Recenzja ze spektaklu „Enemy”/ Barbara Tuszyńska

06/04/18 / Krytyka

Barbara Tuszyńska / „Enemy”. Głuchy krzyk

Z ciemności wyłania się odwrócona plecami, osnuta śnieżnobiałym światłem, ciemnowłosa  postać kobieca. Ciemność… I znów przerywa ją światło. Na scenie pojawia się duet Pauliny Święcańskiej i Hanny Jurczak. Ciasno splecione ciała w jasnym płaszczu, jedno szamocze się, próbuje się uwolnić. Uścisk zostaje przerwany. Święcańska, obnażona do cielistego body, leży w pozycji embrionalnej. Uczy się poruszać samodzielnie, szuka punktu oparcia, polemizuje z grawitacją. Performerka na przemian przyjaźni się i walczy z podłogą, niepewnie wchodzi w nową sytuację. Odradza się.

„Enemy” przypomina, że każdy z nas pełen jest sprzeczności. Każdy ma swoje drugie „ja”, szlachetne intencje oraz głęboko skrywane tajemnice. Z pomocą ciszy artystki wsłuchują się w siebie nawzajem. Korzystają z improwizacji kontaktowej (w praktyce tanecznej często zwanej kontakt improwizacją) – charakterystycznej dla Święcańskiej metody pracy z ciałem. Partnerują sobie w lirycznych momentach zgody i akceptacji. Pojawiające się dźwięki budują  napięcie, stopniowo są coraz głośniejsze, aż stają się nieprzyjemne i trudne do zniesienia, dysharmoniczne. Dźwięki nie są tylko odtwarzane. Hanna Jurczak wprowadza widzów w odgrywany świat również głosem. Z początku cichy, melodyjny, kontrolowany, wybrzmiewa pod koniec po raz drugi – jako głośny, pierwotny jęk, przechodzący w uwalniający krzyk. Choreografia jest spójna z muzyką i światłem. Natężenie ruchu wzmaga się i opada – artystki poruszają się w różnych poziomach. W chwilach ciszy ruch bywa bardzo oszczędny. Systematycznie przechodzi od miękkiego, wydłużonego i delikatnego do dynamicznego, sztywniejącego i rozedrganego. Należy docenić świadome podejście do przestrzeni, która została w pełni rozplanowana. Jest fizycznie pusta i czysta, po brzegi natomiast wypełniona treścią – ruchem i emocjami.

Wielu widzów dość jednoznacznie może się z tymi emocjami utożsamić, przejrzeć się w bohaterce. Kiedy jednak mimika przestaje podążać za ruchem, tworzona przez artystki relacja z widzami staje się chwiejna, narracja urywa się. Gra aktorska wymaga jeszcze dopracowania. Czy celowo kontur szkicowanej postaci był momentami tak ostry, że zdawała się być przerysowana? Nie za dużo wyłaniającego się z tej geometrii dramatyzmu?

Konwencjonalne posługiwanie się światłem zimnym, białym i niebieskim oraz ciepłym, żółtym i czerwonym, podkreśla motyw przewodni spektaklu – dychotomię pomiędzy dobrem i złem, znanym i nieznanym, wolnością i koniecznością. Święcańska  podejmuje uniwersalny, bliski wielu z nas temat wewnętrznego rozdarcia. Spektakl jest kompozycyjnie przemyślany i zachęca do zastanowienia się nad granicami własnego horyzontu.

 

„Enemy”

Koncepcja i reżyseria: Paulina Święcańska

Kreacja postaci i taniec: Paulina Święcańska i Hanna Jurczak

Reżyseria świateł: Romuald Woźniak

Produkcja: Fundacja Artystyczna PERFORM

Premiera:  11.12.2014 podczas Gali Finałowej Warszawskiej Platformy Tańca w Mazowieckim Instytucie Kultury w Warszawie.

Spektakl  prezentowany 26.03.2018 w ramach programu Centrum Sztuki Tańca w Warszawie 2017-2019 w Domu Kultury KADR (sala Marzyciel).

Zdjęcie w tle: PAT MIC

— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —

Organizatorzy: Fundacja Artystyczna PERFORM, Fundacja Rozwoju Teatru ‘NOWA FALA’ / HOTELOKO movement makers

Partner projektu: Dom Kultury Kadr

Współpraca: Centrum w Ruchu, Fundacja Burdąg, Fundacja B’cause, Fundacja Ciało/Umysł, Fundacja Ciało się, Fundacja Movementum/Warsaw Dance Department, Fundacja „Myśl w Ciele” / Warszawska Pracownia Kinetograficzna, Fundacja Rozwoju Tańca „Eferte” / Mufmi Teatr Tańca, Fundacja Scena Współczesna / Teatr Tańca Zawirowania, Fundacja Sztuka i Współczesność, Fundacja Sztuki Tańca, Fundacja Tradycji i Transformacji Sztuki / Teatr Tańca NTF, Stowarzyszenie „Akademia Umiejętności Społecznych”/ Teatr Limen Butoh, Stowarzyszenie i Kolektyw Artystyczny Format ZERO, Stowarzyszenie Ja Ja Ja Ne Ne Ne / TukaWach, Stowarzyszenie Strefa Otwarta / Warszawski Teatr Tańca, Stowarzyszenie Sztuka Nowa

Patronat medialny: portal taniecPOLSKA.pl, TVP Kultura, e-teatr, teatr dla was.pl, miesięcznik TEATR, RDC, Warsawholic, Going., TANIEC

Centrum Sztuki Tańca w Warszawie

Siedziba 2017-2019: Dom Kultury Kadr
il. Przemysława Gintrowskiego 32
02-697 Warszawa

Facebook: www.facebook.com/cstwarszawa

Instagram: https://www.instagram.com/centrumsztukitancacst/

Twitter: https://twitter.com/CSTwWarszawie