CST / PROGRAM NA MARZEC 2019

07/03/19 / Kino Tańca, Program 2019, Warsztaty

Program MARZEC 2019 / Centrum Sztuki Tańca w Warszawie

 

7.03.2019 / godz. 19.00
„EXIT”/ PAULINA ŚWIĘCAŃSKA / MAREK KLAJDA
Premiera
Bilety: 20 zł
Koncepcja, choreografia i wykonanie: Paulina Święcańska i Marek Klajda
Grafika i wideo: Piotr Janowczyk
Światło: Romuald Woźniak
Kostiumy: Katarzyna Silewicz
Muzyka: kolaż muzyczny
Czas trwania: 40 minut
Data premiery: 7.03.2019 r. Centrum Sztuki Tańca w Warszawie / Mazowiecki Instytut Kultury

EXIT to wyjście, odejście, zmiana. Nie jest ważne, dokąd te drzwi prowadzą. Ważne, że trzeba przez nie przejść. Patrzenie ku nowemu z powolnym pozostawianiem starego za sobą. Co zostaje za nami? „Przekleństwa niewinności”, „Wichrowe wzgórza” i „Spragnieni miłości”. Czasami to wyjście jest bolesne, traumatyczne i smutne, a czasami kojące i uwalniające. Każdy z twórców spektaklu zaznaczył w nim swoją osobistą historię końca. Teraz czas na widza. Czy także przeżywa taki czas? A może znajdzie w sobie odwagę aby ten czas rozpocząć. A może już jest to za nim… Wychodzenie, kończenie, EXIT.

Spotkanie po spektaklu poprowadzi Julia Hoczyk.

PAULINA ŚWIĘCAŃSKA
Absolwentka Państwowej Szkoły Muzycznej I i II stopnia na wydziale rytmiki, Uniwersytetu Zielonogórskiego, studiów I stopnia, na kierunku Animacja Kultury i Sportu. Pedagog, Instruktor Tańca Współczesnego uznany przez Narodowe Centrum Kultury. Absolwentka Wyższej Szkoły Psychologii Społecznej w Warszawie, studia II stopnia, na kierunku kulturoznawstwo oraz kinetografii R. Labana w Instytucie Choreologii w Poznaniu. Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego na kierunku Menadżer Kultury oraz Uniwersytetu Łódzkiego – Produkcja Teatralna. Stypendystka Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Instytutu Muzyki i Tańca, a także Fundacji Art Station Foundation Stary Browar Nowy Taniec. Autorka tekstów i referentka międzynarodowych publikacji naukowych na temat tańca w Pradze Czeskiej, Bilbao i Lisbonie. Obecnie współtworzy Fundację Artystyczną PERFORM www.perform.org.pl, poprzez którą realizuje projekty artystyczne, społeczne i edukacyjne pracując z artystami różnych kierunków i profesji.

MAREK KLAJDA
Na co dzień przedsiębiorca i Konsul Honorowy Republiki Mauritiusu. Ale jego największa pasja to ruch. Od ponad 30 lat trenuje oraz uczy wushu i qigong. Dwukrotny mistrz Polski wushu. Woził nieustannie swoje córki na tańce. W końcu się tym znudził i pewnego razu po prostu dołączył na zajęcia. I tak już zostało. Zajmuję się kontakt improwizacją oraz techniką Modal Underground, współpracując z Thierrym Vergerem.

PIOTR JANOWCZYK
Kurator, plastyk i historyk sztuki. Kieruje Pracownią Rejestracji Obrazu UW oraz Ilustracji w WSISiZ. W przeszłości związany z ASP w Warszawie i Europejską Akademią Sztuki. Prowadzi cykle wykładów z historii kultury wizualnej, które doczekały się wersji radiowej w TOKFM. Autor ponad 30. wielkoformatowych murali portretowych wykonanych w Polsce i w Europie. W tym Galerii Osobowości Kultury Warszawy oraz Galerii Portretów na krakowskim Kazimierzu. W latach 2011-2017 odbywał podróż po Europie realizując projekt “Street Art Summer”. Reżyser krótkich form filmowych i animowanych. Mówca TEDx 2017.


Uprawia – rzeźbę, scenografię, instalacje przestrzenne, reżyserię światła. Od kilkunastu lat, główne pole aktywności to spektakle teatru narracji wizualnej i działania performatywne. Zrealizował kilkadziesiąt autorskich spektakli będących sumą jego doświadczeń rzeźbiarskich, performerskich i scenograficznych. W spektaklach tych jest twórcą scenariuszy, reżyserem, scenografem, autorem koncepcji światła i ruchu. W 1993 r. wraz z Marcinem Jarnuszkiewiczem założył Teatr Acadamia, początkowo działający przy katedrze scenografii ASP, a od 1999 r. na warszawskiej Pradze, stając się ważnym punktem kultury alternatywnej w stolicy. Tu artysta realizował swoje autorskie spektakle, a także popularyzował twórców z obszaru teatru tańca i narracji wizualnej. Teatr Acadamia zakończył działalność w 2018 r.
Romulad Woźniak jest profesorem Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Pracował na Wydziałach Scenografii i Rzeźby. Prowadzi Pracownię Działań Przestrzennych. Piastował funkcje Prodziekana Wydziału Rzeźby i Kierownika Katedry Działań Przestrzennych.

 

14.03.2019 r. / godz. 19:00
SPEKTAKLE TANECZNE / Wyłoniony na podstawie Konkursu zorganizowanego przez Centrum Sztuki Tańca w Warszawie
Bilety 20 zł
Zaprezentowany 14 marca spektakl taneczny – niespodzianka – zostanie wybrany w ramach ogłoszonego przez Centrum Sztuki Tańca Konkursu na prezentację spektakli, premier, oraz małych form choreograficznych o szeroko pojętej tematyce społecznej. Konkurs został skierowany do warszawskich organizacji pozarządowych, kolektywów i artystów oraz artystek niezależnych, którzy są związani z Warszawą i na stałe tworzą i działają w stolicy. Wyboru spektaklu, który zostanie zaprezentowany w marcu, dokona pięcioosobowa komisja w składzie: Magda Chabros, Joanna Chitruszko, Julia Hoczyk, Hanna Raszewska-Kursa i Agata Życzkowska.
Konkurs ma na celu prezentację w roku 2019 spektakli prezentujących wysoki poziom artystyczny z dziedziny tańca współczesnego, performansu i sztuk pokrewnych, które mogą być skierowane zarówno do dzieci, młodzieży, studentów, dorosłych, jak i seniorów, zgodnie z linią tematyczną CST na rok 2019, którą jest TEMATYKA SPOŁECZNA.

14.03.2019 / godz. 19.00

FLAMENCO/BUTOH

„BOLERO DE RAVEL” / NTF Teatr Tańca Małgorzaty Matuszewskiej oraz

 „ZMIERZCH OPUSZCZONYCH MIAST” Premiera Polska /  Sylwia Hanff / Teatr Limen Butoh

2 spektakle – 1 wieczór

Po spektaklach zapraszamy na spotkanie, które poprowadzi Julia Hoczyk
Bilety 20 zł (koszt za cały wieczór

„BOLERO DE RAVEL” / NTF Teatr Tańca Małgorzaty Matuszewskiej

Choreografia: Małgorzata Matuszewska
Muzyka: Maurice Ravel
TT NTF w składzie: Karolina Łucznik, Małgorzata Matuszewska, Anna Ochman, Agata Teodorczyk

Wspólny wieczór ze spektaklem „Zmierz opuszczonych miast” / Sylwia Hanff / Teatr Limen Butoh

 

 „O czym opowiada wachlarz? Zapewne każdy zrozumie jego mowę inaczej. Bolero Teatru Tańca NTF to przede wszystkim opowieść o kobiecie – zmiennej, pełnej pasji i życia.” Justyna Stanisławska

Utwór Maurice’a Ravela jest stylizacją tańca hiszpańskiego o tej samej nazwie – bolero. Został skomponowany w 1928 r. dla zespołu baletowego Idy Rubinstein, a pierwszą w historii tańca choreografię przygotowała Bronisława Niżyńska. Małgorzata Matuszewska w oryginalny sposób przenosi klasyczny temat w przestrzeń współczesnej sceny, nadając mu nowy, świeży wymiar.

Ideą spektaklu jest taneczny dialog dwóch kolorów – bieli i czerni – odzwierciedlających koncepcję ying/yang. Naczelnym elementem kompozycji jest mowa wachlarzy (czarnych i białych), poczynając od perkusyjnych brzmień, poprzez operowanie linią, dynamiką, aż po ukrytą symbolikę. Kolejnym elementem formotwórczym jest struktura utworu, narastające napięcie powściąganej ekstazy i hipnotyzującej rytmiczności. Wynika to bezpośrednio z budowy dzieła Ravela, jednostajnego rytmu granego na werblu połączonego z nieustannie narastającą dynamiką, otrzymaną poprzez włączanie coraz to nowych instrumentów.

Bohaterkami są cztery kobiety. Każda posiada odmienną naturę, jednak łączą się w jeden głos. Nieodparte uczucie siły, kontroli, a jednocześnie zmysłowości i kobiecej miękkości – to wrażenie, jakie uderza odbiorcę.

Premiera „Bolero de Ravel” odbyła się 25 listopada 2017 roku w ramach Europejskich Konfrontacji Tanecznych Zawirowania w Warszawie.

MAŁGORZATA MATUSZEWSKA

Tancerka, choreografka i instruktorka tańca hiszpańskiego, założycielka Teatru Tańca NTF (2000 r.) oraz Fundacji Tradycji i Transformacji Sztuki (2009 r.). Autorka wszystkich projektów artystycznych TT NTF, które charakteryzuje łączenie elementów różnych kultur w jeden, spójny środek wyrazu – w sferze tańca, teatru i muzyki – plastyczność, ciekawa kompozycja. Autorka wielu spektakli tanecznych m.in. “Infantka wedle Kantora” – zwycięskiego projektu w kategorii “grupa” na ogólnopolskim konkursie tańca współczesnego ” Rezydencja – Premiera”, projektów artystycznych m.in. “Bolero Feel project in progress”  i edukacyjnych m.in. “Hiszpańskie Rytmy – taniec hiszpański dla dzieci”, społecznego “Taniec w bibliotece – La Danza i el Baile”.  Prekursorka tańca flamenco w Warszawie, którym zajmuje się od 1990 roku. Posiada dyplom zawodowego tancerza ZASP. Tańca hiszpańskiego uczyła się u czołowych artystów scen Hiszpanii m.in. takich jak Eva La Yerbabuena, Matilde Coral, Gala Vivancos, oraz choreologów np. María José Luis Mayordomo. Uczestniczyła w szkoleniach z różnorodnych technik tańca i teatru m.in. Improwizacji i Kompozycji Tańca – Elżbieta Wycichowska, technik teatralnych Cricot2 – Andrzej Wełmiński, tańca butoh – Ko Murobushi, tańca indyjskiego – Gitanjali Koland. Brała udział w licznych kursach historii tańca hiszpańskiego, którą zajmuje się intensywnie od 2010 r.  Autorka artykułów i tekstów poświęconych tematyce tanecznej m.in. “Taniec w warszawskich bibliotekach” (2018 r.), “Tropem Carmen, tytułowej bohaterki opery Bizeta” (2013 r.). W latach 2004-2013 prowadziła własną szkołę tańca Studio Tańca NTF, aktualnie prowadzi autorskie kursy tańca hiszpańskiego w Instytucie Cervantesa w Warszawie. Występuje z artystami flamenco, muzyki klasycznej, tancerzami i zespołami różnych technik tańca. Prezentowała autorskie choreografie na festiwalach tańca i konferencjach muzycznych. Współpracowała jako tancerka i choreograf z teatrem, operą i telewizją. Związana z Centrum Sztuki Tańca w Warszawie i Związkiem Artystów Scen Polskich ZASP.

NTF TEATR TAŃCA MAŁGORZATY MATUSZEWSKIEJ (TTNTF)

Teatr został założony w roku 2000. TTNTF korzysta z tańca hiszpańskiego jako jednego z wielu środków wyrazu, z połączenia których buduje charakterystyczny dla siebie oryginalny język wypowiedzi artystycznej. Projekty TTNTF prezentowane były na licznych festiwalach sztuki m.in.: Festiwal Sztuki Współczesnej Rozdroże w Warszawie, Międzynarodowy Festiwal Flamenco „Duende” w Poznaniu, Festiwal Sztuki Niezależnej Re:wizje w Warszawie, Warszawska Scena Tańca, Gdański Festiwal Tańca, Warszawskie Dni F.G. Lorki. i wielu innych. Strona teatru i autorki www.ntf.pl.

TANIEC FLAMENCO

Forma tańca hiszpańskiego (andaluzyjskiego) powstała w XIX wieku na fali romantycznej mody oraz opozycji, do święcącej w wieku XVIII tryumfy, techniki bailes boleros (będącej fuzją tańców narodowych Hiszpanii i techniki tańca klasycznego). Taniec flamenco utożsamiany popularnie z tańcem Cyganów zamieszkujących od XV wieku Andaluzję jest w rzeczywistości fuzją tańców nagromadzonych przez wieki na ziemi andaluzyjskiej, a następnie aflamencados. Jako aflamencado rozumie się przekształcenie istniejącej formy na modłę flamenco, czyli „al modo de los Gitanos” (w stylu cygańskim). Oznacza to tyle, co tańczyć na sposób cygański, a nie, jak się błędnie potocznie rozumie, tańczyć taniec cygański. Flamenco jest zaliczane do jednej z czterech form tańca stanowiących razem Danza Española (Taniec Hiszpański): escuela bolera, flamenco, clasico español, tańce folklorystyczne. Stanowi również główny element składowy, obok technik klasycznych, tańca clasico español.

 ——————–

14.03.2019 / 19:00

„ZMIERZCH OPUSZCZONYCH MIAST” /  Sylwia Hanff / Teatr Limen Butoh / PREMIERA POLSKA

Koncepcja i wykonanie: Sylwia Hanff
Muzyka: Pierre Boeswillwald
Wideo: Robert Jędrzejewski i Sylwia Hanff

 

Performans odnosi się do kulturowego zjawiska postapokaliptycznych wizji świata jako odbicia lęków „społeczeństw ryzyka” i współczesnej cywilizacji. Premiera performansu odbyła się w 2017 r. na Międzynarodowych Spotkaniach Muzyki Akusmatycznej i Butoh «En Chair et en Son» w słynnym ośrodku kultury cyfrowej Le Cube pod Paryżem w 2017 r. Solo Sylwii Hanff w Centrum Sztuki Tańca w Warszawie to polska premiera performansu.

Pierre Boeswillwald o swoim utworze: „Moja wizja to <<istota>> samotnie poruszająca się w bezludnej przestrzeni jak Czarnobyl, Fukushima, Kłomino-miasto widmo, Machu Picchu. W tych wyobrażonych miejscach pojawiają się sonorystyczne wspomnienia – duchy wydarzeń, których przyczyny zostały zapomniane. Samotna istota podąża – jak za swoim przeznaczeniem – za tymi dźwiękowymi obiektami.”

Interpretacja Sylwii Hanff jest inspirowana filmem Andrieja Tarkowskiego „Stalker”. Film opowiada o ekspedycji prowadzonej przez Stalkera do zamkniętego obszaru nazywanego „Strefą”, który sam w sobie jest czymś mistycznym – czującą i myślącą przestrzenią, do której nie stosują się zwykłe prawa fizyki. Centrum „Strefy” stanowi „Pokój”, który spełnia ukryte życzenia i nieświadome pragnienia. Stalker to ktoś, kto posiada zdolność przekraczania granic tego, co nieznane, niebezpieczne i zakazane. To „jurodiwy” – „Święty głupiec”, niewinny w oczach Boga. Takie właśnie „Strefy” można znaleźć w opuszczonych miastach…

Spotkanie po spektaklu poprowadzi Julia Hoczyk.

SYLWIA HANFF

Warszawska artystka, pionierka i jedna z najbardziej rozpoznawalnych tancerek butoh w Polsce. Butoh uczyła się u największych mistrzów. Performerka teatru fizycznego, instruktorka improwizacji tańca i symboliki ciała, nauczycielka jogi i medytacji. Tańca współczesnego i orientalnego uczyła się na wielu międzynarodowych festiwalach i warsztatach tańca w Polsce, Niemczech i Wielkiej Brytanii, tańczyła w międzynarodowych projektach tanecznych, była aktorką zespołu Warszawskiego Teatru Pantomimy przy Teatrze Żydowskim w Warszawie, 10 lat współpracowała z Teatrem Narodowym i Operą Narodową, współpracuje z teatrami fizycznymi i eksperymentalnymi. Magister filozofii UW; menadżerka kultury – od 18 lat organizuje wydarzenia butoh; od 19 lat prowadzi warsztaty pracy z ciałem i medytacji w ruchu. Wszystkie doświadczenia pozwoliły na poznanie warsztatu twórców butoh, metod wypracowanych przez trzy kolejne generacje tancerzy, spowodowały twórczy rozwój i znalezienie własnego stylu. Od 2002 r. prowadzi Teatr Limen Butoh, stworzyła 19 autorskich spektakli solowych i zespołowych oraz wiele etiud i improwizacji. Została opisana w książce „Obecni ciałem. Warsztat polskich tancerzy” Magdaleny Zamorskiej (wydanej w jęz. angielskim pt. Intense Bodily Presence: Practices of Polish Butō  przez Peter Lang GmbH, wrzesień 2018) i The Body Revolving Stage. New Dance in New Poland, Jadwigi Majewskiej. Stypendystka Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Dyrektorka Artystyczna Butohpolis – Międzynarodowego Festiwalu Sztuki Butoh w Warszawie.

„Tancerka, która spala wszystko, co stanie na jej drodze. Nieporównywalna z niczym innym gra. Gdyby energię można wizualizować zapewne sala, drzwi, widownia zajęłaby się ogniem”. – Marek Korwitt, jeden ze stażystów i współpracowników Jerzego Grotowskiego.

www.limenbutoh.net

PIERRE BOESWILLWALD

rancuski kompozytor, pionier muzyki elektroakustycznej; urodził się we Francji w 1934 roku, kształcił się w zakresie muzyki elektronicznej (m. in. studia u P. Schaeffera w Konserwatorium Paryskim oraz GRM), sztuk wizualnych i teatru. W 1953 roku odkrył klub Radiophonique założony przez pisarza Jean Tardieu, który był kolebką muzyki elektro. Tam spotyka i ma możliwość pracy między innymi z takimi artystami jak: Roland Barthes, Pierre Jean Jouve, Montherlant , Claude Jean-Louis Barrault, Piéplu Jean Villar i Maria Casares, Bernard Parmégiani. W 1954 roku uczestniczył w Wolfram Mehring w zakładaniu Teatru Mandrake, w którym rozpoczął swoje pierwsze eksperymenty w zakresie muzyki dla teatru. Potem pracował w teatrze z Jean Gillibert oraz z wieloma reżyserami i instytucjami (Blin, Sorano, Lavelli, Bataille, Maréchal, Comédie Française, Festival de Gavarnie). W kolejnych latach zrealizował szereg „ścieżek dźwiękowych” (około 300) m.in. dla Centrum Pompidou, Sigma Bordeaux, Avignon, CRA. Uprawiał elektroakustyczną improwizację w ramach grupy bezpośredniej ekspresji N Chateauvallons i Opus Christian Clozier Alain Savouret i Jacques Lejeune. Był członkiem Artam (warsztat badań technologii przetwarzania dźwięku). Założył Nicole Lachartre CACL (stowarzyszenie współpracy instrumentalistów i kompozytorów) oraz – wraz z kompozytorem Éric Mulard – Studio Delta p La Rochelle, jest członkiem założycielem i prezesem francuskiej federacji ICEM-UNESCO; członek Towarzystwa Inżynierii audio NY i Międzynarodowej Akademii Muzyki Elektroakustycznej w Bourges. Przez wiele lat nauczał kompozycji muzycznej (Pantin, Evry, IMEB, IRCAM, Lille University, Institut de la marionnette). Założył MEA Plessi Robinsson Bourges i Amiens gdzie nauczał od 1983 do 2002 roku.

BUTOH

Kontrkulturowa forma współczesnego tańca, która narodziła się w Japonii na przełomie lat 50 i 60 XX w. Zrywa z kanonami tradycyjnej sztuki, nie tylko japońskiej. Inspiracją były też ekspresjonizm, koncepcja teatru okrucieństwa Antonin’a Artaud’a, filozofia Nietzsche’go, pisma Bataille’a, twórczość Genet’a. Odwołuje się do ludowej estetyki brzydoty, sam w sobie jest rytuałem wyzwalającym wewnętrzną energię i eksplorującym mroki podświadomości. Z premedytacją ukazuje zakazane dotąd obszary życia. Butoh to taniec, którego istotą jest poszerzona percepcja ciała wyzwolonego z automatyzmów codzienności, poszukiwanie tego, co autentyczne w ciele, tajemniczego piękna, otwarcie na kontakt z Jaźnią i jedność Uniwersum w jego wiecznym cyklu życia i śmierci. Butoh jest stanem jedności umysłu-ciała umożliwiającym subtelne odczuwanie świata wewnętrznego i zewnętrznego, to czyste doświadczenie zmieniających się stanów istnienia. Tancerz, istniejąc na krańcach czasu, otwiera przestrzeń, w której ujawniają się rzeczy niewidzialne.

————————–

21.03.2019 / 19.00 / Kino Tańca
Focus na taniec / HER MAGNUM OPUS
Kuratorka: Regina Lissowska-Postaremczak

Program Focus na taniec koncentruje się na tańcu w przestrzeniach życia prywatnego i społecznego. Prezentuje wielość perspektyw i ludzkich doświadczeń, w których taniec wykracza poza przestrzeń sztuki, stając się drogą życia, źródłem tożsamości i więzi międzyludzkich, narzędziem kształtowania rzeczywistości. Program prezentuje szerokie spektrum filmowych form, od dokumentów, przez filmy fabularne, po artystyczne eksperymenty, w selekcji uznanych i wielokrotnie nagradzanych produkcji z ostatnich lat.

Motywem przewodnim marcowego pokazu filmowego jest postać mistrza/nauczyciela, dzięki któremu taniec staje się przestrzenią spotkania, budowania relacji i przekazywania wartości, nadających kształt życiu i twórczości kolejnych pokoleń. Kuratorką cyklu jest Regina Lissowska-Postaremczak.

Zapraszamy na polską premierę niezwykłego, pełnometrażowego filmu „Her Magnum Opus”, oraz spotkanie z jego reżyserką – Martą Renzi.

W ramach wieczoru zaprezentujemy także krótkometrażowy film „Dans la cour de Vivianne Gauthier” w reżyserii Marie-Claude Fournier – dokumentalny portret charyzmatycznej, osiemdziesięcioletniej mistrzyni tańca, która dzięki swojej pracy choreograficznej i pedagogicznej stała się jedna z ikon haitańskiej kultury.

Po projekcji zapraszamy na rozmowę z Martą Renzi, reżyserką filmu Her Magnum Opus.

FILMY WIECZORU

“Dans la cour de Vivianne Gauthier” (In the Heart of Vivianne Gauthier)
Reż. Marie-Claude Fournier | Canada, Haiti | 2017 | 12 min.
PREMIERA POLSKA
Trailer: https://vimeo.com/223534698

“Her Magnum Opus”
Reż. Marta Renzi | USA | 2017 | 61 min.
PREMIERA POLSKA
Trailer: https://vimeo.com/216688852
Strona www: https://www.hermagnumopus.com/

MARTA RENZI
Marta Renzi jest autorką ponad dwudziestu filmów krótkometrażowych, prezentowanych na festiwalach na całym świecie, a ostatnio ukończyła swój pierwszy pełnometrażowy film fabularny „Her Magnum Opus”. Nazywana przez magazyn Dancing in the Streets „nieustraszonym odkrywcą niekonwencjonalnych przestrzeni” dzięki swoim choreografiom site-specific. Renzi w latach osiemdziesiątych tworzyła filmy tańca na zlecenie telewizji publicznej. Siedmiokrotnie otrzymała stypendium twórcze NEA, rezydentka BogliascoFellow 2013 i RAW CommunitySupported Artist2014.
Jest siedmiokrotną laurearką stypendiów choreograficznych z NEA i autorką licznych choreografii realizowanych na zlecenie instytucji kultury – m.in. spektakli takich, jak „Book of Breath”, oraz filmów tańca m.in. „Plow Plant Reap”, prezentowany podczas festiwalu filmowego Dance on Camera w Lincoln Center w Nowy Jorku. Jej Project Co. wykorzystuje każdą okazję do swobodnego występów w przestrzeniach publicznych, występując w miejscach takich jak Central Park Summerstage i Jacob’sPillow.
REGINA LISSOWSKA-POSTAREMCZAK – KURATORKA

Teatrolog, badaczka tańca, od 6 lat działa w obszarze filmu tańca jako kuratorka (Dances with Camera w ramach Short Waves Festival), selekcjonerka i programerka pokazów i międzynarodowych festiwali filmowych (m.in. Mobile Dance Film Festival, NY), jest członkiem Dance Films Association.

PROGRAM

“Dans la cour de Vivianne Gauthier” (In the Heart of Vivianne Gauthier)
Reż. Marie-Claude Fournier | Canada, Haiti | 2017 | 12 min.
PREMIERA POLSKA
Trailer: https://vimeo.com/223534698

Reżyseria: Marie-Claude Fournier
Scenariusz: Marie-Claude Fournier, Andrew Bigosinski
Zdjęcia: Marco Saint-Juste
Montaż: VéroniqueBarbe
Dźwięk: Dominique Frantz, Marc Tawil
Obsada: Vivianne Gauthier
Produkcja: Paula Hyppolite, Production Company Cine Services / Cine Institute (Jacmel Haiti)

«Niczego nie żałujcie» -mówi Vivianne Gauthier, siedząca w swoim „domku z piernika”, w którym mieszka od ponad osiemdziesięciu lat. Silna, energiczna, zdyscyplinowana i jedyna w swoim rodzaju, ta choreografka i nauczycielka tańca zbudowała swoje życie na swój własny sposób, stając się symboliczną postacią haitańskiej kultury. Dokumentalny film jest portretem tej uroczej kobiety, odwiedzanej w jej słynnej willi w Port-au-Prince.

“Her Magnum Opus”
Reż. Marta Renzi | USA | 2017 | 61 min.
PREMIERA POLSKA
Trailer: https://vimeo.com/216688852

Strona www: https://www.hermagnumopus.com/

Scenariusz i reżyseria: Marta Renzi
Zdjęcia: Charles Caster-Dudzick, Cari Ann Shim Sham, KalToth
Montaż: Marta Renzi
Muzyka: LevZhurbin
Dźwięk: Caleb Townsend, Heather Gross
Produkcja: And Dancers, Inc, Paul Galando
Obsada: Aileen Passloff, Arthur Aviles, Aislinn MacMaster, Andy Chapman, Blakeley White-McGuire, Tina Vasquez, Esme Boyce, Rob Sorrentino, Maya Tacon, Deborah Tacon, Amos Wolff, Lorenzo Wolff, Kate Steinberg, James Desmond, Paul Galando, Max Kumangai.

Her “Magnum Opus” to znakomity pełnometrażowy debiut fabularny wielokrotnie nagradzanej amerykańskiej reżyserki i choreografki Marty Renzi, w której twórczości tancerze zawsze byli przede wszystkim ludźmi. Film jest odą reżyserki do kreatywności i wspólnoty, w której swobodna narracja jest niemal w całości zrealizowana poprzez ruch i muzykę. Niczym postaci ze Snu nocy letniej, bohaterowie filmu wplatają się w akcję, osnutą wokół spotkania po latach i wspólnej biesiady. Przewodniczką uroczystości jest Aileen Passloff, siwowłosa i żywiołowa mistrzyni tańca, grająca wersję siebie. W gronie jej gości znajduje się oddany młodszy przyjaciel (tancerz Arthur Avilés), tancerka w ciąży, młoda para szukająca porady, a nawet książę z bajki, który wyskakuje ze sterty jesiennych liści. To pełna uroku mieszanka magicznego realizmu i improwizowanej naturalności. Film rozwija się w sielankowej scenerii – plaży, lasu, wiejskiej rezydencji, która zdaje się podtrzymywać emocjonalne więzi tej grupy, będąc dla nich źródłem inspiracji i pocieszenia.

————————————

25 – 29.03.2019
WARSZTATY
ANNA GODOWSKA / „TANIEC ŚNIĄCEGO CIAŁA”
WSTĘP WOLNY
Obowiązują zapisy – zapisy rozpoczną się 11 marca

Zapraszamy na warsztat poświęcony pracy ze snami i nieświadomością. Metoda zastosowana podczas warsztatów stanowi artystyczne wykorzystanie idei psychologii zorientowanej na proces i psychologii analitycznej w pracy teatralnej. Zgodnie z tymi ideami śnienie jest permanentną rzeczywistością. Jest obecne tu i teraz w doświadczeniach ciała, w fantazjach, wspomnieniach, relacjach z innymi ludźmi. Dlatego istotą i zarazem wielką zaletą proponowanej metody jest możliwość pracy z każdym rodzajem indywidualnego i zbiorowego doświadczenia. Warsztat przybliża techniki korzystania z zasobów nieświadomości, pokazuje jak odnajdywać impulsy nieświadomości, jak je rozwijać i przekształcać w ruch, taniec, proces kształtowania postaci. Warsztaty pozwalają odkryć, głębiej poczuć i zrozumieć związki pomiędzy ciałem i psychiką, oraz sposoby jak te związki wykorzystać w procesie twórczym.
Warsztat stanowi syntezę doświadczeń Anny Godowskiej z realizacji prekursorskiego projektu badawczego pod nazwą Taniec Śniącego Ciała, realizowanego od 2004 roku wraz ze Sławomirem Krawczyńskim, i inspirowanego metodami psychologicznymi Arnolda Mindella i Carla Gustawa Junga. Projekt ten realizowany był dzięki pomocy takich instytucji jak Centre national de la danse Pantin-Paris, Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Visegrad Fund, Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie, Centre Maison Folie w Belgii, Art Qarter Budapest, Art Station Foudnation. W ramach tego długofalowego projektu, prowadzonego w Polsce i zagranicą jego twórcy zrealizowali wiele przedsięwzięć artystycznych i edukacyjnych.

ANNA GODOWSKA
Choreografka, tancerka, pedagog tańca współczesnego.
Taniec jest dla niej wyjątkową formą ekspresji ludzkiej duchowości, a jednocześnie sposobem na jej zgłębianie.
Prace solowe: ”Na drodze do Opus” w ramach „Solo w dialogu-Solo im dialog”, przygotowane na otwarcie Choreographisches Zentrum NRW w Essen, 2000; Rezydentka Centre national de la danse w Paryżu (2005), centrum Maison Folie w Belgii oraz Choreographisches Zentrum NRW w Essen, stypendystka Mobile Academy (2006), uczestniczka Theorem Residency Project (2005). oraz Interdyscyplinary Dramaturgy Coaching w Zagrzebiu, Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2013 i 2017). Autorka i realizatorka wielu projektów artystyczno edukacyjnych, z których najważniejszy „Podświadomość a Ciało”, stał się podstawą do napisania pracy magisterskiej „Dance as a creative work with the body in the proces of individuation” (Uniwersytet Warszawski 2006).
W latach 2001-2012 Anna Godowska,wspólnie ze Sławkiem Krawczyńśkim, prowadziła Teatr Bretoncaffe. Pierwsza praca Bretoncaffe, spektakl „Lustro. Byliśmy tam lecz zdążyliśmy zapomnieć”, otrzymał jedną z nagród głównych VIII Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Sztuki Współczesnej, a cały dorobek teatru to kilkanaście spektakli prezentowanych na wielu scenach w Polsce oraz na licznych festiwalach zagranicą.

Najważniejszą częścią wspólnej pracy artystów jest projekt badawczy pod nazwą „Taniec śniącego ciała“, zainicjowany w 2005r. – w ramach rezydencji Anny Godowskiej w Centre national de la danse Pantin-Paris. Celem tego projektu jest zastosowanie idei psychologii analitycznej Carla Gustava Junga oraz psychologii zorientowanej na proces Arnolda Mindell’a w praktyce tańca i teatru.

Programową syntezę poszukiwań Godowskiej i Krawczyńskiego stanowi projekt Święto Snów / The_Rite_of_Dreams_Project, zainicjowany w 2013 r. Pierwsza praca w ramach tego projektu, spektakl „Niżyński. Święto snów”, zrealizowany w całości w oparciu o rozwijane przez artystów metody, otrzymał dwie nagrody Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego podczas Polskiej Platformy Tańca 2014 w Lublinie: za najlepszy spektakl oraz za najlepsze wykonanie artystyczne. W rankingu Najlepszy, najlepsza, najlepsi w sezonie 2013/2014 miesięcznika Teatr, spektakl znalazł się w grupie najlepszych przedstawień teatru tańca w Polsce. W roku 2015 Anna Godowska i Sławek Krawczyński otrzymali nagrodę okolicznościową Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego z okazji 15-lecia wspólnej pracy artystycznej, za osiągnięcia i wkład w rozwój tańca współczesnego w Polsce.
Najnowszy spektakl Godowskiej i Krawczyńskiego „Bataille i świt nowych dni”, prezentowany na wielu festiwalach w Polsce i zagranicą, to ekspresyjna, poruszająca interpretacja twórczości wybitnego filozofa Georgesa Bataille’a, zrealizowana na sześcioro tancerzySpektakl „Hamlet. Sen” otrzymał pierwszą nagrodę festiwalu Sopockie Konsekwencja Teatralne, grudzień 2018.
Autorka choreografii do wszystkich spektakli zespołu Chór Kobiet: „Tu mówi Chór” (premiera Instytut Teatralny), „Magnificat” (premiera Instytut Teatralny), „Requiemaszyna“ (premiera Instytut Teatralny), „Hymn do miłości” reż. Marta Górnicka oraz twórca choreografii do spektaklu „Matka Courage nie będzie milczeć. Chór na czas wojny.” Reż. M. Górnicka (premiera Museum Sztuki Współczesnej, Tel Aviv Izrael), „Matka Courage” Staatstheater Braunscweig. Choreografia do spektaklu „Jedem das Seine” w Kammerspiele Theater Monachium, maj 2018.
W dorobku także współpraca z artystami z innych dziedzin sztuki (film, sztuki wizualne i plastyczne), w ramach której wyróżnić należy wieloletnią współpracę z artystką sztuk plastycznych Katarzyną Kozyrą: „Lord of the Dance” (2002), premiera: Museo Nacional Centro de Arte Reina, Sofia – współpraca choroegraficzna; “Cheerleader” (2006), premiera: Galeria Narodowa Zachęta w Warszawie, choreografia i reżyseria ruchu; “Il Castrato”, (2006), premiera International festival Gender Bender in Bologna, Italy, choreografia do performansu oraz pracy video. Współpraca z reż. filmowym Kubą Czekajem – choreografia do filmu „Ciemnego pokoju nie trzeba się bać” oraz „Królewicz Olch”.
Jako choreografka i tancerka współpracowała także z Teatrem Narodowym w Warszawie oraz Operą Narodową Teatru Wielkiego w Warszawie. W grudniu 2017 r. Anna Godowska otrzymała nagrodę za choregrafię na Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym Boska Komedia w Krakowie.

29.03.2019 / godz. 12:00
ANNA GODOWSKA / „TANIEC ŚNIĄCEGO CIAŁA” / OTWARTY POKAZ PRACY
WSTĘP WOLNY

Zapraszamy na finałowy, otwarty pokaz pracy po pięciodniowym warsztacie poświęconym pracy ze snami i nieświadomością. Metoda zastosowana podczas warsztatów stanowi artystyczne wykorzystanie idei psychologii zorientowanej na proces i psychologii analitycznej w pracy teatralnej. Zgodnie z tymi ideami śnienie jest permanentną rzeczywistością. Jest obecne tu i teraz w doświadczeniach ciała, w fantazjach, wspomnieniach, relacjach z innymi ludźmi. Dlatego istotą i zarazem wielką zaletą proponowanej metody jest możliwość pracy z każdym rodzajem indywidualnego i zbiorowego doświadczenia. Warsztat stanowi syntezę doświadczeń Anny Godowskiej z realizacji prekursorskiego projektu badawczego pod nazwą Taniec Śniącego Ciała, realizowanego od 2004 roku wraz ze Sławomirem Krawczyńskim, i inspirowanego metodami psychologicznymi Arnolda Mindella i Carla Gustawa Junga.

 

———————-

Organizatorzy projektu CST: Fundacja Artystyczna PERFORM, Fundacja Rozwoju Teatru ‘NOWA FALA’ / HOTELOKO movement makers

Partner projektu 2016 i 2019: Mazowiecki Instytut Kultury

Współpraca: Centrum w Ruchu, Fundacja Burdąg, Fundacja B’cause, Fundacja Ciało/Umysł, Fundacja Grab Art Foundation / h.art company, Fundacja Movementum/Warsaw Dance Department, Fundacja „Myśl w Ciele” / Warszawska Pracownia Kinetograficzna, Fundacja Rezonanse Kultury, Fundacja Rozwoju Tańca „Eferte” / Mufmi Teatr Tańca, Fundacja Scena Współczesna / Teatr Tańca Zawirowania, Fundacja Sztuka i Współczesność, Fundacja Sztuki Tańca, Fundacja Tradycji i Transformacji Sztuki / Teatr Tańca NTF, Stowarzyszenie „Akademia Umiejętności Społecznych”/ Teatr Limen Butoh, Stowarzyszenie i Kolektyw Artystyczny Format ZERO, Stowarzyszenie Ja Ja Ja Ne Ne Ne / TukaWach, Stowarzyszenie Strefa Otwarta / Warszawski Teatr Tańca, Stowarzyszenie Sztuka Nowa, ZASP-Stowarzyszenie Polskich Artystów Teatru, Filmu, Radia i Telewizji, Sekcja Tańca i Baletu, oraz niezależni artyści: Anna Godowska i Sławek Krawczyński, Wojciech Grudziński, Ilona Trybuła.

Patronat medialny: portal taniecPOLSKA.pl, TVP Kultura, RDC, e-teatr, miesięcznik TEATR, Teatr dla Wszystkich, Teatralia.com.pl, TANIEC, Warsawholic, Notes na 6 tygodni, Going.

Centrum Sztuki Tańca w Warszawie

Siedziba 2019: Mazowiecki Instytut Kultury

ul. Elektoralna 12

00-139 Warszawa

Dokładny program i szczegółowe informacje na stronach:

www.centrumsztukitanca.eu

https://www.mik.waw.pl/

Facebook: www.facebook.com/cstwarszawa

Instagram: https://www.instagram.com/centrumsztukitancacst/

— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —

Prawa autorskie

Klauzula zgody na wykorzystanie wizerunku uczestnika imprezy organizowanej przez Centrum Sztuki Tańca w Warszawie

Każdy uczestnik biorący udział w imprezach organizowanych przez Centrum Sztuki Tańca w Warszawie / CST wyraża zgodę na rozpowszechnianie, w celach promocji CST, swojego wizerunku w filmach i zdjęciach zrealizowanych podczas wydarzeń, w których dobrowolnie uczestniczył zgodnie z art. 81 ustawy z dnia 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity Dz.U. z 2006r. nr 90,poz. 631,z późniejszymi zmianami). W przypadku braku takiej zgody uczestnik imprezy organizowanej przez CST informuję organizatora przed rozpoczęciem imprezy, w której dobrowolnie uczestniczy.