Ładowanie Wydarzenia

« Powrót do kalendarza

  • To event minęło.

ORGANIZATOR: BIBLIOTEKA INSTYTUTU MUZYKI I TAŃCA / TANIEC W BIBLIOTECE – LA DANZA i EL BAILE / DLACZEGO WARTO CZYTAĆ O TAŃCU?

29 listopada 17:30 - 18:30

Darmowy

Taniec w bibliotece – la Danza i el Baile

Projekt “Taniec w bibliotece – la Danza i el Baile”  jest to cykl 10 spotkań z wyjątkowymi osobowościami warszawskiego świata tańca i wyjątkowymi książkami. Projekt jest realizowany w ramach programu Centrum Sztuki Tańca w Warszawie – Laboratorium a twórczynią jego pierwszej odsłony jest Małgorzata Matuszewska reprezentującą Fundację Tradycji i Transformacji Sztuki. Głównym Partnerem Projektu jest Instytut Cervantesa w Warszawie.

29 listopada godz.17.30-18.30 czwartek

Miejsce: Biblioteka Instytutu Muzyki i Tańca przy ulicy Aleksandra Fredry 8 Warszawa (Śródmieście)

“Dlaczego warto czytać o tańcu?

spotkanie z Hanną Raszewską-Kursą

Prezentacja publikacji Centrum Sztuki tańca w Warszawie „Taniec w Warszawie – społeczeństwo, edukacja, kultura. Wydawnictwo pokonferencyjne Centrum Sztuki Tańca w Warszawie 2018”

Taniec widziany od strony pióra i klawiatury, o tym, czego w dwóch słowach ująć się nie da i o tym, co bez książek zostałoby zapomniane.

 

autorka projektu: Małgorzata Matuszewska

realizacja: Fundacja Tradycji i Transformacji Sztuki z Warszawy

główny partner: Instytut Cervantesa w Warszawie

Projekt współfinansuje m.st. Warszawa

partnerzy strategiczni: Instytut Muzyki i Tańca, Biblioteka Publiczna w dzielnicy Białołęka m.st. Warszawy, Biblioteka Publiczna im. Stanisława Staszica w dzielnicy Bielany m.st. Warszawy, Biblioteka Publiczna w dzielnicy Ochota m.st. Warszawy, Biblioteka Publiczna im. Zygmunta Jana Rumla w dzielnicy Praga-Południe m.st. Warszawy, Biblioteka Publiczna w dzielnicy Wawer m.st. Warszawy, Big Book Café,

czas realizacji: 24 listopada – 15 grudnia  2018

daty: 24, 28, 29.11.2018 / 1,5,6,8,12,13,15.12.2018

 

Idea Laboratorium środowiskowego

Laboratorium środowiskowe realizowany w ramach programów społecznych w CST jest skupione m.in. na integracji środowiska warszawskich organizacji pozarządowych oraz indywidualnych osób związanych z tańcem w Warszawie (praktycy/ki, teoretycy/ki, menadżerowie/ki, kuratorzy/ki, animatorzy/ki kultury).

Poprzez laboratoria artyści/ki mają szansę m.in.  zaprezentować swoje indywidualne pomysły, nawiązać współpracę z innymi warszawskimi twórcami, wypracować modele wspólnego funkcjonowania i rozwoju sztuki tańca w różnych odsłonach w Warszawie. Pierwsze Laboratorium środowiskowe w roku 2018 jest realizowane przez Małgorzatę Matuszewską reprezentującą Fundację Tradycji i Transformacji Sztuki poprzez autorski projekt „Taniec w bibliotece – La Danza i el Baile”.

 

Więcej o projekcie “Taniec w bibliotece – la Danza i el Baile”

Projekt “Taniec w bibliotece – la Danza i el Baile”  to spotkania z wyjątkowymi osobowościami warszawskiego świata tańca i wyjątkowymi książkami. Głównym założeniem projektu jest podkreślenie i wzmocnienie obecności tańca w bibliotekach publicznych m.st. Warszawy, a także przybliżenie beneficjentom projektu zjawiska tańca w szerokim jego spektrum ze szczególnym uwzględnieniem świata tańca hiszpańskiego. Projekt stawia silny akcent na zapoznanie czytelników z ofertą wydawniczą z dziedziny tańca, jej najnowszymi i najbardziej wartościowymi pozycjami oraz zasobami zbiorów związanych z tematyką taneczną zgromadzonych w bibliotekach publicznych Warszawy.

 

„W języku hiszpańskim występują dwa terminy na określenie tańca:  la danza i el baile.  Wyjaśniając w dużym uproszczeniu różnice pomiędzy wymienionymi terminami, można przyjąć dwie perspektywy. Pierwsza perspektywa to często stosowane rozróżnienie:  la danza w odniesieniu do szerokiego zjawiska tańca, natomiast el baile stosowane w szczególności dla tańca flamenco. W drugiej perspektywie la danza stosuje się w odniesieniu do technik akademickich, a el baile w odniesieniu do technik naturalnych / swobodnych. Wpisując oba terminy w tytuł projektu, pragnę nie tylko podkreślić wyraźny akcent hiszpański, ale również zaznaczyć występującą przez wieki opozycję pomiędzy tym, co wystudiowane, a tym, co swobodne w materii tańca. Opozycję niezwykle twórczą i stanowiącą impuls do rozwoju sztuki tanecznej oraz powstawania nowych technik tego wyjątkowego zjawiska, jakim jest taniec”.

Małgorzata Matuszewska tancerka, choreografka i instruktorka tańca hiszpańskiego, założycielka NTF Teatr Tańca oraz Fundacji Tradycji i Transformacji Sztuki. Autorka wielu spektakli tanecznych m.in. „Infantka wedle Kantora” – zwycięskiego projektu w kategorii “grupa” na ogólnopolskim konkursie tańca współczesnego ” Rezydencja – Premiera”, projektów artystycznych m.in. “Bolero Feel project in progress”  i edukacyjnych m.in. “Hiszpańskie Rytmy – taniec hiszpański dla dzieci”. Prekursorka tańca flamenco w Warszawie, którym zajmuje się od 1990 roku. Tańca hiszpańskiego uczyła się u czołowych artystów scen Hiszpanii. Uczestniczyła w szkoleniach z różnorodnych technik tańca i teatru. Brała udział w licznych kursach historii tańca hiszpańskiego, którą zajmuje się intensywnie od 2010 r.  Autorka artykułów i tekstów poświęconych tematyce tanecznej m.in. “Taniec w warszawskich bibliotekach” (2018 r.), “Tropem Carmen, tytułowej bohaterki opery Bizeta” (2013 r.). W latach 2004-2013 prowadziła własną szkołę tańca Studio Tańca NTF, aktualnie uczy tańca hiszpańskiego w Instytucie Cervantesa w Warszawie. Występuje z artystami flamenco, muzyki klasycznej, tancerzami i zespołami różnych technik tańca. Prezentowała autorskie choreografie na festiwalach tańca i konferencjach muzycznych. Współpracowała jako tancerka i choreograf z teatrem, operą i telewizją. Związana z Centrum Sztuki Tańca w Warszawie i ZASP – Stowarzyszenie Polskich Artystów Teatru, Filmu, Radio i Telewizji (aktualnie pełni funkcję wiceprzewodniczącej Sekcji Tańca i Baletu ZASP).

 

ŚWIAT TAŃCA I KSIĄŻEK PRZYBLIŻĄ:

Marcin Adamczyk – tancerz i instruktor tanga argentyńskiego i salsy, muzyk i kompozytor, założyciel zespołu muzycznego Banda Virtual. W latach 1991-95 kształcił się w Prywatnym Konserwatorium Muzycznym Janusza Raczyńskiego w Warszawie, w klasie gitary klasycznej. Tangiem argentyńskim zajmuje się profesjonalnie od 1997 r. W 1999 r. założył pierwszy w Polsce zespół salsowy – Tango Real. Jako tancerz, muzyk i kompozytor współpracował z warszawskimi teatrami: Teatrem Dramatycznym, Teatrem Narodowym, Teatrem Nowym, Teatrem Żydowski. Od lat promuje tango argentyńskie m.in. na Festiwalu Singera w Warszawie – prelekcja na temat związków kultury żydowskiej z rozwojem tanga w przedwojennej Polsce. Jako instruktor tango argentino współpracował z licznymi szkołami tańca, w latach 2001-2003 z Międzynarodowymi Warsztatami Tańca w Poznaniu. Szerokiej publiczności znany m.in. z  teledysku zespołu Kult pt. „Madryt”.

 

Dr hab. Aleksandra Dziurosz Aleksandra, prof. UMFC – tancerka, choreograf, nauczyciel tańca współczesnego, doktor habilitowany sztuki, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie, pomysłodawca i dyrektor Warszawskiego Teatru Tańca, dyrektor Warsaw Dance Days. Międzynarodowego Festiwalu Tańca Współczesnego, autorka i organizatorka programu Warszawskie Centrum Tańca, współautorka i współorganizatorka Warszawskiej Platformy Tańca 2014-2016. Absolwentka Państwowej Szkoły Baletowej w Bytomiu (1999), Pedagogiki Baletu (2003) i abiturientka Podyplomowych Studiów Teorii Tańca (2007) w Akademii Muzycznej w Warszawie. W 2009 roku w dyscyplinie artystycznej: rytmika i taniec uzyskała stopień doktora sztuki, a w 2013 stopień doktora habilitowanego. Występowała m.in. w: Japonii, Hiszpanii, Puerto Rico, Szwajcarii, Holandii, Danii, na Litwie, Węgrzech, w Czechach i Polsce. Choreograf spektakli tanecznych oraz twórca ruchu scenicznego w spektaklach teatralnych i operowych. Członek jury ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów choreograficznych. Wykładowca Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie. Członek Rady Naukowej Instytutu Choreologii w Poznaniu oraz wiceprezes Polskiego Forum Choreologicznego. Laureatka nagrody choreograficznej Dyrektora Polskiego Teatru Tańca, trzykrotna stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz dwukrotna stypendystka Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego (stypendium dla młodych naukowców). Laureatka głównej nagrody choreograficznej THE BEST OF SOLO PERFORMANCE (X Międzynarodowy Festiwal Tańca Współczesnego Solo/Duo, Budapeszt). Stypendystka Konferencji Rektorów Szwajcarskich (program SCIEX – Scientific Exchange Programme NMS.CH 2014-2015) – artistic research i rezydencja choreograficzna w Zürcher Hochschule der Künste w Zurichu.

 

Sylwia Hanff – pionierka i najbardziej rozpoznawalna tancerka butoh w Polsce. Uczyła się u największych mistrzów butoh; performerka teatru fizycznego, instruktorka improwizacji tańca i symboliki ciała, nauczycielka jogi i medytacji; tańca współczesnego i orientalnego uczyła się na wielu międzynarodowych festiwalach i warsztatach tańca w Polsce, Niemczech i Wielkiej Brytanii; brała udział w międzynarodowych projektach tanecznych; była aktorka zespołu Warszawskiego Teatru Pantomimy, 10 lat współpracowała z Teatrem Narodowym i Operą Narodową; współpracuje z teatrami fizycznymi i eksperymentalnymi; mgr filozofii UW; menadżerka kultury – od wielu lat organizuje wydarzenia butoh; od kilkunastu lat prowadzi warsztaty pracy z ciałem i medytacji w ruchu. Od 2002 r. prowadzi Teatr Limen Butoh, stworzyła 18 autorskich spektakli solowych i zespołowych oraz wiele etiud i improwizacji. Została opisana w książce „Obecni ciałem. Warsztat polskich tancerzy” Magdaleny Zamorskiej i „The Body Revolving Stage. New Dance in New Poland”, Jadwigi Majewskiej.  Stypendystka Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

 

Julia Hoczyk –  teatrolożka, krytyczka i teoretyczka tańca, redaktorka. Doktorantka Instytutu Sztuki PAN. Studiowała również na podyplomowych studiach Gender Studies Instytutu Stosowanych Nauk Społecznych Uniwersytetu Warszawskiego oraz ukończyła kurs z zakresu animal studies w Instytucie Badań Literackich PAN. Teksty krytyczne publikowała m.in. w „Didaskaliach”, „Teatrze”, „Opcjach”, „Dwutygodniku.com” i na portalu nowytaniec.pl. W latach 2005–2010 była redaktorką „Sceny” – periodyku poświęconego kulturze i edukacji teatralnej, w latach 2008–2011 – sieciowego miesięcznika „Kultura Enter”, a od 2011 – portalu taniecPOLSKA.pl (inicjatywy Instytutu Muzyki i Tańca), poświęconego informacji, promocji,  dokumentacji tańca artystycznego w Polsce, a także wspierającego dyskurs krytyczny na temat tej dziedziny sztuki. W latach 2010-2015 współpracowała z Akademią Teatralną w Warszawie, gdzie prowadziła zajęcia poświęcone analizie teatru tańca i tańca współczesnego.  Zajmuje się problematyką ciała, cielesności i gender (płci kulturowej) w polskim i światowym tańcu współczesnym. Prowadzi gościnne wykłady oraz rozmowy o tańcu współczesnym i butō.  Pracuje w Instytucie Muzyki i Tańca.

 

Elwira Piorun – tancerka, pedagog, choreografka. Absolwentka warszawskiej szkoły baletowej i pedagogiki tańca na Akademii Muzycznej im. Fryderyka w Warszawie. Długoletnia solistka Teatru Wielkiego − Opery Narodowej w Warszawie. Tańczyła w choreografiach Georges’a Balanchine’a, Maurice’a Bѐjarta, Matsa Eka, Teresy Kujawy, Witolda Grucy i innych. Przez osiem lat (1990-1997) występowała w głównych partiach tanecznych produkcji realizowanych w Niemczech w Hagen i Dortmundzie. W 2005 roku wraz z Włodzimierzem Kaczkowskim założyła Teatr Tańca Zawirowania. Autorka licznych choreografii i spektakli tańca, współorganizatorka Międzynarodowego Festiwalu Teatrów Tańca Zawirowania. Jest znakomitym przykładem przejścia, jakiego do świata tańca współczesnego dokonać mogą tancerze z wykształceniem i doświadczeniem klasycznym. Piorun ma za sobą pracę w teatrach operowych, poprzez teatr tańca opierający się głównie na technice modern, aż do założenia własnej grupy, czerpiącej z technik contemporary dance i jazzowych.

 

Hanna Raszewska-Kursa – absolwentka Filologii Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego (2006) i Podyplomowych Studiów Teorii Tańca Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina (2011). W 2011 r. ukończyła szkolenie na warsztatach choreologicznych w Instytucie Choreologii w Poznaniu na poziomie zaawansowanym prowadzone przez prof. dr. hab. R. Langego i mgr U. Loba-Wilgocką. Od 2016 roku doktorantka Instytutu Sztuki Polskiej Akademii Nauk. Wykładowczyni teorii tańca (UMFC) oraz historii tańca XX i XXI wieku (Mazowiecki Instytut Kultury). Krytyczka i publicystka (m.in. taniecPOLSKA.pl, „nietak!t Inne strony teatru”, teatralny.pl, „Pulse Dance”, „Studia Choreologica”). Finalistka III Ogólnopolskiego Konkursu im. A. Żurowskiego na recenzje teatralne dla młodych krytyków. Wykładowczyni teorii tańca i historii tańca, badaczka, krytyczka. W 2014 r. nakładem Wydawnictwa UMFC ukazała się publikacja zbiorowa w jej opracowaniu „Tańcząc piórem. Nauka w służbie Terpsychory”. W 2015 r. Fundacja Ciało/Umysł wydała publikację „Warszawska Scena Tańca 2007-2015. Dance and Family” (koncepcja: E. Kozak, H. Raszewska, tekst: H. Raszewska). W 2018 r. w ramach programu wydawniczego Instytutu Muzyki i Tańca  ukazała  się nakładem wydawnictwa Universitas jej książka „Teoria tańca w polskiej praktyce”, którą napisała w ramach stypendium Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. W listopadzie wyjdzie pod jej redakcją monografia: „Taniec w Warszawie – społeczeństwo, edukacja, kultura. Wydawnictwo pokonferencyjne Centrum Sztuki Tańca w Warszawie 2018” (wyd. Fundacja Artystyczna PERFORM, Fundacja Rozwoju Teatru ‚NOWA FALA’).

 

Barbara Sier-Janik – pedagog, tancerka. Przewodnicząca Sekcji Tańca i Baletu ZASP – Stowarzyszena Polskich Artystów Teatru, Filmu, Radia i Telewizji i zastępca przewodniczącej rady programowej ds. tańca Instytutu Muzyki i Tańca. Absolwentka Państwowej Szkoły Baletowej w Warszawie w 1966 roku. W latach 1966-1986 była tancerką i pierwszą solistką Baletu Teatru Wielkiego w Warszawie. W 1983 roku ukończyła studia na Wydziale Pedagogiki Tańca Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie. W 2008 roku otrzymała tytuł doktora sztuk teatralnych w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej (PWST) w Krakowie . Od 2007 roku jest wykładowcą tańca klasycznego na Wydziale Teatru Tańca w PWST, powstałym we współpracy ze Śląskim Teatrem Tańca. W latach 1986-1997 była nauczycielem tańca klasycznego w Państwowej Szkole Baletowej w Warszawie, a w latach 1984-2001 − wykładowcą tańca klasycznego i nowoczesnego na Akademii Muzycznej w Warszawie. Jest autorką książki Post modern dance – Zarys problematyki, twórcy i techniki − wydanej w 1995 roku przez Centrum Edukacji Artystycznej w Warszawie – a także raportu o edukacji zawodowej w zakresie tańca, przygotowanego na I kongres Tańca w Warszawie (2011). W 2000 roku została umieszczona na liście Ekspertów Oświaty Ministerstwa Edukacji Narodowej i Sportu w dziedzinach tańca klasycznego i współczesnego. W maju 2011 roku z okazji Międzynarodowego Dnia Tańca została wyróżniona specjalną Nagrodą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

 

Maria Stokłosa – choreografka i tancerka. Ukończyła choreografię w School for New Dance Development (SNDO) w Hogeschool voor de Kunsten w Amsterdamie oraz Wydział Tańca Współczesnego w London Contemporary Dance School at The Place. Występowała między innymi w Berlinie, Nowym Jorku, Brukseli, Barcelonie, Buenos Aires i Kopenhadze. Jako choreografka współpracowała m.in. z reżyserem Andrzejem Chyrą przy produkcji opery „Czarodziejska Góra” Pawła Mykietyna. W 2010 roku podczas Expo w Szanghaju zaprezentowała swój spektakl „Zatańczmy Chopina“, stworzony wspólnie z Januszem Stokłosą na zamówienie Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina. Członkini międzynarodowej sieci choreografów Advancing Peforming Arts Project (APAP). W ostatnich latach w swojej pracy twórczej artystka wykorzystuje różnorodne metody tanecznej improwizacji, przygotowując przedstawienia i biorąc udział w spektaklach całkowicie improwizowanych oraz powstałych w oparciu o improwizację strukturalną. W 2013 r. wraz z grupą kilkunastu choreografów powołała do życia Centrum w Ruchu – kolektyw oraz miejsce dla eksperymentalnej choreografii w Warszawie. Organizuje warsztaty i rezydencje choreograficzne w Domu Pracy Twórczej Burdąg. Jako edukatorka współtworzyła z Iloną Trybułą Laboratorium Improwizacji, prowadziła także autorski program edukacyjny Lab Nowego Tańca oraz była opiekunką artystyczną projektów dla młodych choreografów: “Kilka kroków do Lutosławskiego” oraz „Choreo – Lab- Warsaw-Zurich. Prowadzi zajęcia w Szkole Pedagogów Teatru przy Instytucie Teatralnym oraz w Warsaw Dance Department.

 

Chopin University Dance Company

Z inicjatywy studentek specjalności Rytmika oraz prof. UMFC dr hab. Aleksandry Dziurosz, w 2016 roku utworzony został pierwszy w historii Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina zespół taneczny o nazwie Chopin University Dance Company. W skład zespołu wchodzą głównie studenci i absolwenci Wydziału Dyrygentury Chóralnej, Edukacji Muzycznej, Muzyki Kościelnej, Rytmiki i Tańca. W zakresie realizacji programu artystycznego Chopin University Dance Company współpracuje również ze studentami, absolwentami oraz wykładowcami z pozostałych wydziałów UMFC oraz z polskimi i zagranicznymi artystami spoza Uczelni. Kierownikiem artystycznym zespołu jest prof. UMFC dr hab. Aleksandra Dziurosz.

 

Teatr Tańca NTF (TT NTF) – autorski teatr tańca Małgorzaty Matuszewskiej  założony w 2000 r. Teatr nie posiada stałego zespołu, artyści zapraszani są do udziału w poszczególnych spektaklach. Projekty TTNTF prezentowane były na licznych festiwalach sztuki m.in. Taneczne Konfrontacje Europejskie Zawirowania, Festiwal Sztuki Współczesnej Rozdroże w Warszawie, Międzynarodowy Festiwal Flamenco „Duende” w Poznaniu, Festiwal Sztuki Niezależnej Re:wizje w Warszawie, Warszawska Scena Tańca, Gdański Festiwal Tańca, Warszawskie Dni F.G. Lorki. i wielu innych. Spektakle TTNTF charakteryzuje łączenie elementów różnych kultur w jeden, spójny środek wyrazu – w sferze tańca, teatru i muzyki. NTF Teatr Tańca Małgorzaty Matuszewskiej nie ma podobnego do siebie przedstawiciela na rynku polskim. TT NTF korzysta z tańca flamenco jako jednego z wielu środków wyrazu, z połączenia których buduje charakterystyczny dla siebie, wyjątkowy język wypowiedzi artystycznej. Spektakle TTNTF często inspirowane są dziełami plastycznymi i stanowią rodzaj dialogu z interpretowanym dziełem i jego twórcą, jak np. spektakl Camille Claudel – Kyojo (zrealizowany dla Festiwalu Rozdroże 2002) wprowadzał dialog pomiędzy współczesnym tańcem japońskim butoh a tańcem hiszpańskim, spektakl Infantka wedle Kantora (zrealizowany na drodze wygranej w kategorii grupa na ogólnopolskim konkursie tańca współczesnego Rezydencja Premiera 2009 organizowanym przez gdański Klub Żak) odnosił się do tematu Infantki w twórczości wybitnego współczesnego twórcy teatru i plastyki, Tadeusza Kantora. Najnowszą choreografią TT NTF jest “Bolero de Ravel”.

 

ORGANIZATORZY I GŁÓWNI PARTNERZY PROJEKTU:

 

Fundacja Tradycji i Transformacji Sztuki została założona w roku 2009 przez Małgorzatę Matuszewską. Głównymi celami Fundacji są: kreowanie, wspieranie oraz promowanie szeroko pojętej sztuki ze szczególnym uwzględnieniem form teatru tańca oraz wspieranie działań dążących do wyodrębnienia współczesnego języka sztuki bazującego na tradycji różnorodnych kultur.

 

Instytut Cervantesa jest hiszpańską instytucją państwową utworzoną w 1991 roku w celu upowszechniania i nauczania języka hiszpańskiego oraz propagowania kultury hiszpańskiej i hispanoamerykańskiej za granicą we współpracy z instytucjami działającymi w danym państwie. Jednym z celów Instytutu jest udostępnianie dla użytku publicznego sieci bibliotek wyposażonych w najnowocześniejsze środki techniczne. Główna siedziba Instytutu mieści się w Madrycie.

 

Centrum Sztuki Tańca w Warszawie (CST) to miejsce powstałe z inicjatywy warszawskich artystów/ek i teoretyków, którego nadrzędnym celem jest promocja działań organizacji, kolektywów i artystów/ek poprzez kreowanie atrakcyjnej oferty dla miłośników/ek tańca i współpraca w obszarze: edukacyjnym, teoretycznym, artystycznym i społecznym oraz wzmacnianie obecności tańca w Warszawie.

 

——————–

Organizatorzy projektu CST: Fundacja Artystyczna PERFORM oraz Fundacja Rozwoju Teatru ‘NOWA FALA’ / HOTELOKO movement makers

 

Projekt CST współfinansuje m.st. Warszawa

Partner projektu  CST: Dom Kultury Kadr
Współpraca: Centrum w Ruchu, Fundacja Burdąg, Fundacja B’cause, Fundacja Ciało/Umysł, Fundacja Ciało się, Fundacja Movementum/Warsaw Dance Department, Fundacja „Myśl w Ciele” / Warszawska Pracownia Kinetograficzna, Fundacja Rozwoju Tańca „Eferte” / Mufmi Teatr Tańca, Fundacja Scena Współczesna / Teatr Tańca Zawirowania, Fundacja Sztuka i Współczesność, Fundacja Sztuki Tańca, Fundacja Tradycji i Transformacji Sztuki / Teatr Tańca NTF, Stowarzyszenie „Akademia Umiejętności Społecznych”/ Teatr Limen Butoh, Stowarzyszenie i Kolektyw Artystyczny Format ZERO, Stowarzyszenie Ja Ja Ja Ne Ne Ne / TukaWach, Stowarzyszenie Strefa Otwarta / Warszawski Teatr Tańca, Stowarzyszenie Sztuka Nowa / ZASP – Stowarzyszenie Polskich Artystów Teatru, Filmu, Radia i Telewizji

Patronat medialny: portal taniecPOLSKA.pl, TVP Kultura, RDC, portal e-teatr, teatr dla was, portal teatralia.com.pl, miesięcznik TEATR, kwartalnik TANIEC,  Warsawholic, Notes na 6 tygodni, Going.

Centrum Sztuki Tańca w Warszawie
Siedziba 2017-2019: Dom Kultury Kadr
ul. Przemysława Gintrowskiego 32
02-697 Warszawa

Dokładny program i szczegółowe informacje na stronach:
www.centrumsztukitanca.eu
http://www.dkkadr.waw.pl/k/repertuar/
Facebook: www.facebook.com/cstwarszawa
Instagram: https://www.instagram.com/centrumsztukitancacst/
Twitter: https://twitter.com/CSTwWarszawie

 

Szczegóły

Data:
29 listopada
Czas:
17:30 - 18:30
Koszt:
Darmowy
Strona internetowa:
https://www.facebook.com/events/266527410878280/

Organizatorzy

Centrum Sztuki Tańca w Warszawie
Instytut Muzyki i Tańca
Fundacja Tradycji i Transformacji Sztuki
Instytut Cervantesa

Miejsce

Instytut Muzyki i Tańca
Fredry 8
Warszawa, Polska
+ Google Map