Fundacja Rozwoju Teatru ‘NOWA FALA’ / HOTELOKO movement makers
Projekt współfinansuje m.st. Warszawa
Partner projektu CST: Mazowiecki Instytut Kultury
 
Patronat medialny: portal taniecPOLSKA.pl, TVP Kultura, RDC, e-teatr, miesięcznik TEATR, Teatr dla Wszystkich, TANIEC, Warsawholic, Notes na 6 tygodni, Going.
 
Dokładny program i szczegółowe informacje na stronie:
www.centrumsztukitanca.eu

Wokół tańca, choreografii i performansu – różne ujęcia tańca współczesnego

Cykl wykładowo-warsztatowy w CST 2019

Kuratorka: Julia Hoczyk

Wrzesień-grudzień 2019

Centrum Sztuki Tańca w Warszawie, we współpracy z kuratorką Julią Hoczyk oraz Instytutem Muzyki i Tańca, zaprasza do udziału w cyklu wykładowo-warsztatowym prezentującym różne spojrzenia na taniec współczesny i praktyki choreograficzne. Celem cyklu jest zapoznanie uczestników z obecnymi w ich obrębie nurtami, a także przekazanie podstawowej wiedzy niezbędnej do analizy i opisu współczesnych zjawisk z tych obszarów. Podczas zajęć uczestniczki i uczestnicy zapoznają się takimi zjawiskami, jak historyczny Tanztheater i współczesny teatr tańca, reżyseria światła i wizualność w tańcu współczesnym oraz choreografii, taneczne rekonstrukcje i archeologia tańca, kino tańca i nowe technologie, dramaturgia tańca i polityczno-społeczne aspekty choreografii (w tym ciało jako narzędzie oporu), kwestie percepcji i uważności w tańcu współczesnym (w tym: improwizacja, techniki somatyczne) oraz związki tańca współczesnego i nowej choreografii ze sztukami wizualnymi.

Plan zajęć będzie częściowo nawiązywał do programu prezentacji CST w 2019 roku, ale także pokazów z lat poprzednich, ponieważ warsztaty odbędą się  na zakończenie trzyletniego cyklu działalności Centrum Sztuki Tańca w Warszawie. Praktyka ma ułatwić uczestnikom zainteresowanym krytyką tańca napisanie tekstów o wydarzeniach artystycznych i edukacyjnych odbywających się w CST od września do grudnia 2019. Osoby zdecydowane na pisanie będą pracować nad tekstami z Julią Hoczyk, kuratorką cyklu i redaktorką portalu taniecPOLSKA.pl, prowadzonego przez Instytut Muzyki i Tańca. Teksty zostaną opublikowane na stronie Centrum Sztuki Tańca w Warszawie, a uczestnicy zainteresowani pisaniem będą mieli szansę na podjęcie współpracy z portalem taniecPOLSKA.pl.

Zajęcia skierowane są przede wszystkim do studentów/studentek kierunków humanistycznych i artystycznych oraz do osób związanych zawodowo z tańcem, ale także do wszystkich zainteresowanych poszerzaniem swojej wiedzy na temat tańca i współczesnej choreografii.

Udział w warsztatach jest bezpłatny, jednak osoby zainteresowane pisaniem będą proszone o zadeklarowanie chęci napisania tekstów z wybranych przez siebie wydarzeń w ramach CST 2019.

Zajęcia odbywać się będą w wybrane czwartki w okresie od września do grudnia 2019, w godz. 15.00-18.00. Uczestnicy i uczestniczki będą mieli zapewniony wstęp na wydarzenia artystyczne w ramach projektu CST.

Harmonogram:

12 września (Anna Królica)

26 września (Regina Lissowska-Postaremczak)

10 października (Joanna Leśnierowska)

24 października (Regina Lissowska-Postaremczak)

7 listopada (Anka Herbut)

21 listopada (Katarzyna Słoboda)

28 listopada (Anna Królica)

12 grudnia (Katarzyna Słoboda)

 

PROGRAM:

7 listopada 2019

godz. 15.00 – 18.00

Anka Herbut

Oporowe choreografie

Choreografia odszyfrowuje społeczne napięcia i projektuje alternatywne scenariusze, przepracowując procesy spoza obszaru tańca. Ze względu na kontekst polityczno-kulturowy i pozycję, jaką taniec zajmuje dziś na polu sztuki, szczególnie istotną strategią twórczą jest opór. Podczas zajęć będziemy skupiać się więc na tym, jakie praktyki ruchowe tańczące ciała wykorzystują i jakim dramaturgiom podlegają; jak choreografia wytwarza cielesne tożsamości; jak trenowane są tańczące ciała i jak je to zmienia; co je łączy; co pozwala im poruszać się razem i w jaki sposób poszerzają pole choreografii. Wychodząc od koncepcji choreografii społecznej Andrew Hewitta i gruzińskiej Rejwolucji z 2018 roku, skupimy się na choreograficznych i dramaturgicznych założeniach Masakry (2019) Pawła Sakowicza, Języków przyszłości (2018) Ani Nowak i PIXO (2017) Marty Ziółek. W oparciu o teksty teoretyczne (m.in. Mark Franko, Susan Leigh Foster, Rudi Laermans) wspólnie będziemy zastanawiać się nad politycznością choreografii. Choreograficzne strategie oporu Anka Herbut bada w ramach Stypendium Badawczego Grażyny Kulczyk z zakresu współczesnej choreografii.

21 listopada 2019

godz. 15.00-18.00

Katarzyna Słoboda

Taniec (współczesny) a (współczesna choreografia)– spojrzenie badaczki i krytyczki (kwestie percepcji tańca, włączania w obręb tańca technik somatycznych, improwizacja)  

W ramach warsztatów porozmawiamy o kwestii percepcji i uważności w tańcu współczesnym na przykładzie Lisy Nelson i Rosalind Crisp, dla których podstawą było przeformułowanie studyjnej i scenicznej praktyki improwizacyjnej. Lisa Nelson (ur. 1949), amerykańska tancerka i performera, która po doświadczeniach tańca klasycznego, tańca modern oraz tańca lat 60, jak i praktyk somatycznych (Body-Mind Centering®) wypracowała własną metodologię pracy zwaną partyturą zestrajania (ang. tuning scores). Rosalind Crisp (ur. 1959), australijska tancerka i choreografka, która po odebraniu klasycznego wykształcenia tanecznego, opracowała autorską metodę pracy pozwalającej na dekomponowanie nawykowych i wyuczonych wzorów w ciele (choreografowanie improwizacji). Przeanalizujemy (fragmenty) wideo dokumentacji ich prac, zapoznamy się z kluczowymi tekstami Lisy Nelson, a także krytycznym tekstem na temat uważności i percepcji w tworzeniu i odbiorze tańca.

28 listopada 2019

godz. 15.00-18.00

Anna Królica

Archeologia tańca

Zainteresowanie rekonstrukcjami w ostatnich latach zyskało na znaczeniu, o czym świadczy zarówno obecność ich samych, jak i spektakli z nurtu archeologii tańca na wiodących europejskich festiwalach tanecznych. W 2017 roku, w listopadzie lipski festiwal euro-scene został zaprogramowany pod hasłem „Wykopalisk” [Ausgrabungen], a w jego programie znalazły się rekonstrukcje historycznych choreografii. Jednak rekonstrukcja to nie jedyny sposób mówienia o przeszłości w tańcu, coraz popularniejszą formą jest także archeologia tańca, którą można rozumieć jako wariację na temat rekonstrukcji. Może też zawierać w sobie rekonstrukcję, ale wychodzi poza jej formę. Choreografowie niczym badacze, historycy czy właśnie archeolodzy tańca zbierają informacje i materiały, zarówno opierając się na tradycji ustnej, jak i pisanej. Porządkują, kolekcjonują materiały i wyciągają wnioski. Na podstawie fotografii, programów i recenzji próbują odtworzyć zdarzenia minione, nauczyć się partytury spektakli od żyjących choreografów lub ich uczniów. Celem archeologów tańca jest stworzenie narracji pomiędzy przeszłością a współczesnością, z akcentem na zmianę perspektywy współczesnego odbiorcy. Archeologia tańca jest jednym z nurtów obecnych w aktualnej praktyce choreograficznej. Bliższe przyjrzenie się zagadnieniu pozwoli lepiej poznać współczesne tendencje rządzące sceną i wypracować narzędzia do opisu i analizy współczesnych spektakli z tego nurtu. Podczas wykładu będziemy rozmawiać o spektaklach Martina Nachbara, Olgi de Soto oraz Oli Maciejewskiej i Fabiána Barby.

 

————

Organizatorzy projektu CST:

Fundacja Artystyczna PERFORM

Fundacja Rozwoju Teatru ‘NOWA FALA’ / HOTELOKO movement makers

Partner projektu CST: Mazowiecki Instytut Kultury

Współpraca: Centrum w Ruchu, Fundacja Burdąg, Fundacja B’cause, Fundacja Ciało/Umysł, Fundacja Grab Art Foundation / h.art company, Fundacja Movementum/Warsaw Dance Department, Fundacja „Myśl w Ciele” / Warszawska Pracownia Kinetograficzna, Fundacja Rezonanse Kultury, Fundacja Rozwoju Tańca „Eferte” / Mufmi Teatr Tańca, Fundacja Scena Współczesna / Teatr Tańca Zawirowania, Fundacja Sztuka i Współczesność, Fundacja Sztuki Tańca, Fundacja Tradycji i Transformacji Sztuki / Teatr Tańca NTF, Fundacja UM FOUNDATION, Fundacja Wspierania Kultury Strefa ArtsInn, Stowarzyszenie „Akademia Umiejętności Społecznych”/ Teatr Limen Butoh, Stowarzyszenie i Kolektyw Artystyczny Format ZERO, Stowarzyszenie Ja Ja Ja Ne Ne Ne / TukaWach, Stowarzyszenie Strefa Otwarta / Warszawski Teatr Tańca, Stowarzyszenie Sztuka Nowa, ZASP-Stowarzyszenie Polskich Artystów Teatru, Filmu, Radia i Telewizji, Sekcja Tańca i Baletu, oraz niezależni artyści: Liwia Bargieł, Tomasz Bazan, Anna Godowska i Sławek Krawczyński, Wojciech Grudziński, Mikołaj Mikołajczyk, Ilona Trybuła.

Patronat medialny: portal taniecPOLSKA.pl, TVP Kultura, RDC, e-teatr, miesięcznik TEATR, Teatr dla Wszystkich, TANIEC, Warsawholic, Notes na 6 tygodni, Going.

Projekt współfinansuje m.st. Warszawa

Centrum Sztuki Tańca w Warszawie

Siedziba: Mazowiecki Instytut Kultury

ul. Elektoralna 12

00-139 Warszawa

Dokładny program i szczegółowe informacje na stronach:

www.centrumsztukitanca.eu

https://www.mik.waw.pl/

Facebook: www.facebook.com/cstwarszawa

Instagram: https://www.instagram.com/centrumsztukitancacst/

— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —

Prawa autorskie

Klauzula zgody na wykorzystanie wizerunku uczestnika imprezy organizowanej przez Centrum Sztuki Tańca w Warszawie

Każdy uczestnik biorący udział w imprezach organizowanych przez Centrum Sztuki Tańca w Warszawie / CST wyraża zgodę na rozpowszechnianie, w celach promocji CST, swojego wizerunku w filmach i zdjęciach zrealizowanych podczas wydarzeń, w których dobrowolnie uczestniczył zgodnie z art. 81 ustawy z dnia 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity Dz.U. z 2006r. nr 90,poz. 631,z późniejszymi zmianami). W przypadku braku takiej zgody uczestnik imprezy organizowanej przez CST informuję organizatora przed rozpoczęciem imprezy, w której dobrowolnie uczestniczy.